Tükenmek ve delirmek kesinlikle bir bütündü.
Ve hayat defalarca beni bu ikiliyi ile imtihan ediyordu. Fakat buna rağmen 'yeter artık' dedirten hayat 'vay be' dedirtmeyi de başarıyor.
Artık o korkunç 'okyanustaki' yalnız 'filika' güçlü bir 'adaya' kavuşmuştu.
Tükenmeden ve delirmeden kaldığımız yerden devam edelim...
# 1 - rastgele
Her erkek can yakar mı?...
Baktım sana.. Kızgın değilim, kırgın değilim, dargın değilim.. Kısacası artık ben sana "hiç bir şey" değilim!
Yine kapı çalıyor. DinG-DonG.. Kapı açılıyor ve bir not bulunuyor. "Burası benim evim!" Hayır, diyor."Burası senin evin değil." Birisi var, birileri var! Bu evde birileri var!
Kapak Tasarım: Sayyldzx
Düşünmeden yaşadığımız bu hayatın bedelleri bir çoğumuza ağır gelirken verdiğimiz kararlar kalbimizi yorabilecek bir gerçeklikle dolup taşıyordu.
İnsanlar ve içinde bulunduğumuz dünya koca bir boşluktan ibaretken bencil yaşamımız koca bir uçurumdu ve en kötüsüde bu koca boşluğun üzerinde olan hayalleri bir başka insanın üzerine kurmamız acı vericiydi. hiç bilmezdik ki belkide yarın yaşayacaktık? belkide bizler son günmüş gibi dolu dolu yaşamak isteyecektik? işte o zaman bir başka insanın üzerine kurduğumuz hayalleri aldıklarında ya da kırdıklarında durup diyemeyeceğiz ki "bu benim hayatım!" çünkü şu yanıt canımızı yakıcak;
"artık benim."