"Sana yardım edeceğim" sert ve erkeksi sesiyle konuşmuştu adam. Kelimeler ağzından hangi ara çıkmıştı hiç fark etmemişti. "Nasıl?" diye sordu kadın masmavi gözlerinden umut kırıntıları geçerken. Deli gibi merak ediyordu karşısında oturan daha bugün tanıdığı adamın ona nasıl yardım edeceğini. "Benimle evleneceksin" adamın ağzından dökülen iki kelime yetmişti kadının gözlerini irice açmasına. "Nee?" Allak bullak olmuş duygularına, mahv olmuş hisslerine, karışık düşüncelerine rağmen tek bir kelime çıkmıştı gökyüzü gözlü, gece karası saçlı kadının dudakları arasından... *** Acılı hayatlar... Kesişen yollar... İstanbul'dan Karadeniz'e kadar uzanacak sürükleyici bir aşk hikayesi... Efsa❤Yaman... Başlama tarihi: 02.10.2020

Ailemden hep şiddet gördüm. Beni hiç sevmediler. Onları umursamadan bu yola çıktım. Harika bir sniper olarak onları utandırdım. Benden umudu kesmelerine rağmen ben başardım. Çalıştım ve ülkeme hizmet ediyorum. Gelin bu operasyonlarda beraber olalım. Benimle hayat mücadelesine var mısınız? ...... Eğer bu hikayeyi wattpad harici bir platformdan okuyorsan kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orijinal halinde ve güvenli bir şekilde okumak istiyorsan lütfen Wattpad deki @gecegibiyiz isimli profilimden oku. Teşekkür ederim.

KİTAP OLACAĞI İÇİN YAYINDAN KALDIRILMIŞTIR Çoğu kişi ilk aşık olduğu anı hatırlamaz. Ben hatırlıyorum. Yedi yaşındaydım, iki dişim eksikti ve doğum günü pastamı üflüyordum. Sonra onu bir daha görmedim. Ta ki on yıl sonra ilk aşkım kasabaya dönene kadar... James Redford tehlikeli derecede romantikti, yakışıklıydı ve her kızın iyi etmek isteyeceği tramvatik bir geçmişi vardı. Lisede geçirdiğim en harika bir seneydi. James ve onun abartılı aşkı her yanımı sarmalamıştı. Masal gibi geçen bir yazın ardından yol ayrımına gelmiştik, ona veda etmek zorundaydım. İlk ve tek aşkıma. Geleceğimiz için bir karar vermem gerekiyordu ve ben her zaman kendimden çok başkalarını düşünen türde bir kızdım. On yedi yaşında yaptığım bu seçimle hayatımızdan on yıl daha çaldım. Yirmi yedi yaşında, başarılı bir boşanma Avukatıydım. Hayallerimdeki hayatı yaşıyordum. James'in hayatına da yön vermiştim. Şimdi sadece televizyondan görebileceğim yıldız bir futbolcuydu. Fakat bu seferki on yıl çok masum geçmemişti. Karşılaşmamızda romantik film tadında olmamıştı. İkimizde nefret, aşk ve ihtiras doluyduk. İkimizde kazanmaya alışkındık. İkimizde bir diğerini yaralamak istiyorduk. "Eğer gözlerine on saniyeden uzun bakarsam, seni sonsuza kadar kalbimde tutarım."

|Yetişkin içeriklidir.| Gök öyle bir gürledi ki sanki gökyüzü delinmişti. Şimşek öyle bir çakmıştı ki ortalık bir anda aydınlanmıştı. Genç kadın derin bir nefes aldı ve üzerine çarpan yağmur damlalarına şükretti, şükretti çünkü bedeninde ki bütün kanı sıyırıp almıştı. Peki ya koku? Ellerindeki kan kokusunu hangi yağmur alıp götürecekti? Bu gece öyle bir geceydi ki bütün kalpleri titretmişti. Öyle günahkâr öyle acımasızlıkla doluydu ki bu gece yüzyıllar geçse bile unutulmayacaktı. Bir gece ne kadar korkunç olabilirdi ki? Bir aşk nasıl kana boyanabilirdi? Nasıl bir çukura batabilirdi? Derin bir nefes aldı genç kadın ardından da fısıldadı. "ellerimdeki kanın kokusunu alabiliyorum." Bu öyle bir fısıldamaydı ki gök yeniden gürlemiş ve şimşeği biraz ilerisine düşürmüştü. Çünkü bu gece çok ama çok lanetli bir geceydi.

"Ne tuhaf bir gün, ne tuhaf bir mevsim, ne tuhaf bir havaydı... Umut'un taksisine bindiğim anın öncesi ve sonrası, birbirinden nasıl bu kadar farklı akmış olabilirdi? Tıpkı zaman gibi, mevsimler ve kokular da izafi olabilir miydi? Olmasalar şu anda sonbaharın ilkbahara kışa olduğundan daha yakın olmasını, havanın duman yerine erguvan kokmasını kendime nasıl açıklayabilirdim ki?" Hayel; gerçek aşkın varlığına kuşkulu gözlerle bakan, üniversiteli, genç bir kadındır. Matematik onun için peşinden koşmaya gocunmayacağı bir tutku olsa da çocukluk hayalinin yakınından bile geçememektedir. Hayel'in hayatına beklenmedik, genç bir adam girivermiştir. Ne kadar dirense de kendini, gizemli adamın karşı konulamaz cazibesine kapılırken bulmuştur. Tanrı gibi mucizevi adam; "Prensesim" dediği Hayel'i kendine aşık etmiş, hayallerini ona yaklaştırmak için elindeki formülleri budama makasıyla değiştirmek istemiş, hatta saklı tuttuğu yarasına nefes aldırması için onu yüreklendirmiştir. Hayel ilk defa aşkın hafifleticiliğine düşmüşken orman tanrısının çayır yeşili gözleri bir anda bataklık yeşiline dönüvermiştir. Bunun sorumlusu, geçmişi elinden alındığı için intikam arzusuyla yanıp tutuşan tanrı mıdır yoksa yıllar önce bir prensesle bir tanrıyı çocukluklarından koparıp yıllar sonra da kopmuş yerlerinden birbirlerine bağlamak isteyen oyunbaz hayat mıdır? İzafi olan yalnızca zaman, mevsimler ve kokular mıdır? Yoksa kadere de yer var mıdır? Hayel ile Umut'un masalsı hikayesine tanıklık ederken kendi hayatınıza sihirli bir ayna tutulmuş gibi hissedebilirsiniz. Lakin paniğe kapılmanıza gerek yok çünkü bu son derece olağan. Saatler tam sekize çeyrek kalayı gösterdiğinde bu hikayeyi anımsamanız dileğiyle...

Mahallenin yaptığı yardımları ile dilinden düşmeyen, bütün kızların deli divane olup peşinden koştuğu, ağırbaşlı, yardımsever ve bir o kadar da sert bir ağır abisi ile evlendiğinizi düşünün... Murat Karasu. Namı değer "Kara Murat" ile tanışmaya ne dersiniz? Uyarı: Bu kurgu tamamen bana aittir! Cinsellik, şiddet ve bağımsız öğeler içermektedir! Reşit olmayanların okumasını tavsiye etmiyorum.

"Kalbin atışı, kaderin sesidir." Tüm hakları saklıdır!