Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...

~Arya serisi 1~ Doğduğu gün hastanede yapılan büyük bir hata sonucu yanlış aileye verilen, otizmli 17 yaşındaki bir genç kızın gerçek ailesine kavuşmasıyla başlayan sancılı uyum sürecini anlatıyor. Yıllardır bildiği düzenin bir anda değişmesi, yeni bir ev, bambaşka yüzler ve hiç bilmediği duygularla dolu bir yolculuk... Hem onun hem de gerçek ailesinin dünyası altüst olur. Aile "2" Aşk "5" Sevgi"8" Abi"1" Genelkurgu"10" Gençkurgu "15" Abilerim"3"

Hipo dökülmüş tişörtler, abur cuburlu kaçışlar ve ansızın gelen "Sen bizim kardeşimizsin!" cümlesi... Esila'nın sıradan hayatı bir anda duygusal bir arayışa dönüşür. Beş tane birbirinden farklı abi, onu geçmişine götürmeye çalışırken, Esila kalbinde gerçek aidiyetin yerini sorgular. Bazen en büyük sırlar, sessiz bir parkta başlar.

"Kırık Bir Kalbin Ardında Saklı Bir Aile..." Hera, 19 yaşında; annesinin intiharıyla paramparça olmuş bir geçmişin, zalim bir babanın gölgesinde büyümüş bir kız. Hayat ona sadece acıyı öğretmişken, bir gün bildiği her şeyin yalan olduğunu öğreniyor. Ailesi... aslında onun gerçek ailesi değilmiş. Gerçek ailesi ise sevgiyle örülmüş bir hayatın kapısını aralıyor: Şefkatli bir anne, korumacı bir baba ve her biri kendi yarasıyla onu sarmalayan dört abi... Aytekin, Eren, Mirza ve Safir-hepsi Hera'nın kalbini yeniden atmaya ikna eden adamlar. Ama geçmişin izleri kolay silinmez. Hera, hayata yeniden tutunabilecek mi? Kan bağı değil, yürek bağı mı gerçekten aileyi oluşturur?

Yanlızlık bi insanın dört bir yanını sardığı zaman insan tutunacak birileri arar bu genellikle ailesi olur ben ailemi doğarken kaybettim Peki ya ben ailemi tekrar bulursam Tabi hesapta 4 abi 1 kardeş yoktu ne yapacağımı bende bilmiyorum Bana yardım edebilecek birileri varmı?

Asker& Aile kurgusu Abim bana baktı. Benden destek bekledi. Ama ben hiçbir şey yapamıyordum. Gözlerimizi kaçırdık birbirimizden. Toprağa baktım. Rüzgârın taşıdığı dualara, hıçkırıklara, sessiz feryatlara kulak kesildim. İçimde bir çığlık var, dünyayı yerle bir edebilecek bir çığlık. Ama ben onu atamıyorum. Daha sonra yan yana duran üç mezar taşına baktım. Serap Alakan. Süleyman Alakan. Tufan Alakan. Anne, baba, amca.. Annem ile babamı kaybettiğimde sesimi de kaybettim. Amcamı kaybettiğimde ise ait olduğum ailemi kaybedeceğimi bilmiyordum. Ben, Gece. Sessizdim. Ama içim, ölüm kadar gürültülü. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Dört yaşında, yalnız, sessiz ve hep kucakladığı bir ayıcıkla hayata tutunan minik bir kalp... Açelya'nın dünyasında oyun arkadaşları yoktu, örülü saçlar hayaldi, gülümsemelerse çok uzaktaydı. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında, tek dostu kahverengi peluş ayısı Momo'ydu. Ta ki o gün parkta karşılaştığı o adamla göz göze gelene kadar. Şahin, soğukluğuyla tanınan genç bir adamken, bir çocuğun peltek sesiyle yeniden gülmeyi hatırladı. Korkut Ailesi'nin kalabalık ama sevgi dolu evinde, küçük bir kız için yer açıldı. Küçük adımlarla girilen büyük bir hikâye başladı. Bu kitap; Açelya'nın yuva buluşunu, Bir ailenin eksik parçasını tamamlayışını, Ve kalbin yalnızca kan değil, sevgiyle de bağ kurduğunu anlatıyor. Kimi zaman gözlerin dolacak, kimi zaman kalbin ısınacak. Ama en çok da şunu hissedeceksin: Aile, bazen kanla değil, kalple kurulur.

Klasik karışan bebekler ve bunun doğurduğu sonuçlar... Haydi, bu klişeyi bir de benim kurgumla okuyun :) İtiraf edeyim, ilk birkaç bölüm biraz acemice yazılmış olabilir ve size basit gelebilir. Ama vazgeçmeden okumaya devam ederseniz, asıl derin düşünceleri ve karakterlerin iç dünyasını keşfedebilirsiniz. ~ Doğduğu gün kaderi başkasıyla değiştirilen Eslem, on yedi yıl boyunca yabancı bir evde, yabancı bir soyadının altında ve yabancı insanların kızı olarak büyüdü. Şimdi saklanan gerçek gün yüzüne çıktı. Peki ortaya çıkan sadece biyolojik ailesi miydi, yoksa Eslem'in yaşadıkları ve sakladığı acılar da mı? Bu masalsı bir kavuşma değil... Aksine, yıllardır bastırılmış öfkenin, bitmeyen acıların ve kanlı bir geçmişin yeniden uyanışı. Geçmiş, sırtında ağır bir yük, ellerinde ise silinmeyen izler bırakmıştı. Kayıplar yaşamış, kayıplar yaşatmıştı. Ondan çalınan ruhunu, bir başkasının geri vermesini beklemiyordu. Belki hiçbir zaman bu aileyi kabullenmeyecekti. Belki de içindeki soğukluk, sonsuza kadar sürecekti. Soğukluğu yenmenin tek çaresi sıcaklıktı. Belki de Eslem'in ihtiyacı olan tek şey sıcak ve güven dolu bir aileydi. Ama ona bu verilecek miydi? Yoksa bu yol, karanlık bir sona mı çıkacaktı? Her şey pişmanlıkla mı bitecekti?

Uyku ile uyanıklık arasında gezindiğim o ince çizgide yatağın bana ait olmayan kısmı çöktü yavaşça. Ardımdaki beden sanki üşümemi istemez gibi yorganı küçük bir açıyla kaldırdı ve bedenini soktu içine. Olabildiğince sessiz, bir o kadar yavaştı hareketleri. Sonraysa kısık ama yorgun sesini duydum. "Tüm dünya karşımda durabilir, yeter ki gün sonunda senin boynunda dinleneyim. " Kısa bir ara verdi fısıltısına. Eli belimin kıyısına yaklaşıp göğsünü de sırtıma yasladığında burnu kendi meskenini yani boynumu buldu. "Ömür kadın," Bir öpücük bıraktı soluklandığı yere. "...hayat kadın," Ve bir öpücük daha. Daha fazla kayıtsız kalamayarak belimin üzerinde duran elinin üzerine elimi yerleştirdim ve bedenimi döndürerek yüz yüze gelmemizi sağladım. Yüzlerimiz arasında yok denecek kadar bir mesafe kaldığında benim gözlerim kapalı, onunkiler ise saçlarımın örttüğü yüzümü izlemekteydi. Bu sefer dudaklarıma değdirdi dudaklarını. Öpmedi ama orada bekledi öylece. Sus çizgimde dolanan dudakları aralandı ve kalbimi kuş gibi çırpındıran sözlerine son noktayı koydu. "...ruhum kadın..." 🍀 Klişeden uzak bir gerçek aile hikayesi. Kitaplarımda ve panomda reklam yapılması yasaktır. 041223 Kitaplarım şahsıma aittir, çalınması durumunda gerekli yerlere müracaat edilecektir... #aşk 1 #gerçekler 2