Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

Onlar buram buram kitap kokan kadınlar ve bizde bu büyülü kokunun bağımlıları... Şimdi onlarla büyülü bir yolculuğa çıkma vakti. E ne duruyorsunuz kapılar kapanıyoooor.

Bu kitapta sizlere neler yaşadığımı yazıcağım.

Bu kitap her konu üzerine yapılmıştır genellikle öğrencilikle alakalı bu kitap takipçi izi olan bi kitap yani sizin isteklerinize göre yorumlar yapıcam sizin bana yorumda belirtmeniz yeterli

Her gece onu görüyorum.. Lanet olası şey sürekli beni izliyor. Her gece ve her gündüz! Sürekli gözleri peşimde! Ah Tanrım onu sanırım bir tek ben görüyorum! Bu öğle üzeri George yemeğimi getirdi. İçler acısı halimi görünce hücreme girdi ve etrafı aradı. Sanırım kaçmaya çalıştığımı düşünüyor! Ama onu görmedi! Duvarın hemen dibinde duruyordu oysa! Lanet olası gözlerini George'a dikmişti! George çekip gitti. Akşamüstüne doğru kalp krizinden ani bir şekilde öldüğünü duyduk. Tanrım! O şey George'u öldürdü! Nasıl yaptı bilmiyorum ama öldürdü!

Titreyen ellerimle yazdığım duygu kırıntılarıdır, ruhumu zedeleyen. Canımı yakıyor biliyorum... ama artık tutamıyorum içimde, durduramıyorum içimdeki çaresizliği. Çünkü yalnızlıkla konuşacak kadar yalnızım...

Anlatırsam bana inanmazlar...

Gökyüzünden Karanlığa

İnsanın kendinden bir canavar oluşturması tuhaf değil mi?

Psikolojini kontrol etmeyi öğrendiğinde, her şey senin elinde !