Нар мандаагүй бүрхэг тэнгэр бүхнийг гэгээ татуулахын төлөө өөрөө хиртье ...

"Өнгөрсөн бүхэн өнгөрсөнд үлдэж, одоогийн зүйлс одоогоороо байдаг тийм ертөнц гурвалжин байдаг байх."

Намайг Бён Бэкхён гэдэг. Сургуулийнхаа хөл бөмбөгийн багийн ахлагч, дүнгийн хувьд эхний тавд байнга багтдаг нэгэн. Харин хойд дүүг минь Пак Чанёол гэдэг. Тоглоом ч үгүй түүний IQ 65. Сэтгэцийн хувьд бага зэрэг өөрчлөлттэй. Шуудхан хэлбэл, хөгжлийн бэрхшээлтэй! Насаараа л гэрээр хичээл заалгаж, гэр бүлийн маань ажиллуулдаг цэцгийн дэлгүүрт цэцэг услахаас өөрийг хийж үзээгүй. Одоо ч бага сургуулийн хоёрдугаар ангийн математикийн бодлогыг бодох гэж оролдон хуруу гараа тоолж суудаг. Тэрнийг манайд нүүж ирэхээс өмнө амьдрал үнэхээр өөр байсан болохоор Пак Чанёол амьдралаас минь арилаад, алга болоод өгөөсэй гэж би байнга боддог!

Ван Жэксон, И Сураны гэрлэсэн дөрвөн жилд ямар ч хайр байгаагүй. Суран жирэмсэн болсноор тэд гэрлэсэн юм. Жэксон Сураныг Ван гэр бүлд орж ирэх гэж албаар түүнийг урхидсан гэж бодож байгаа тийм ч болохоор тэд гэрлэснийхээ маргааш нь Жэксон хайртай эмэгтэйтэйгээ байхын тулд яваад хэзээ ч эргэж ирээгүй. Дөрвөн жилийн дараа тэдний хүү ховор өвчинтэй гэж оношлогдсон юм. Ван Жэксоний эмээ түүнийг хүүтэйгээ уулз хэмээн дуудахад тэрээр гэртээ ирсэн билээ. Гэхдээ Жэксон эхнэр, хүүгийнхээ царайг мартсан байсан юм. Суран түүнд хүүгийнхээ эмчилгээнд туслаад хүүгээ эдгэхээр шууд сална гэж амласан. Жэксон энэ болзлыг зөвшөөрөх болов уу? Эсвэл хүүгийнхээ хагалгааны дараа эргээд явах болов уу эсвэл үлдэх үү? Translated by Starlitfictions. All credit goes to the respective owner, Nan Lin. Only for translation purposes.