Sena'nın tek hatası arkadaş sandığı çocuğun arabasına binmesiydi. +18 içeriklidir.

"Konseyi ara, Roman. Kadınımı buldum." İstanbul'un güçle yıkanmış en görkemli gecesinde, genç bir kadın sahnede zarifçe salınırken, kalabalığın arasında onu izleyen biri vardı. Sicilya'nın en korkulan adamlarından biri olan Lorenzo Mancini. O gece verilen tek bir emir, iki farklı dünyanın kaderini sonsuza dek değiştirecekti. Şehrazat Vardar sıradan bir hayatın hayalini kurarken, kendini zorunlu bir evliliğin ortasında bulur. Kaçmaya çalıştıkça zincirleri daha da sıkılaşırken, Lorenzo ise ilk kez sahip olamayacağı bir şeyle karşı karşıya kalır. • Bu eser yetişkin temaları ve şiddet unsurları içermektedir.

Adı vardı. Bir hayatı, bir geçmişi... Ta ki yabancı bir adam onu satın alana kadar. Artık ona ait olan tek şey bedeni değil; sessizliği, korkuları ve yavaş yavaş silinen benliği. Saatler geçiyor ama zaman ilerlemiyor. Çünkü bazı hayatlarda zaman, sahibinin izni olmadan akmaz. Unutulmuş Bir Ben, bir insanın sahiplenilmenin gölgesinde nasıl kaybolduğunu anlatan karanlık bir psikolojik dram. Burada aşk yok. Özgürlük hiç yok. Sadece susarak hayatta kalmaya çalışan bir "ben" var. - "O kadar yalnızsın ki kendini öldürmeye çalıştın"dediğinde yutkundum,yarama basıyordu ama artık acımıyor sadece zoruma gidiyordu"yalnızlık seni korkutuyor mu Vera?"... - Bu sorunun cevabını alabilmek için hikayeyi okuyunuz. Hikayede 18+ unsurlar bulunmaktadır dikkate alıp okuyunuz.

"Kaçabileceğini mi sandın?" Sesi bağırmıyordu. Bağırmasına gerek yoktu. Adamın sessizliği bile buyurgandı. Geniş omuzlarıyla önündeki dar bedeni duvara hapsetti. Aralarındaki mesafe nefes kadar kalmıştı. Kızın çenesi parmaklarının arasında tutsaktı; başını yukarı kaldırmaya mecbur bıraktı. "Senin bütün yollarını yok ettim," dedi ağır ağır. "Arkanı döndüğün her kapıyı kapattım. Adını fısıldayacak herkesi susturdum." Gözleri bir an bile gözlerinden ayrılmadı. "Dönüp bakabileceğin kimse kalmadı." Kızın kirpikleri titredi. Adam yüzünü biraz daha yaklaştırdı. "Benden başka." Bir an sustu. O suskunluk, tehditten daha keskindi. "Kaçtığın her yerin sonu yine bana çıkacak. Sığınmak istediğin her karanlık, benim gölgemden geçecek. Uyuyabileceğin tek yer..." Elini boynuna kaydırdı. Nabzını hissetti. Hızlı. Korkulu. "...Benim yanım." Kız başını hafifçe geri çekmeye çalıştı. "Bırak..." Bırakmadı. "Canım yanıyor..." Adamın çenesindeki kas gerildi ama geri adım atmadı. Çünkü o acımayı bilmiyordu. Çünkü o kaybetmeyi bilmiyordu. Çünkü o, bir şeyi isterse alırdı. Ve o kızı istiyordu. Onun korkusunu, nefesini, gözlerinin içindeki o kırılgan ışığı... Hepsini. Dünyayı yakmaya razı olacak kadar. Belki de çoktan yakmıştı. ⚠️ Bu kitap 'Dark Romance' kategorisinde bir kitaptır. İçeriğinde sağlıksız ilişkiler, psikolojik ve fiziksel şiddet, cinsel içerik, takıntılı davranışlar, argo ve küfürlü dil, suç odaklı oluşumlar ve karanlık politik entrikalar yer almaktadır. Anlatılan ilişki dinamikleri gerçek hayatta ideal ya da sağlıklı davranışlar değildir. Bu bir kurgu eseridir; karakterlerin eylemleri yazar tarafından onaylandığı anlamına gelmez. +18 yaş ve üzeri içindir. Kitabı okumaya başlamadan önce içerik uyarılarını dikkate almanız önemle tavsiye edilir. Okuyucu sorumluluğu esast

"Bırak beni bırak!" Kadın,ellerini adamın iri parmaklarından kurtarmaya çalıştı.Adam ise onun bileklerini kavramış,bükerek belinde bir araya getirmişti.Tek eliyle kadına yetiyordu gücü.Su,belinde birleştirilen ellerini kurtarmaya bir kez daha denedi.Bu girişimi adam tarafından engellendi.Adam,elindeki ipi kadının bileklerine dolayarak sıkı sıkıya bağladı. "Sana beni bırak dedim! Zorla mı tutacaksın beni burada?! Ne yaptığını sanıyorsun sen?! Bu çabaların boşa! İstediğini yap bana! Son nefesimi verinceye dek nefret edeceğim senden!" Adam,kadının ellerini bağladıktan sonra onu bir çırpıda aldı omuzuna.Su,bir an düşme hissine kapıldığından çığlığı basarken adam birkaç adımda ulaştı koltuğa.Kadını boylu boyunca yatırdı yüz üstü.Ayakları çırpmaya başladı Su. "Ne yapıyorsun Ateş?! Bırak beni!" Adam,onun hiçbir sorusuna cevap vermiyordu. Ateş,kadının ayaklarını da bir araya getirip aynı elleri gibi sıkı sıkıya bağladı.Kadının hareketleri tam anlamıyla kısıtlanmıştı şimdi. "Elinden kurtulamayacağı mı sanıyorsun?! Polise şikayet edeceğim seni! Hapise tıktıracağım!" Adam,usulca eğildi kadının üzerine.Yüz üstü yatmakta olan kadının saçlarını kulağının arkasına sıkıştırdı.Bilerek üfledi nefesini kadının ensesine.Usulca fısıldadı kadının kulağına.Bir sır veriyor gibiydi. Su,önce kulağında adamın dudaklarını hissetti ardından ahlaksız sözlerini işitti. "Polis seni arayıp bulana dek ben çoktan parçalara ayırmış olurum seni güzelim...Sıra kalbine geldiğinde oldukça özenli davranacağımdan hiç kuşkun olmasın...Madem biz bir bütün olamıyoruz,o halde nefes almanın senin için hiçbir anlamı yok öyle değil mi?" Dudaklarını, kadının kulağının hemen arkasına bastırdı. "Biliyorum çok seviyorsun beni.Öyle ki,benim için kendi canından bile vazgeçebilirsin." Bunlar gerçekler değildi.

O kadar zehirliydi ki, beni yok etmesinden korkuyordum... İlk versiyonu kaldırılmıştır. Bölümler düzenlenip yeniden yüklenecektir. ****** Not; kitabın tüm hakları bana aittir. Kopyalanma veya çalıntı gibi bir durum olursa yasal işlemlere baş vurulacaktır. Wattpad'te bu isimde ilk kitaptır. 24/10/2020

Acımasız hayatın ürkek Ceylan'ı ile dünyayı yakacak kadar ateşi olan Alparslan'ın Hikayesi +18 içerik ve şiddet barındırıyor. Ona göre başlayın lütfen.

İsminin anlamı gibiydi Soraya. Gökte parlayan yıldızlar gibi dikkat çeken, ışık saçan kişilere denirdi. O da ismi gibi parlayan bir yıldızımdı. Beline kadar uzanan, uzun dalgalı saçları vardı. Teni buğday rengindeydi. Gözleri ise okyanus mavisiydi. Baktıkça gözlerinde kayboluyordunuz. Sanki bu karanlık ve kötü dünyada fazla mükemmeldi. Ama o dünyaya ışık saçmamalıydı. O sadece bana ışık saçmalıydı. Benim olmalıydı. Her zerresiyle...

'Sen güçlü bir kızsın, degil mi?' Dedi eli boğazımın tamamını kavrarken. 'Senin gücün yanında, benim ki bir hiç.' Dedim kısık bir sesle. Boğazımı kavrayan elini gevşetmesi için, elimi koluna koyup sıktım. Bakışlarını kolunu sıktığım elime kaydırdı ve hafif sırıttı; 'Senin ellerin küçük ve kırılgan, tıpkı bedenin gibi. Ama kalbin, öyle değil.' Dedi Gözlerini bile kırpmadan doğrudan gözlerime bakıyordu; 'Benim ellerim büyük ve güçlü, tıpkı bedenim gibi. Ama kalbim değil.' Dedi Yüzünü, yüzüme santimler kala durdurdu. Nefesi yüzüme doğru akıyordu, ve içime karışıyordu adeta. 'Belki benim bu gücüm, senin kalbini kırmaya'da yeter.' Bu bir " Kurtuluş" Hikâyesi değil. Bu bir " Hapsoluş" hikâyesi