Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

"Biz her gün şarkılarda buluşuyoruz. Şarkılar içimizden geçen düşüncelere yeterince tercüman olmuyor mu sence de?" *Wattpad'de yayımlanan Şarkılarda Buluşuruz isimli ilk hikayedir. *Kısa Hikaye #1 (17.08.2020)

"Annenizin Anneannesinden kalan mirastan bahsetmişti bana ama Sanırım siz bilmiyorsunuz...... Şuan Bodrum ve Tekirdagda denize yakın yazlığınız, İstanbulda lüks daireleriniz, Birkaç arsanız, lüks bir villaniz, hesabınızda yüklü miktarda bir para var, aslında küçük bir servette denilebilir." "Benimle dalga falan geçmeyin lütfen!! Bahsettiğiniz şeyler inan.." Sözümü kesti. Bu adama gıcık olduğumu daha önce demişmiydim. "Ben son derece ciddiyim. Sizinle bu yüzden görüşmek için ısrar ediyordum." Çantasından bir dosya çıkardı. Elime verdi. "İçlerinde bilgiler mevcut. Tapularınız içinde. Anneniz kardeşinizle aranızda paylaştırmıştı. Bankada olan paranızın ne kadar olduğu da içinde yazıyor." "Bir dk. Bunlar hiç mantıklı değil. Annem böyle şeylerden hiç bahsetmedi. Avukat tuttuğundan bile haberim yoktu benim." "Onu bilemem ama artık İşlemleri başlatmam gerekiyor." "Tamam." Bir süre önüme baktım. Derin bir nefes aldım...... Bunlar Çok saçma geliyordu. Yani böyle varlıklı olmamız... ~~~~~~~~~~~~ "Sen Annemin tam olarak kim olduğunu biliyormusun?" "Hayır!?" "Toprak Holdingin sahibi Sinan Toprağı daha önce duymuşmuydun?" "Evet.!? " "Annem Sinan Toprağın Kızı. Bende onun torunuyum. Anlayacagın Yanlış aileye bulaştın...... Dedemler sülaleni ortadan kaldıracak." Bir süre korkulu gözlerle bana baktı. Sonrada peşpeşe Küfür etmeye başladı. Başını ellerine yasladı. Bir şeyler düşünüyordu. Derin bir nefes aldı. Bir süre sonra Kafasını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde korku ve endişe vardı. "Bilgisayar." dedi. "Bilgisayar?" Tek kaşımı kaldırdım. "Ben fazla bir şey bilmiyorum. Zamanını benimle boşuna harcama. Istedigin bilgilerin hepsi ölen arkadaşımdaydı." "Hı?" "Ben sadece hırsızlık yapardım. Arkadaşım Beni bir gün iş var diyerek yanına çagırdı. Ben sadece kapkaççılık yapacagımızı sanıyordum.......

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

16 yasında özel güçlerinizin olduğunu öğrenseniz ne yaparsınız? Elly bu güçlerini yeni öğreniyor ve dünyayı kurtarması gerekiyor.Bakalım hangi maceralara atılacak...

-''O hiçbir zaman olmayacağını düşündüğü mucizesini yaşıyor''- Bir kız başına gelen olaylar onun hayatı tanımasını zorlaştırırken yaşadığı şeylerin, bütün olayların yalan olduğunu öğrendiğinde ne yapar?

Giden hayatı getirebilecek hiçbir güç yoktur. Ancak bu sözün yıkılmasıyla beraber, düzenle ve barış içinde yaşayan dört ulus dağıldı. Toprak Lordu yeni bir karanlık güç keşfederek kıtanın topraklarında kan dökmeye başladı. Diğer uluslardan bağımsız olarak tek ayakta kalan Ateş Ulusu oldu. Bu karmaşanın içerisinde ormandaki büyüyen karanlığı yok etmek için yolculuğa çıkan Ateşin Efendisinin hayatı nereden geldiği belli olmayan hafızasını kaybetmiş bir kızla kesişince değişir. (Hikaye ilk bölümle belli olmaz lütfen bunu düşünerek devam ederseniz mutlu olurum <3)