Yakışıklılığyla kızların aklını başından alan kana susamış bir vampirrrrrrrr ve güzelliğiyle herkese kendinden bahsettiren bir kız ve onların bir araya gelmesini sağlayan olay zincirlerii bakalım kızımız vampirimizle tanışınca hayatı nasıl değişecekk bu hikaye için bizden ayrılmayıınn

VAMPİRLER GERÇEKTİR...

Adam güçlü esen bir Poyrazdı.Kız ise kendi sularında boğulan mavi bir Denizdi.Adam çok acımasız ve kendini düşünürdü.Kız ise hiç bir şeyden habersiz saf bir duru su misaliydi. Genç adam mavi gözlü kıza yaklaşırken ona bakar bakmaz nefesinin kesildiğini hissetti.Genç kızın Bütün vücudu olgun kıpkırmızı bir çilek gibi kokuyordu.Adam bu kokuya resmen 'mest' olmuştu.Hiç bir zaman onu bir kardeş gibi görmemişti. Adam birden kendinden bağımsız bir şekilde ellerini kızın yanaklarına koydu.O anda bütün vücuduna elektirik akımı sarmıştı.Adam her defasında bu karşısındaki kıza sözde baş belası diyordu.Ama normalde o onun tatlı baş belası oluyordu, Derin bir nefes alarak gözlerini kapadı ve kelimeler dökülüverdi dudaklarından.. "Tüm siyahlılığımla gökkuşağın olmaya geldim'' ********* 10/2/217 genç kız edebiyatında birinci sırada!

Kapak laflar ve güzel sözler.

''Şimdi sen seç Güneş'' Babama boş gözlerle baktım. ''Neyi baba?'' ''Hayatımızın her yerinde olan bir şey seç istiyorum'' Aklıma tek bir şey geliyordu. ''Kamera, buldum baba kamera istiyorum''

Korkuyu Kalbinizde Hissedin.

Daha gencecikti, tazecikti, daha hayata yeni yeni atılıyordu. Daha aşık bile olmamıştı... Sevecekti, sevilecekti... Sevdiğiyle evlenecek, o anne olacaktı, çocuklarının annesi... Ama hayat ona şaka yapmıştı, hiçte komik olmayan bir şaka... Ne yapmalıydı nasıl yaşamalıydı, hayata küsüp son nefesini vereceği günü mü beklemeliydi? Her an her şey olabilirdi, kararlıydı Kumsal; gezip görecek yaşadığı anların keyfini çıkaracaktı... İşte bu yüzden, tüm varlığını çıkacağı yolculuğa yatırmaktan asla pişman olmadı... Kitap kapağım sevgili yazarım cadinineskisupurgesi Aysel Köroğlu tarafından yapılmıştır...

~Kesit~ **************** Bir ses işitildi. Bir çığlık. Bir ses işitildi. Kum saatinin camı kırıldı. İçindeki kum taneleri teker teker uzun zamandır tutsak bulundukları bu fanusun içinden bir bir kurtuldu, kaçmak istercesine. Ve bir ses daha işitildi. Duvarda asılı duran saatin camı çatladı, akreple yelkovan birbirini kovalamayı bıraktı. Zaman durdu. Üstelik sadece duran, yok olan zamanda değildi. Bir bir silindi her şey. Bir kitabın sayfaları silindi. Bir romanın sonu silindi. Teker teker anılar silindi, sanki hiç yaşanmamış gibi. Geçmiş silindi. Kanlar içinde kaldı. Bir kadın kanlar içinde kaldı. Bir katil kanlar içinde kaldı. Bir cinayet. İki ölü. Tek bir ceset. İki ruh. Tek bir beden. İki kalp. Onlar teklik içindeki iki çokluktan ibaretti. Onlar karanlığın içindeki ışıktan, beyazla siyahın zıttından ibaretti. Onlar bir kitabın baş karakterleriydi. Biri bir romanın ilk cümlesi diğeri ise aynı romanın son kelimesi. Biri gece diğeri ise geceyi aydınlatan ay. Biri iyi diğeri kötü. Biri kurban diğeri katil. Onlar tüm zıtlıkların bir araya geldiği iki beden tek bir ruhtu. *************