"Gücün sorumluluğu bitmez, lanet gibi çöker üstüne!" Başlayan bir lanet, Orakel'in çocuklarına fısıldadığı satırlarda anıldı yıllarca. Kimisi korkarak, kimisi umutla. Kimisi hüzün, kimisi sevinçle. Uykudaki bedenin, ruhun hasertiyle. Bir çoğu ne yapacağını bilemedi. Bir çoğu hayatına son verdi, ruhunu buluşturmak için. Bir çoğu pişmanlığın hırçın suları içinde yüzdü. Bir çoğu, gidişinin hemen ardından kaldırdı kadehlerini. Çoğu ise neye tepki verceğini bile bilemedi... Gitmiş olmasına mı? Geri gelecek olmasına mı? Yoksa lanetlenmiş olmasına mı?