Genç kız, umutlarının ortasında ki küçük yangını söndürüp, daha da alevli bir yangın başlatacak olan adama ilk adımını atmıştı o karanlık sokakta. O, içinde ki ateşi söndürmeye çalışan küçük bir kızken, tam cehennemin ortasına düştüğünü henüz bilmiyordu. Genç kızın düştüğü bu cehennem sıcak değil, aksine buz gibiydi. Tıpkı, adamın günahkâr olan kalbi gibi. O, sadece eğlence için öldüren, soğuk kanlı bir katildi. Ve, küçük kızın titreyen narin dudaklarından kelimeler yavaşça döküldü, "Anne, ben bir suçluya aşığım."

"İlk görüşte aşkı bilmem ama, İlk polislerden kaçışında sevdim ben seni." ~Lamia~ "Lanet olası aşkı bilmem ama, İlk beni sakladığında sevdim ben seni." ~Bahadır.~ 08.01.2016 MERVE GEZİCİ

Dünyamız, günden güne yok olurken, onu kurtarmak için en etkili çözüm nedir?

Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner.. Orkide, babasının zenginliğiyle şımarık büyümüş 16'sında bir kızdır. En büyük eğlencesi ise nefret ettiği kölesi Zeyd'e eziyet etmektir. Zeyd ise başına gelenleri kaderi sayıp sabır göstermektedir. Ya bu ikisi, bir gün dünyada Havva ile Adem gibi baş başa kalırsa... "-Zeyd, sanırım Orkide sana bakıyor. -Dünya'da bir o bir de ben kalsak yine de onunla işim olmaz!"

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Siz hiç kendinizi bir yaprak gibi hissettiniz mi? Gözlerimi kapatıp o gün olanları her hatırladığımda aynı hissi yaşıyorum. Rüzgârda iradem dışında savrulan bir yaprak gibiydim. Uzun süre boyunca sonunu hiç göremeden ve ne olacağını hiç bilemeden, hayatım yön değiştirip durdu. Sonra bir nehre düştüm ve yaşamım, o coşkun akışın yön vermesiyle devam etti. Yine seçimim dışında bir yolculuğa devam ediyordum ama en azından gittiğim yön belliydi. Akıntıyı karşı koyma isteğim ise cidden komikti. Bir yaprağın koskoca nehir karşısındaki şansı nedir ki? Belki de benim hayatla ilgili, herkesin kendi hayatında dönüm noktası dediği ilahî mesajım bu zor yolla gelmişti. Mesaj... Evet, her şey bir mesajla başlamıştı zaten. O gün gelen ve aptal bir gençlik heyecanıyla ardını hiç sorgulamadan cevapladığım bir mesaj... Kadir, kız arkadaşından gelen mesaj üzerine onun istediği yere gider ancak içine çekildiği şey beklediği gibi romantik bir buluşma olmayacaktır. Çünkü gittiği yerde onu bekleyen kişi sevgilisi değil Aslı'dır. Herkesin Deli Kız diye bildiği Aslı...

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...