Baekhyun 10. sınıf öğrencisiydi. Diğer öğrencilere nazaran ders çalışmayı seven, aynı zamanda sınıfın en şen şakrak öğrencisiydi. Herkesin illa bir sevdiği olur ya Baekhyun'da matematik öğretmeni Sehun'u seviyordu. Onu diğer kişilerden ayıran özelliğinin fazlasıyla yakışıklı olması ve fiziğinin iyi olmasını bahane olarak kullanıyordu her zaman. Birçok kere denese de matematik öğretmeni onunla ilgilenmeyince ona karşı hisleri yavaş yavaş ölmeye başlamıştı. Bir insan kendini sevmeyen birini neden sevmeye devam etsin ki değil mi? O süreç içerisinde kendinden bir yaş büyük olan Jong In'i tanımıştı. Jong In dansta, basketbolda, ve özellikle de satrançta iyiydi. Baekhyun ölen hislerinin başka biri için canlanacağını düşünememişti. *** "Baekhyun seni seviyorum." "Ben sizi sevmiyorum ama Bay Oh." *** "Benim her şeyim olur musun Baekhyun?" "Peki sen benim her şeyim olur musun Jong In?" *** Y/N: Derslere kafa yormama rağmen kafamın içerisindeki 'Ben buradayım diye bağıran Baekhyun sayesinde sıklıkla yeni hikayeler yazmaya başlıyorum. Hadi hayırlısı bakalım. Bu kurgunun aklımda nasıl oluşmaya başladığına gelirsek reklam yapmış olmayayım ama Vegas Gangstar oynuyordum ve ani gelen fikirle tam görevimin ortalık yerinde oyunu kapatıp not defterine girdim ve gelişi güzel bir taslak yazdım. 30.06.2017--> Hayran Kurgu içinde 951. 25.06.2017--> Hayran Kurgu içinde 720.

Nefes darlığı yüzünden hastaneye giden Chanyeol, kalp grafiği çektirmek zorundaydı. EKG odasına gittiğinde ise aşık olunacak insanı bulmuştu. Hemşire stajyeri, Byun Baekhyun. [ @kkaebhyun için yazılmıştır. ]

Okula yeni nakil olan; uzun boyu, kıvırcık açık kahve saçları ve yakışıklı yüzü ile kızları kendine hayran bırakan ama soğukluğu ile insanları kendinden iten Park Chanyeol... Arkadaşı Kai'nin Chanyeol'le olan samimi ilişkisinden kaynaklı tanışan, aynı sınıfın başka bir bireyi Byun Baekhyun... Çok konuşmasalar da, birbirleri için atan iki kalp... Kapak için @LIGPMBG 'ye çok teşekkür ederim.

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."