[ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ] *Η συνεχεια του "Εμείς οι δυο; Ούτε στα όνειρά σου!"* Η ιστορία μας συνεχίζεται με κύρια πρωταγωνίστρια την κόρη τους, Δάφνη. Καινούριες γνωριμίες που ίσως της επιφυλάσσουν πολλές εκπλήξεις. Ζήλεια, πάθος, μίσος, αγάπη μα πάνω από όλα... Έρωτας. Εφηβικός έρωτας; Αληθινός έρωτας; Κανείς δεν ξέρει. Ωστόσο η ζωή της Κλόις και του Άλεξ δεν τελειώνει εδω, αντίθετα, αποκαλύπτονται πολλά πράγματα και μπερδεύουν καταστάσεις. Ίσως να μην είναι όλα τόσο ρόδινα τελικά... //Θα περιέχει αρκετά flashbacks απο σημαντικές στιγμές της ζωής τους.\\ Ελπίζω το δεύτερο βιβλίο, να σας αρέσει όσο και το πρώτο. By: Livethedreams (Στυλιανα) *Do not copy* |2016-2017|

Η Αρετή ειναι το ονειροπόλο κοριτσι που παιρνει τους καλυτερους βαθμους αλλα ειναι τσαμπουκας και μιλαει εξω απο τα διντια αλλα ειναι σεμνη και γλυκια (οπως το παρει δλδ κανεις "γλυκια") Ο Αλεξ ειναι το κακο παιδι player που αλλάζει τα κοριτσάκια σαν τα πουκαμισα και παιρνει τους χειροτερους βαθμους και δεν ειχε τα καλυτερα παιδικα χρονια Τελικα τα ετερονιμα έλκονται? Για περισσοτερα ελέγξτε το πρωτο κεφαλαιο ?

"Πού ήσουν;" η αυστηρή φωνή του ηχεί στα αυτιά μου, καθώς κλείνω κουρασμένη την πόρτα πίσω μου. Γυρίζω προς το μέρος του, μ' ένα αδιάφορο βλέμμα. Ύστερα, αρχίζω να βαδίζω προς την κρεβατοκάμαρά μου, αγνοώντας την ερώτησή του. Η σπαστική φωνή του όμως με σταματά. "Πού ήσουν, γαμώτο;" φωνάζει εξοργισμένος, καθώς με πλησιάζει. "Δεν σε αφορά." λέω κοφτά, ώστε να γίνω κατανοητή. Τείνω να φύγω, όμως το γυμνασμένο χέρι του με τραβάει κοντά του. Τα πρόσωπά μας απέχουν μόλις λίγα εκατοστά. Η βαριά ανάσα του σκάει στο πρόσωπό μου και μόνο απ' αυτό μπορώ να καταλάβω ότι έχει πιει. "Πάλι σε αυτόν τον χλεχλέ ήσουν; Δεν νομίζεις πως η ηλικία σου δεν σου επιτρέπει να πηδιέσαι;" ρωτάει, πιέζοντας τα χείλη του σε μία ευθεία γραμμή. Πλέον τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο. "Μήπως πρέπει να σου θυμίσω ότι μόλις έκλεισα τα 17, ε; Και επιπλέον ποιός είσαι εσύ που θα μου κάνεις ανάκριση κάθε φορά: πού είμαι, με ποιόν είμαι και με ποιόν πηδιέμαι;" φωνάζω στον ίδιο τόνο, σηκώνοντας ενοχλημένη το φρύδι μου. "Αυτός!" λέει και πριν προλάβω να τον ρωτήσω τι εννοεί, απαντάει στις σκέψεις μου, σφραγίζοντας τα χείλη του με τα δικά μου.