Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

"Belki de seni bir kez daha hissetmek istiyorumdur?"

Geçmişin karanlığından kurtulmak isteyen küçük bir kız çocuğuydum sadece. Aynaya her baktığımda gördüğüm kesikler, geceleri ortaya çıkan kabuslarımla birlikte geçmişimden bana kalan yegane emanetlerimdi. Kaçak sürdürmeye çalıştığım hayatımı bir çırpıda dağıtan bir çift yeşil gözün esiri olduğumda, geleceğe dair kurduğum hayallerim bir bir yıkılırken, beni etkisi altına alan bu gözlerin beni geçmişime teslim etmemesi için elimden geleni yapacaktım. Aramızda ne nefretler ne korkular geçecekti, ne yangınlar kavuracaktı yüreklerimizi... Aşk; yaşanmışlıklarımızın arasında filiz veren bir gonca olacaktı sadece... Öfkemizden, bazen de çaresizliğimizden arta kalan zamanda, bizi bizden koruyan sığınağımız, birbirimizle savaşmayı bıraktığımızda bizi bir arada tutan olacaktı...

Kılıç ne kadar keskindi? Veya bir kurşun ne denli yakardı canı? Hangi insan ölümle dik başlı halde karşı karşıya dururdu? İnsanoğluydu işte. Ne keskin kılıçlar, ne de kavuran kurşun yarasına karşın ölümle göz göze gelmeye cesaret edemezdi. Yıkılan tabular yıllar arasında kaybolurken hatırlamazdı evlat denen mahlukat kendi kurallarını. Bir gün bir ormanda veya bir çöp konteynırında göğsünde bir kurşun yarası, cildinde ufak tefek morarmayı bekleyen kızarıklık ve karın boşluğundaki bıçak darbeleri insanın hayatının bittiği değil başladığı yerdi. Hiç olmadı bir çatıda son alınan nefes olduğu zannedilen oksijen yeni bir güne bambaşka nedenler için uyanmak demekti. Ve bir adam için o başlangıç Hera Amine'nin berbat geçen günü ile karşı karşıya gelirdi. ---- Hera Amine & Aren Rollas

" En çok sarı rengi severim,ay ışığından dolayı." " Yanındayım. Her ne olursa olsun buradayım." Dedim ve elimi elleriyle birleştirdim. Yağmur damlaları,sanki o koku ile birlikte bir bütündü. Toprak kokusu. Ciğerlerine dolan o müthiş koku... Ağzını saran iri eller ve karanlık... Üniversite için,hayalleri için geldiği şehirde başına gelecekleri nereden bilebilirdi ki? " Senin gibi birini asla hayatımda istemiyorum. Duydun mu beni? Asla!" "Şş..." diyerek kulağıma fısıldadı. "Unutma,oyunu kuralına göre oynamazsak saf dışı kalırız.O yüzden yavaşça geri çekil ve elindekini bırak." " Kokun ; beni sana bağımlı edebilecek her şeye sahip kadın..." • TÜM HAKLARI SAKLIDIR • Not : Bu kitapta kesinlikle kadına şiddet yoktur. Lütfen içeriği okumadan ön yargı içerisinde olmayın.

İlk bölümlerdeki kapaklar çok kötü!Fazla acemi iken yaptığım kapaklar onlar! Kitap Kapakları yaparken çok eğleniyorum ve çok zevk alıyorum bunları paylaşma hissini de tatmayı istediğim için bu kitaba başlıyorum Umarım kitabını seversiniz İstek vermeniz için yapmanız gereken tüm şeyler tanıtım kısmında! ❤ Tüm hakları sevdiğim yazarlarımın kalemlerinde saklıdır © ❤

Burada değişik kız karakterler kadın karakterler ve kız çocuk karakterler var! Heyy ! Hemen gitme bir bak beğenebilirsin ! Üstelik karakterin tipine uygun isimler ve hikayenizde nasıl bir rol alacağına dair tavsiyeler de var! Kesinlikle bir göz at derim ! 乂❤‿❤乂

🌸#wattys2016 Obur Okunanlar Katagorisi Kazananı❤ 🌸#Romantizm içinde #1 💜Ayaz TÜRKER - Meltem KORKMAZ (TÜRKER)💜 "Umudum yok" cümlesinin yer almadığı aksine umudun her zaman var olduğunu gösteren eser... SENİ SEVMEME İZİN VERİR MİSİN? BENİ SEVER MİSİN?" Böyle başladı Ayaz ve Meltem'in hikayesi. Bir tarafta geçmişinde yaşadığı acı olaylar nedeniyle hayata küsmüş, sevgiyi kendine haram etmiş genç bir adam Ayaz TÜRKER. Diğer tarafta yine geçmişinde belki en güven duyması gereken kişi tarafından görebiliceği en büyük zararı ve acıyı görmesi ile kendini karanlığa mahkûm eden genç bir kız Meltem KORKMAZ. Göçüp gidenler sert bir ayaz bırakırken ne zaman ki bir meltem esti her şey tersine döndü. EKSİK KALANLARLA TAMAMLANMAYA MECBUR KALDI! Bilinenler ve görülenler hiç bu kadar yanıltıcı olmamıştı.. Güneş var diye hava maalesef ki sıcak değildi... Yayınlanma Tarihi: 24. 02. 2015

Gül ve onun baş gardiyanıyla tanışın. Gül için Mardin artık bir kafes haline gelmiştir ve bu kafesin baş gardiyanı Azat'tır. Peki ya Gül yanılıyorsa ya Azat kafesin değil de kalbinin efendisiyse? Azat Gül için özgürlüğünde olmuştu. O artık Mardin'e tutsaktı, abisi yüzünden ağalık ona dayatılmıştı. Azat bu kadar fedakarlık yaparken Gül ne yapmıştı? Bazı aşklar büyük nefretler eşiğinde başlar bazıları ise hayallerle. Ama kimseler bilmez nefretin bıraktığı o keskin bıçak darbeleri hayallerden ile daha fazla insan da etki bırakır. Tıpkı Azat gibi, ve tabi ki de Gül. Onların aşkın da büyük hayaller yok. Onlar hiçbir zaman yaşayamadı özgürce, kurtulamadılar zincirlerden ve gölgelerden. Azat kalbini sonsuza kadar Gül'e bırakabilirdi, onun için her şeyi yapabilirdi peki ya Gül? Yabani bir gülü bilir misiniz? Dikenleri yüzünden kimseler ulaşamaz onun o güzel görüntüsüne, lakin o dikenleri aşmak için her bir dikenin yüreğinize bakması gerekir. Azat'ta onu yaptı işte, Gül'ün bütün o zehirli dikenlerini bir bir batırdı kalbine, oradan beynine ve tekrar kalbine..