Zehra hayatını değiştirecek kararlar verirken de en büyük destekçisiydi Gülsüm. İşte bu Allah için sevmekti.. Peki bir insanın hayatı bu kadar kısa bir sürede en fazla ne kadar değişebilirdi? Zehra ve Gülsüm'ün başına gelenleri okuduktan sonra bu konu hakkında fikirlerinizin değişeceğinden eminim..

Tevafukları okuyan bilir... Hayat bir kaç tevafuktan oluşur. Kimi zaman bir otobüs bileti, kimi zaman sürgün gibi hissettiren bir yatılı okul, kimi zaman görüntüsünden dahi rahatsız olunan bir sıra arkadaşı... Gülsüm ve Zehra'nın hikayesi bundan ibaretti işte. Birkaç tevafuk :) Hiç olmayacak şekilde tanıştılar. Allah subhanehu ve teâlâ yollarını birleştirdi. Evlatlarına kardeş sevgisini hissettirdi. Eşlerini dost etti. Zehra ve Gülsüm çocuklarını bir çatı altında iki aile büyüttüler. Zehra'yla Gülsüm'ün hikayesini kâh gülerek, kâh ağlayarak, kâh yeni bölüm atmadığım için bana kızarak okudunuz. Şimdi sıra tevafuklar-2'de... Umarım tevafuklar gibi kalbinize dokunan kelimelere yer verebilirim bu hikayemde. Herşey besmeleyle başlar; Bismillahirrahmanirrahim. -Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla...-

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Adı Sümeyye. Soy ismi önemli değil onun için önemli olan adını anlamı Gökyüzü. adının bittiği yerde lavantalar açan, yaşamın zorlu yanını birinci elden görmüş bir genç kız Adı Yusuf. Yusuf Asaf ATILGAN ele avuca sığdıramadığı sevdasıyla,on yaşındaki yetim öksüz o kızı en sevdiği salıncağında bir başına bırakmaya hiç de niyeti olmayan bir genç. Onları hiç ayırmamış olan kaderleri saçma bir şaka yaparcasına tekrardan bir araya getirirse ne olur... Lavanta lilası tadında koyu lacivert-pembe bir aşk hikayesi... 16.11.2018

Kitabımızın 'Elif'in Mim Durağı' adıyla yayın hayatına geçeceğini ve sayfalara karışıp evlerinize konuk olacağını gururla söyleyebilirim artık. Yakın zamanda son bölümleri kaldıracağımı da üzülerek söylemek istiyorum. Ve En yakın zamanda duyuru yapacağım!

-Sen ne diye namaz kılıyorsun? Zaten cehennemliksin. -... Verecek hiçbir cevabım yoktu. O an canım hiç olmadığı kadar yanmıştı. Asıl kötü yanı ise haklı olmasıydı. İslam'da homoseksüelliğin yeri yoktu! *** Güneş doğudan doğdukça umut hep vardır. Ama o çareler içinde çaresizdi. Ne siyah ne beyaz.. Griliklerle geçen koca 20 yıl. Bakıpta göremediği bir huzur vardı karşısında. Ona kucak açıp bekleyen... Hakikati göremiyor, arzularıyla hayalleri arasında sıkışmış, kurtulamıyordu. Bataklıkta olduğunu bilmeyerek çırpınıyordu. Çırpındıkça batıyordu. Tek yolu vardı. Ya bir el çekip kurtaracaktı onu ya da batarak, yaşayan bir ölü olacaktı.