Biz üç kişiydik: Âsaf, Âhu ve ben. Âsaf evdi, kerpiçten yapılma derme çatma, damından su damlayan kulübeyi yuva yapandı. İlk sığınağım ilk aşım, ilk kez lokmamamı bölüşüm. Âsaf öğretendi. Bir yandan korumayı, sahiplenmeyi, ayağa kaldırmayı bir yandan da hiçbir şeye gözü kapalı bağlanmamayı, kimseye sırtını dönmemeyi, uyurken bile tek gözünün hep aralık kalmasını. Âsaf evdi, aileydi. Âhuysa eve getiren, yolunu kaybettiğinde bulduran, parıl parıl parlayan, herkesin ulaşmak isteyeceği ancak ulaşamayacağı kadar uzakta görünen bilakis biraz sevgide yüreğini avcunuza koyuverendi. Âhu Çoban yıldızıydı. Öğrenilendi Âhu: saflık, sevgi, kuşkusuz güven, masumiyet, şefkat, güzellik ve korku. Korkuyu ögrendiğimdi. Karanlıklarda savaşmaktan, alevlerde kalmaktan korkmazken bir çift Âhu gözü kaybetmekten dünyaları kaybedecekmişcesine korkmaktı. Ben ise kaybolandım. Aranmayan, sorulmayan. Ben bir köşeye konulup unutulandım. Biraz hırçın biraz yaralıydım. Mütemadiyen kanayandım. Hep kaybedip hep atakta kalandım. Asaf ve Ahu... Beni buldular, beni sardılar, karanlıkta yıldızım, bilmediğim yerde öğretmenim oldular.

Hayatı yolunda giderken birden yaka paça Mardin'e götürülen ve ardından berdel ile evlendirilen bir genç kızın hikayesi... Peki bu berdel diğerleri gibi sonunda aşka dönüşecek mi yoksa bitecek miydi? Denizsiz cihan olmazdı...

Yıllarca abim diye sevdiği aile dostlarının kızı.. Yıllarca aşık olduğu bir adam.. Aral ve Asude... Aslı'nın yardımlarıyla bakalım bir aşk doğacak mı Aral'ın kalbinde..

Ahsen yaşadığı hayattan feci derecede bunalmıştı . Üstelik sırf ailesi istedi diye sosyetenin azılı çapkınlarından Selim ile evlenmek üzereydi. Her şey ayarlanmıştı.Düğün yeri,konuk listesi,giyeceği gelinlik,yaşayacakları ev,balayında gidecekleri yer bile. Peki kızımız ne yaptı dersiniz? Düğünden bir önceki gece ardında bir mektup bırakarak gizlice kaçtı.Kiminle mi? Tabi ki çatlak arkadaşı Suzi'yle. Zaten o olmasaydı muhtemelen ertesi gün evleniyor olacaktı. Yeni bir hayat ve zorlu bir süreç onu bekliyordu.Ama umurunda mıydı peki ? - Kesinlikle hayır. Özgür olmanın düşüncesi bile onu delicesine mutlu etmeye yetmişti.

Kalpten Gelen 2 Veliaht Kılıçdaroğlu'ların hikayesi.... Bir adam; çocukluğundan beri aşkı,hayranlığı tadan. O kadar acı çekti ki, yüreği buna dayanamadı ve isyan bayrağını sonunda çekti. Lakin dalgalanan bu isyan bayrağı belki de iki yüreği de yakıp kavuracaktı. Bir kadın; çocukluğundan beri ailesine düşkün. Büyükler tarafından verilen bir karar sonrası gördüğü gerçeklerle yeminler etmiş biri İki vücut.... Biri dermanıyla kendisini iyileştirirken, diğeri de zehri sandığı dermanıyla kendisini kaybediyordu.

???????????????????????????? Adım attı. Sağlam bastı. Bastığı yerin canı acıyor, kadının yürüyebilmesi için fırsat tanıyordu. Kadın, gözlerini gezdirdi, büyük bahçede duranlarda. Attığı adımlar onu konağın kapısına sürüklüyordu. Adım attı, acı kondu.. Adım attı, gökyüzü ağladı. Adım attı, hiç kimse yaklaşamadı kadına. Yürüdüğü yol dikenlerle kaplıydı. Dikenler gözlerine battı. Ama ağlamadı. Gözleri kan ağladı, kanı içine aktı ama yine de ağlamadı. Bir güç geldi ellerine kondu, büyük gürültüyle dış kapıyı açtı. Kapıdan dışarı adımını attı. Gözü karardı, yinede adım attı. Nereye, kime gideceğini bilmeden, adım attı. Burnunda bir ıslaklık hissetti. Elini burnuna götürdü. Kalbi ezildi. Eline baktı. Kanı hissetti. Gözleri karardı ve dizlerinin bağı çözüldü. Yere yığılacakken soğuk bedenine konan bir sıcaklık hissetti. Bedenine sinen koku yaklaştı. Sonra bir nefes aldı.. Bir nefes çarptı yüzüne.. Sesler duydu.. Sesler geldi.. Ve gözlerini araladı. Gözleri bir çift kızıl kahveye takıldı.. Gözlerini kapadı ve dudakları mırıldandı; "kaybettim" Önyargı olmadan ve kalıplaşmış düşüncelere sığmadan okumaya başlayın derim..

Bir çift göz nasıl yapardı bunu bir insana? Nasıl da öldürüyor beni var yokluğu..Kanser gibi günden güne işliyor içime acısı.. Dipsiz kuyulara çekebilir mi bir insanı bir çift göz.Dönüm noktasındayım şimdi sahipsiz tutsaklığın (S)onsuz özgürlüğüme açılan yolun başında...

Hikayemiz güzeller güzeli Asiye ve Murat'ın aşkıyla başlasa da, Asiye'nin en az onun kadar güzel ve şeker kardeşi Asya ve Murat'ın yakışıklılar yakışıklısı kardeşi Mehmet'in zor aşkıyla devam etti. Okuyup destekleyen herkese teşekkürler. :) Murat & Asiye ''Geçmişin üzerine sünger çekemem, yaşadıklarımı unutamam ayrıca ben Karadeniz kızıyım ağzımdan laf bir kere çıkar.'' ''Sen ne kadar Karadeniz kızıysan ben de o kadar Karadeniz uşağıyım. Sen ne kadar inatsan ben iki katı inadım. O geçmişin üzerine süngeri bal gibi çekeceksin, yaşadıklarını da unutturacağım. Tükürdüğünü yalayacaksın.'' Öfkeme hakim olamayıp hiçte pişman olmayacağım o hareketi yaptım. O kendini beğenmiş yüz bu tokadı hak ediyordu. Mehmet & Asya Murat eniştem daha da gülmeye başladı. "Mehmet benim kardeşim. Amerika'dan yeni döndü de ben de yanımda getirdim bi işe yarasın diye." Anlamalıydım zaten aynı mavi gözlere o da sahipti. Uyuzluğum yine üzerimdeydi. Şoku atlatıp konuştum. Ciddi ciddi. "Senin için zor oluyor mu Mehmet?" O da aynı ciddiyetle cevap verdi. "Ne?" "Ailede ki tüm kötü genlerin toplandığı kişi olmak. Hani anlarsın ya abin ince ruhlu romantik ama sen tam bi öküzsün falan." Göz kırparak arkamı döndüm. Kasaya yürümeye başladım. Arkamdan eniştemin gülmeleri ve Mehmet'in homurdalanmaları eşliğinde..

Size hayat gibi bir oyundan bahsedeceğim. İstemeden başrolünü aldığım bir oyun. Karşıma çıkan her şeyin bir tesadüf olmadığını anladığım zaman kendimi bu oyunun içerisinde buldum. Her oyunda olduğu gibi bu oyununda bir rakibi ve kurbanı vardı. Peki bu oyunun kurbanı kim olacaktı? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Gözlerimi kaybolup gittiğim o yeşil gözlerine kenetledim. "Kimsin sen ha?" Her zaman yaptığı gibi tek kaşını kaldırıp bana bakmaya devam etti. "Bundan sonra sonsuza dek unutamayacağın kişiyim." dedi.

Tek bir sevgiyi bilen bir adamın Ve ona aşık olan kadının İlmek ilmek sabırla, sevgiyle örülen aşkı.