Dikkat bu kitap ruh sağlığına ciddi bir şekilde zarar vermektedir. İnsan neden yalnızlığı sever ; En çaresiz olduğun zaman yanında kimse olmaz tekrar çaresiz olursun yine kimse olmaz bu böyle tekrar eder , alışırsın. Ve birgün çaresiz kaldığında herkes yanında olur o zaman sen kimseyi istemezsin çünkü ona alıştın artık... Yalnızlıktan nefret ediyorum ama vazgeçemiyorum ve en çokta yalnızlıktan korkuyorum...

"İrem, gelip şuraya elimi tut! Düşeceğim diyorum sana." Aaah, lanet merdivenler. "Altına bez de bağlıyayım arzu edersen kraliçemiz? Güzelim çocuk kaçıyor hadi, kamon." Geri zekalı İrem. Burada geberip gitsem; eminim ki randevu için cenazeme 3-5 çocuk çağrırır. -TAKTAKTAKTAK, Bir anlık göz kararması, dirseklerimden başlayıp ebesinin nihakına kadar inen bir sızı, rezil olduğumu hissettiğim korkunç bir his. Bunların tümünü oluşturan kalpteki sıkışma. "Ah, MoRuj. Düştün mü?!" "Hayır seni geri zekalı, böyle iniyorum."

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Hayal kurmayı seviyorum. Ben burada hayallerimi, yaşadığım duyguları ve yaşamak istediklerimi dile getirdim umarım beğenirsiniz yorumlarınızı merak ediyorum ve bekliyorum oylamayı unutmayın teşekkür ederim :)) iyi okumalar.

Yanlışlar öğretmez mi bize doğruları? Yanlışlar değil midir doğruları doğru kılan ? Peki ya doğru gibi görünen yanlışlarla kim savaşacak? İşte öyle karışık bir hikaye.

Her sessiz kalış aslında bir yakarıştı. Dudaklardan dökülen her bir acı söz o küçücük ruhunu cehennem ızdırabına atarken yaşamak katlanılamaz bir hal alır. Küçücük bedenlerden zevk alan insanlar , o avuçları arasında ki kelebeğin ömrünü ,ruhunu karartırlar ve bilmezler.. Bilmezler onlar o kelebeğin içinde ki fırtınaları. Bilmez aileler küçücük yavrularının çektiği acıları. Onlar keyif sürerken , bir melek prangalara vurulmuştur. Onlar mutluyken bir melek ölüyordur. Tertemiz bir ruhu kirleten insanlar , o ruhun çektiği acıları anlayamazlar. Ve siz susup buna göz yumanlar... Siz de en az onlar kadar canavarsınız.. Küçük çocuklar korkar canavarlardan. Belki yatakları altında canavar sanan çocukların aksine bazı çocuklar gerçekten canavarlarla mücadele ediyordur ve siz bunu görmeyi istemiyorsunuzdur. Hayatınız da ki melekleri koruyun.. Hayatınız da ki kelebekleri koruyun.. Anne - babasız bir kız çocuğunun hikayesi... !! // GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİDİR // 30.05.2016

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL

Karanlığın tanımı neydi? Uçsuz bucaksız, alabildiğine uzanan bir siyahlıktı onlar için. Kirli mürekkep damlalarına bulanmış düşünceler, yabancı insanlar ve zehirli bir geçmiş. Kimsesizliğin içinde kaybolmuş bir kız. Kendi geçmişiyle, kendi benliğiyle savaşan bir oğlan. Karanlığın siyahla buluşması, kanın nefrete, aşkın da ölüme dönüştüğü bir dünya onların dünyası. Siyah onları yaratmadı aslında. Onlar, siyahı yarattı. ... ©Tüm hakları saklıdır.

"Sen ..." dedi adam boğazındaki acı tortuyu bastırmaya çalışarak; "Sen benim en karanlık odalarıma girip, hiç sevilmemiş saçlarıma dokundun." Sigarasını içine bir kez daha çekerken; kısık gözleri kızın beyaz, küçük, kemikli ellerine kaydı. "Ve ben bu elleri hiç bırakmayacağım."