Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

O gece yağan yağmur, yer ve göğün yerini değiştirmişti. O geceden sonra bir daha şafak sökmemeli, güneş doğmamalı, sabah olmamalıydı. O gece şafak söktü, güneş doğdu, sabah oldu. Olmamalıydı.

*Tamamlanmış bir roman. Üç kitaplık bir serinin ilk adımı. Aniden yayılmaya başlayan bir salgın... İnsanların içinde bulunduğu kaos havası... Bir grup insanın bu salgın karşısında yaşadığı olaylar... Kimi zaman hüznün doruklarında, kimi zaman umut ışığının yakınlarında... Bu dünyadaki herkes, devam edebilmek için zor kararlar vermek zorunda... Hayatta kalmanın bu denli zor olduğu bir dünyaya konuk olmak istemez misiniz?

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."

**(Yetişkin içerikli sahneler mevcuttur, olumsuz örnekler içerir.) Küçük bir çocuğun savaşın ortasındaki hayat hikâyesi... Kardeşini kaybeden Aber'in hikâyesi tüm Dünya'nın başına gelen derin acılardan ve tamamen gerçeklerden alıntılanmıştır. Çocukluğunu kardeşi Azad'ın mezarına gömen Aber'in tek sorunu bu değildir. Ailesinin onu evlatlıktan reddedişi ve şiddet uygulayışı da küçük Aber'in psikolojisini derinden sarsmaktadır. Ta ki, Türk bir askerin onu bulmasına dek! Büyük acılar yaşamış olan askerin derin hüznü onları bir gün karşılaştırır. Kaderin alın yazgısı onları mutlu bir ömür için teşvik edecektir. Küçük Aber'in Türkiye'ye yolculuğu da onun sayesinde başlayacak olur. Kim bilir, yeni bir hayat ona kırık çocukluğunun uçurtmasını yakalayabilmesini sağlar... Belki de sıkı sıkı tutamadığı uçurtması, sonsuza dek gökyüzünde kaybolacaktır. "Bir dilek diledim gökyüzünden, savaşın bağrını delip geçen acılarımın kardeşimin yüreğini yakmamasını umut ettim. Biliyorum gitmemiştin, sen hep gülümsüyorsun ve kucağımda seninle kahkahalar atıyoruz... " "Gitme, kal... Cennet'in parkından bana gülümseyen yüzünün fotoğrafını yolla. Ben biliyorum, yıldızlar senin yüzünden havada parıldıyor ve sana kav.uştuğumda çok mutlu olacağız. Kocaman devlerin arasında, hep hayal ettiğimiz gibi, perilerle birlikte..." "Seni özledim Azad. Keşke seni koruyabilseydim canım kardeşim. Özür dilerim. Cennet'te çok mutlu ol..." (Onlar ölmeyi değil, mutlu olmayı hak eden çocuklardı... -Bu kitap, canı yanan çocuklara.) (TAMAMLANDI)

Doktor Annabelle Clarke, dönemin en ünlü ruh sağlığı merkezi Windsor Kliniği'ne kabul edildiğinde, sadece hastalarla başa çıkmak için değil, kendi içindeki karanlıkla savaşmak için de hazırlıktaydı. Kliniğin sessiz koridorlarından yükselen gizemli fısıltılar, onu içine çekeceği bir dünyanın kapısını aralıyordu. Akıl sağlığını korumak artık yeterli değildi; Annabelle, merkezin unuttuğu sırları ve gölgeleri keşfetmek zorundaydı. Aksi takdirde, bu klinikte gerçekten neler olduğunu öğrenemeden, kendi ruh sağlığını da kaybedecekti. 96 numaralı odada kalan hasta, isimsiz, tekinsiz. Yıllarca bir başına kaldığı odada dünyadan bihaberdi, ümitsiz vakaydı. Ya da sadece öyle düşünüldü. Annabelle, onu iyileştirmekte kararlıydı. Ancak bu, gerçekten istediği bir şey miydi? Wattys2018 Hikaye Ustaları Ödülü Kazananı 🏆

Biraz komedi,biraz aşk.

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

"Bu gece kapılarını iyi kilitle." Kalbim göğüs kafesimi delip geçecek derecede atarken kulaklarımda söyledikleri yankılanıyordu. Korkarak yutkundum. Yardım aramak amacıyla bulunduğumuz dar sokakta gezdirdim gözlerimi, kimse yoktu. Kolumu avcunun içinden kurtarmaya çalıştım, bırakmadı. Gözlerimi buz mavisi gözlerine diktiğimde dişlerimin arasından kesik kesik tıslıyordum. "Bu da ne demek oluyor?" Kısa süreliğine gözleri eğlenen bir hâl alsa da uzun sürmeden eski ifadesizliğine bürünmüştü. Birbirine kenetlenen dudaklarını tekrardan araladı ve karanlık dar sokakta sadece ikimizin olmasına rağmen fısıldadı. "Seni ziyarete geleceğim demek." Bu kurgu 2015 yılında yazılmıştır. ®Tüm hakları saklıdır.