Her ehvala uygun weirler🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗🤗

Biz çobanyastığının sona qalan iki ləçəyiydik...🌼 Başlanğıc tarixi:Fevral,2019

"Yapma !!!" diye fısıldadı kızın dudaklarına doğru. "Sana aşık olmama izin verme ." ••••••••• "Eğer bir daha ağlarsan tüm dünyayı tek damla göz yaşına boğarım !!! " Cümlesini bitirirken elini kaldırıp kızın yüzüne dokunmak için yeltendi. Eli bir kaç saniye havada kalırken vazgeçti . Geri çekilirken dudaklarına buruk bir tebessüm yayıldı. Arkasını dönerek gitmek için ilk adımını attığında duyduğu sesle durmak zorunda kaldı . "Elini kaldırıp göz yaşımı silmekten daha kolay, değil mi dünyayı yakmak? Kızın sitemli sesi soluğunu kesti. Derin bir nefes alırken göğsünde tarifsiz bir acı belirdi. "Hayır " Dedi arkasını dönmeden. Kesin ve bir o kadar da kararsız sesle konuştu . Her kelimesi yanık kokuyordu. " Sana dokunup her ikimizi yakacağıma , varsın dünya ateş alsın" 🔥 **Fantastik hikaye değildir.

Piyanonun seksen sekiz tuşunda gizli bir hayat, zor ve çıkmazlarla dolu. Yanlışlar, mutluluklar, gözyaşları, aşklar ve hüzün... Hayat sandığından daha acımasız, doğru bildikleri ise yalandı. Her nefeste biraz daha battı ölüme. Neydi aşk? Başlangıcı veya sonu var mıydı? Bir piyanistin lügatında aşk, piyanonun; tüm masumiyeti kuşanan beyaz ve o masumiyete leke düşüren siyah tuşlarında hayat aramak gibiydi bazen. Seksen sekiz tuşun hepsine hakim olduğunu sanıp yanılmak gibi. "Nefeslerimiz bile bize ait değilken sen, müziğe nasıl bu kadar ait olabiliyorsun?" Babasının yolundan, babası olmadan gitmeye çalışan bir kız... Bir kadının, hayatını mahvettiği bir genç... Ve en başından hayata yenik başlayan bir çocuk... Hayat, onların yollarını kesiştirmiş; ardından aynı anda mahvetmişti. En battığınızı hissettiğiniz, "Her şey bitti," dediğiniz anlarda bir şarkı, bir melodi, belki farklı bir şeyler sizin için yaşam; ilham kaynağı olur muydu? Ve bir gitar sesi kapladı içindeki boşluğu. "Ben, Neva Karaer. On sekiz yaşında bir karanlık silsilesi, acı bulutu, hüzün tozu.... Notaların beden bulduğu ağıt. Babasını gururlandırmak için çırpınan ama annesinin kırık hayaller okyanusunda batmış bir kız. Kendimi acı sularıma hapsetmiş olmama rağmen henüz, hâlâ hayatta ve güçlüydüm. Ben, Neva Karaer. Bir yıkımın habercisi, ışığını kaybetmiş bir beden... Bir piyanistin ve bir hayat kadınının kızı." #Müzikten Bedenler Serisi'nin ilk kitabıdır. 05.01.2014-25.07.2017 NOT: Bazı bölümlerde argo geçmekte ve kurgu bütünü itibariyle psikolojik ögelere yer vermektedir. Etkilenebilecek ve 16 yaşından küçük olanların okumaması tavsiye edilir.

Ben Mavera; Görünenin ardındaki görünmeyen evrenin sahibi kız! Kaderi rüyalarına saklanan, Yaşama benzeyen ama ölüm getiren, Kaderinin peşinde sürüklenirken hayatı tepetaklak olan o kız benim. Bir gece gözlerini kapatan, açtığında varlığından bile haberdar olmadığı bir gezegenin koynunda uyanan o kız da benim ve şimdi ben kaderimi altüst etmeye hazırlanıyorum. İnstagram; Gonca__İnce & @Goncaincegeniskitaplari

KAÇAKÇI kitabının devam serisidir. Bir Ateş'in, Sarıya delirişinin hikayesi... ATEŞ DOĞAN; Bir cümle yaz; sil. Bir kelime yaz; sil. Birkaç harf karala; sil. Gözlerinin önünde duran kağıda bak; zihnimin lekeleri beyazı parçalamış. Önünde boş bir sayfa, bak, görüyor musun, ellerimle lekelediğim o kağıdı? Onu ben lekeledim. Zihnimin sanrılarını üzerine döktüm, olmadı, sildim. Etraf silgi çöpü, beyaz silgiden çıkan parçalar dahi izlerini yüklenmiş geçmişin. Şimdi aklımdan birkaç satır daha geçiyor, parmaklarımın ucunda ki kalem yorgunluktan titriyor, zihnimin çırpınışları kalemin ucunu sömürmüş. Kağıdın birkaç yeri yırtılmış, silik kelimeler yırtılan yerden bir bir intihar ediyor. Sonu gelecekmiş gibi görünen her ne varsa, bir diğer yırtıktan karınca sürüsü gibi üzerine tırmanıyor kağıdın. Ayak bastıkları her satırı çamura buluyor. Benim lekelediğim kağıdı bataklığa çeviriyorlar; izin veriyorum. İlk cümleyi satıra döşediğim andan bu yana bildiğim fakat kabullenmediğim gerçek sonunda bataklığa dönüyor. Kağıdın ucuna bir saç teli düşmüş, görüyorum ama uzanıp onu oradan çekip almıyorum. Sarı saç teli usul usul kirlenen sayfanın üzerinde kıvranıyor, bataklık onu yutuyor. Kıvranışını izlerken ruhum bir yara daha ediniyor. Sudan çıkmış balık gibi karşımda kendini yerden yere atıyor, yine de onu kurtarmıyorum. Dokunduğum an alev alacak, yansın isteyip istemediğimi bilmiyorum. O kadar dikkatli izliyorum ki onu, ruhum bile ona acıyor. Nefesim hızlanıyor, bir an uzanmak istiyorum ama sonra onu ellerimle yakmayı da göze almıyorum. Zihnime bir ağrı saplanıyor, ellerimde çamurumsu bir his. Kalemim bataklığa karışmış, sol elim saç telinin üzerinde. Onu kurtarmıyorum, onu hiçbir zaman kurtarmayacağımı da biliyorum. Ben onu yakmayı göze almıyorum, Ben onu kurtarmayı istemiyorum, Ben, onunla beraber onun batakl

Hər kəsin ruhunu qaranlığa,soyuğa buraxdığı, susaraq dərdləşdiyi,divarlarını ağ və qaraya boyadığı,küncünü özünə məskən etdiyi bir otağı vardır... Bəzən sığınacaq bir çiyin axtararsan,amma o çiyin sənə xərabə olar.Göz yaşların birinin ovcunda yox olsun istərsən,amma o ovuc sənə yumruq olar.Çünki anlamaz hər kəs nələr yaşadığını,nələrlə vuruşduğunu... Və gün gələr,hıçqırıqların yox oluşunu əngəlləyər və sənin mübarizən sənin hekayən olar.Çünki vardır hər kəsin bir hekayəsi.Kimininki kədərdən,kimininki sevincdən yoğrulan.Amma hər kəsinki xoşbəxt sonluqla bitməz... Çünki hər kəs xoşbəxt olmaq üçün yaradılmaz...

Gözlermiz mahşer olsa hepimiz günahkarız???

Herkes onun vicdanını yitirmiş, gözü dönmüş bir adam olduğunu söyledi. Beni kullandığını, sırf güç uğruna beni harcayacağını söyledi. Kimseye inanmadım. Onu sevdim, çocukluğum da dâhil, asla onun söylendiği gibi bir adam olduğunu kabullenemedik. Tutunacak bir dal bulduğumu sandım ama yanıldım; dal kırıldı, kırılan parça göğüs kafesime saplandı. Sonra bir adam tanıdım; Teni yangın, Ruhu kül, Gözleri cehennem, Gülüşü araftı. O günden sonra zaman sanki tersine döndü, akrep ve yelkovan birbirini katletti. Gözümde büyüttüğüm herkes, gözlerimde ki yaşı akıta akıta gitti. Ve ben, özü gövdesinden çekilmiş bir ağaca döndüm; Kurudum, büküldüm, kırıldım... HERDEM YAYINLARI TARAFINDAN KİTAP OLDU! -Bu kurgu, İnsan Tacirliğini konu almaktadır. Daha önce, hiç İnsan Kaçakçılığı yapan bir adamı okudunuz mu? Eğer okumadıysanız, Ateş Doğan ile yakmaya, Nehir İnan ile yanmaya, sizleri de bekliyorum.- *** İnstagram; Wattpad_Kaçakçı Gonca__İnce *** Facebook; GONCA İNCE Hikayeleri