Bir çok insan için çizim yapmak; şekersiz içilen bir çayın içindeki bir çay kaşığı kadar gereksiz ve anlamsızdır. Ama benim için çizim yapmak; günlük tutmak gibidir. Ben resmi sadece boş zamanlarımı değerlendirmek için veya sıkıldığımda vakit geçsin diye değil duygularıma tercüman olduğu için ve bana kendimi iyi hissettirdiği için yapıyorum. Ve bu güzel hissiyatı sizinle paylaşmak istedim. Beğenmeniz dileğiyle...

Yerime geçmiş eşyalarımı kendi tarafına almıştım. Gözlerim ona döndüğü sol tarafımda bir telaş hissettim. Kalbim sanki kilometrelerce koşmuşum gibi atmaya başladı. Derin bir nefes alıp heyecanı bastırmaya çalışırken o da bana baktı. Gülümsememin dozunu azaltıp önüme döndüğümde onun bakışlarının üzerimde hissettim. Göz ucuyla ona baktım. Hala bana bakıyordu. Sapık olabilir miydi? Saçmalama Özlem! Senin bakışların sapık gibi asıl. Bak bak bitiremedin çocuğu. Bakılmayacak gibi mi be? MaşAllah. Allah özene bezene yaratmış. Benden almış ona vermiş. "Özlem ben." dedim saçma bir dürtüyle. Başkası olsa bunu hayatta yapamazdım ama sinsi tarafıma uymuştum. Ters bir tepki ile karşılaşmaktan korktum. Anlarsınız ya bu cool çocukların genelde bakış alaylıdır. Kendilerinden başkasına önemsemezler. Ama öyle olmadı. Gözleri kısılıp, dudağının kenarı kırıldığında minik bir çukur oluştu. Dikkatim oraya çekilmişti tabii hemen. Ne güzel bir manzaraydı bu böyle, ayaklarımı yerden kesen. Resmen yüksek ısıya maruz kalmış çikolata gibi eritmişdi beni. "Onur." Kadifemsi sesi kulağımdan girip kafamda yankılanırken içimde sevinçten hoplayıp zıplayan kalbimi belli etmemeye çalışarak ben de gülümsedim. Bugünü bir yerlere not etmeliydim. Böylesine güzel bir şey her gün yaşamıyorum sonuçta. -14 Nisan 2019- Ah be Onur! Kalbimin üzerine adını işledim yakışıklı, haberin var mı?

Bu hikâyede ya Kar ericekti ya da Ay sönecekti... "Her şeyin bir bedeli var. Bugüne kadar kim ateşin ortasından sağ çıktı ki ben çıkayım? En başından beri belliydi. Ya seninle ateşinde yanacaktım ya da senin yerine yanacaktım!" "Benim için değer mi?" "Değer... Çünkü senin yerine yanacak kadar, hatanın bedelini ödeyecek kadar, kendimi feda edecek kadar, ölecek kadar... Çok seviyorum... Çok..." Ve bir silah sesi... © Tüm hakları saklıdır Başlangıç tarihi: 22.07.2018 Bitiş tarihi: 22.02.2019

Kırık bir kalp yirmi beş sene, sessizce içten içten sadece kanadı .

Düşünmek istemezsin geçmişi ama bir türlü çıkamazsın o geçmişin içinden. Bir yol ya da uçurum ararsın. Uçurum ararsın çünkü bir sondur orası. Yaşamamak ya da yaşamaya devam etmek... Bir yandan da kendi beninle savaş verirsin. Kendinle verdiğin savaşta haksız olduğunu bile bile. Çaresizleşirsin. Olup biteni beklersin. Bekleyişler ölür, vahşileşirsin... Bu bir başlangıç değil. Bu başlangıç, aslında bir son. Bu son, bir barış değil bir savaş... Bu hikaye bir patron ve asistan ilişkisini konu almamaktadır. Kapak tasarımı @japoncivciv 'e aittir. Bana Ne Aşktan isimli ilk hikayedir.