Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

"Haklısın. Bu şehir labirent gibi karmaşık ve çıkmaz sokaklarla dolu. Ama ben sende kayboldum Gece. Paramparça ruhunda... Göğüs kafesinin içinde yaralı bir kuş gibi çırpınan kalbinde..." Gece... Adı gibi renkleri soğuran kara gözlerin sahibi. Onarılamayacak kadar parçalanmış. Tedavi edilemeyecek kadar ağır yaralı. Hayat onu Merih'in insafına bırakmış. Merih... Öfkeli kıvılcımların dans ettiği mavi gözlerin sahibi. İntikam için yemin etmiş. O bir yangın. Gece'yi tekrar ve tekrar yakacak. Ta ki genç kız küllerinden yeniden doğana dek. ✴ Gece üvey babası tarafından bir fuhuş çetesine satılmış genç bir kızdır. Hayatı hiçbir zaman mükemmel olmadığı gibi cehenneminin en dibindedir artık. Yaptığı planlar sonucu bir gün çetenin bir açığını yakalar ve bulduğu ilk fırsatta onların elinden kaçmayı başarır. Kaçmasına kaçmıştır fakat kadın tüccarı Mama Sonja'nın ve bu oluşumun içinde bulunan nüfuzlu kimselerin türlü ahlaksızlıklarına şahit olduğu için birçok düşmanı da peşinden sürüklemiştir. Bu noktada hayat Gece'ye küçük bir sürpriz yapar ve genç kızın karşısına Merih'i çıkarır. Merih peşini bırakmayan geçmişi yüzünden çaresiz Gece'ye kayıtsız kalamamıştır. Birbirlerine amansızca çekilen bu iki genç, iki farklı savaşın kesiştiği noktada kaderleriyle baş başadır artık. ❦ 18 ŞUBAT 2018 TARİHİNDE YAZILMAYA BAŞLADI ❦

Hiç beklemediği bir anda anne ve babasını trafik kazasında kaybederek ruhunu karanlık sulara bırakan Akın, daha önce hiç görmediği biriyle hayatının kalan günlerini aynı evde geçireceğini öğrenen Rüya, hayata tutunmaya çalışan Akın, hayallerine kavuşmaya çalışan Rüya, beklenmedik bir mesaj, ölmek istediğini söyleyen ama duyamadığın birisi. ölümün götürdükleri ve getirecekleri.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

İnsanlar sever. Ama nereye kadar severler bilemeyiz. Ben onu ömrümün sonuna geldiğimde son nefesimde sevmek isterim, içtiğim son yudum suda, gördüğüm son gök yüzünde, okuduğum son satırda. Ama onun benim için sonsuzluk olmasını da isterim. Ben onu sonlu değil sonsuz sevmek isterim. Bitmesin diye. İlla bir sonum olacaksa da madem onunla olsun isterim. Kısacası ben onu isterim... - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Kalıplara sığmazdım ben. Genellemelere uymazdım. Kurallara uymazdım. Ruhumu özgürleştiren de buydu sanırım.. İstediğim yerde istediğimi söylerdim ki içimde kalmasın. Ben buydum ve böyle mutluydum. Sürü mantığına uyup hayatımı yarı esaret altında geçiremezdim. Ruhum özgür kalmalıydı benim. O hep özgür olmalıydı. Ben Dünya'ydım. Dünya'yı gezip görmek isteyen özgür ve sıradan bir kız. Onu tanıyana kadar... ∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆ "Sana bir şey sorabilir miyim?"dedi. Yutkundum ve başımı olumlu anlamda salladım. "Bu soruyu kendime sorduğumda bir cevap alamıyorum. Belki sende benim için bir cevap vardır,"dedi. Çok güzel bakıyordu. Hoş o zaten hep çok güzel bakardı. "Belki, sorsana,"dedim merakımı sesime yansıtırken . "Neden bir çift gökyüzünde boğuluyorum ben? Ve neden en çok o gökyüzünde boğulurken mutlu oluyorum?"dedi ve kalbimi bir maraton koşusuna teslim etti. ©Tüm hakları saklıdır. -------------- Kitap kapağı :@selenay29

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

"Mustafa Kemal Anadolu Lisesi öğrencileri yeni dönem hepimize hayırlı olsun beni delirtmeyeceğiniz sakin bir yıl diliyorum." *AMARE adındaki ilk kitap* AMARE üç kitaptan oluşan bir seridir. *Kurguda, paragraflarda, her türlü çalıntı durumunda gereken yapılacaktır çünkü tüm hakları bende saklıdır*

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."