Λένε πως η αγάπη έχει υπερδυνάμεις. Ότι είναι ικανή να σταθεί απέναντι σε όλους και όλα, ξεπερνώντας ακόμα και τα μεγαλύτερα εμπόδια σαν να είναι απλώς αέρας. Και τότε γιατί σε έχασα; Τι δεν πήγε καλά με τη δική μας αγάπη; Γιατί στάθηκε τόσο αδύναμη τη στιγμή που τη χρειαζόμασταν περισσότερο; Λένε πως, όταν αγαπάς κάποιον, τον αφήνεις ελεύθερο να γίνει ευτυχισμένος με τον δικό του τρόπο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως δεν θα είναι δίπλα σου. Η ευτυχία του γίνεται και δική σου, σβήνοντας τον πόνο. Τα έχεις όλα. Κι εγώ το ίδιο. Τι λάθος κάνω, λοιπόν; Γιατί δεν ξέρω τι να κάνω με όσα έχω; Γιατί πονάω ακόμα; Γιατί έχουμε κολλήσει έτσι;

Στην πραγματικότητα, ο έρωτας είναι μύθος. Μια χημική αντίδραση που οφείλεται στις ορμόνες. Τίποτα περισσότερο από ένα κοκτέιλ τεστοστερόνης, ντοπαμίνης και αδρεναλίνης που πλημμυρίζει το σώμα και αναγκάζει το αίμα να ρέει διαφορετικά. Την καρδιά να χτυπάει στο κόκκινο. Κάποιοι το βαφτίζουν αναπαραγωγικό ένστικτο. Ανάγκη να ζευγαρώσεις με το αντικείμενο του πόθου σου, απλώς και μόνο για να διαιωνίσεις το ανθρώπινο είδος. Και τότε, γιατί χάθηκα όταν σε είδα; Το σώμα μου μπερδεύτηκε; Τι δεν κατάλαβε σωστά ο εγκέφαλός μου; Άντρας και γυναίκα. Αυτό είναι το φυσιολογικό. Άρα... είμαι προβληματικός; Ανώμαλος; Τι δεν πάει καλά με μένα; Γιατί δεν επιτρέπεται να σε αγαπάω;

(Πρέπει να έχετε διαβάσει το The Bad Bitch πριν το ξεκινήσετε ) «Μαμα, μαμά! Μπορείς να μου πεις ένα παραμύθι;» «Δεν είμαι καλή στα παραμύθια μικρούλα μου...» «Ο μπαμπάς είναι. Αλλά λείπει σήμερα. Έλα βρε μαμά.. ένα μικρό μόνο» η Έβελιν τη κοίταξε σκεπτική... Δεν ήξερε παραμύθια. Και ούτε της άρεσαν... Πάντοτε όμως ένιωθε μια ανεξήγητη συμπάθεια για εκείνον το καημένο κακό λύκο... Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Δύο κόσμοι που συγκρούονται και κανείς από τους δύο δεν σκοπεύει να κάνει πίσω. 🔥 enemies to lovers 🔥 ένταση που χτίζεται αργά 🔥 βλέμματα που λένε περισσότερα από λέξεις 🔥 και μια έλξη που κανείς δεν παραδέχεται στην αρχή

Κάποτε την φώναζαν πριγκίπισσα... Ύστερα η πριγκίπισσα πάγωσε στο χρόνο , πόνεσε και χάθηκε. Πλέον, θυμίζει περισσότερο τον μεγάλο κακό λύκο στα παραμύθια... Το κοριτσάκι μεγάλωσε και έγινε γυναίκα και...και αυτή η γυναίκα δεν μοιάζει με τις άλλες. Ο λύκος στο δικό της παραμύθι είναι η ίδια... Όλοι οι άλλοι; Είναι απλά σκυλιά... Ή ακόμα καλύτερα, κοπρόσκυλα που μαζεύει και τα αναλώνει... Έτσι βλέπει τους άντρες άλλωστε, σαν αναλώσιμα , άχρηστα και ανάξια όντα... Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Ροζάννα φύσηξε τον καπνό αφηρημένα. «Σπάνιο όνομα», ψιθύρισε. «Και άβολο για όσους σε συναναστρέφονται». Ο Έρως έσμιξε τα φρύδια. «Εξηγήστε μου αυτήν τη σκέψη σας», της είπε ειλικρινά απορημένος. «Άβολο;» «Μπορώ μόνο να φανταστώ πόσο δύσκολο είναι να σου απευθυνθεί κάποιος χωρίς να νιώσει ότι κάνει ερωτική εξομολόγηση». Ο Έρως έμεινε για λίγο σιωπηλός κι ύστερα γέλασε ελάχιστα. Είχε σπιρτάδα η μικρή και μια φλόγα που εκείνη τη στιγμή τον έπιασε εξαπίνης. «Υποθέτω πως πολλοί μπορεί να σκέφτονται το ίδιο για το όνομά μου, μα ομολογώ πως είστε η πρώτη που τολμά να μου το πει ευθέως». «Να... τολμά;» ψιθύρισε εκείνη, στενεύοντας τα μάτια. «Δεν ήξερα πως το να λες την άποψή σου θεωρείται τόλμη. Είχα την αίσθηση ότι είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα». 🆘Όλο το περιεχόμενο αυτής της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτήρων, των ονομάτων, της πλοκής, του διαλόγου και κάθε δημιουργικού στοιχείου, αποτελεί πρωτότυπο έργο και προστατεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Ν. 2121/1993). ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ 🆘

Λέγεται, πως κάποτε κάποιος ανίδεος προκάλεσε ένα αγρίμι για να δείξει τη δύναμη του... Ποτέ δεν γύρισε πίσω Ποτέ δεν έμαθαν για αυτόν... Έπαψε να υπάρχει και να υφίσταται... Μόνο ένας ανόητος τα βάζει άλλωστε με τ'αγρίμια... 🌙✨🌙✨🌙 Αλύγιστη η τρέλα που τα δέρνει και αδαμαστος ο αναβρασμός τους... Τούτο κρατήστε καλά και να προσεύχεστε να μη σας έβρουν πρώτα εκείνα... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού 2025-26 Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα

Φανάρια... Άπειρα φανάρια υπάρχουν στους δρόμους. Περιμένουν, δίνουν το έναυσμα καθώς και τη προειδοποίηση... Το δικό μου ήταν μόνιμα κολλημένο στο κόκκινο της αμαρτίας... Είναι άραγε αμαρτία να δίνεις το κουφάρι σου; Ή μεγαλύτερη αμαρτία είναι να ερωτευτείς κάτι που δεν μπορείς να έχεις; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού. Κατοχυρωμένα και υπογεγραμμένα Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη.... Ράβει κόβει και μπαλωνει και τη μοίρα τους ενώνει... Ποια μοίρα; Δύο αδέρφια μπορούν να ερωτευθούν; Κι αν το κάνουν, πόσο βαριές είναι οι επιπτώσεις; Τι κρύβει το παρελθόν; Τι κρύβει το παρόν; Πόσα μυστικά είναι θαμμένα; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Μέσα από δέκα στάσεις, το παρελθόν κατακτά το σήμερα και ανοίγοντας τα φτερά του, κάνει ένα τελευταίο πέταγμα... Το μπόνους που σας υποσχέθηκα είναι εδώ ❤️ Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.