Hayatı boyunca sevdiği tek bir adam oldu Aysima'nin.. Ve sevdiği adamdan ona tek bir parça kaldı geriye. Adı gibi kendiside Ay Parçası olan Mihrimah. Babasının öldüğünü zanetti yıllarca. Sonra bir gün kader çarkı onlar için döndü ve birbirlerini buldular. Mihrimah annesinin öldü dediği babasını gördüğünde ne yapacak ? DÜZENLENECEK! Babası Güneş, annesi Aysima. Gökyüzünden kopup düştüler yeryüzüne. Onların aşkı büyüktü, engelleri aşılmazdı. Aşmak istediler. Aysima dayanamadı üzerine atılmış çamura, kaçtı sevdiğinden. İstemedi ama olması gerekenin bu olduğunu düşündü ve kaçtı. Güneş, Aysima'sından oldu. Aysima, karanlığına düşen Güneş'inden. Bu Güneş ve Ay'in hikayesi değil.. Bu hikaye Mihrimah'in Baba Tarafı'yla imtihanı.. 27.05.15

Benim sorunumun geçmişle alakalı değil şuanımla alakalı. Kopamadığım geçmiş geleceği hayal etmeme engel oluyor. Geçmişim şuanıma çelme takıyor. Bana gelirsek eğer, Ben biraz imalat hatasıyım. Kelebek olmak için koza ördüğüm zaman karga olacağımı kimse düşünmezdi. Ben bile.. Hadi benim karga ruhumu merhaba diyin. Beynimde yankılanıyor bir karganın sesi yoksa bu içimdeki ölünün habercisi mi?

Kolay ölebilirsin Sadık sen seç " Bu fikri o düşünmüş ama gerçek olacağını ummamıştı. " O kız sensin değil mi? Ölmemişsin. " Gözleri dolmuştu ağlamayacaktı bu soysuzun önünde olmaz ! " Asrın Uluhan'da içlerinde değil mi? " " Hayır yok, onlar yanından geçse haberin olmayacak inan bana " dedi gülümsedi, sanırım çenesini son kullanışı bu oldu. Hırçın silahı atıp çekici kavradı, var gücüyle çenesine geçirdi. O bir melekti. "İşkence Meleği" " SEN BENİM MAVİMSİN, HIRÇIN MAVİM.." Midesi hassas olan okumasın :)

BAĞIMLI serisinin 3.kitabıdır ilk 2'sini okumadan başlamayınız! Ben, Efser Gece Güney , düşüşümü izlediğiniz bu hikâyemin sonundayız, sonuca eriyoruz yavaş yavaş. Şahit oldunuz çöküşüme, şimdi tırmanışımı izleyin.

1. Kitap ; BAĞIMLI - Yeşilin Siyahı 2. Kitap ; TUTUKLU - Yeşilin Matemi 3. Kitap ; VURGUN - Siyahın Busesi Çimen yeşilinin ev sahipliğini üstlenen gözlerin, sütlü kahve gözlere kenetlendiği anda ikisi de bilemezlerdi elbet, koca bir hikâyeyi sırtlayıp, dalacaklarını aşka. Kederefzâ bir aşkın koynunda soluklanacaklarını. Bir bağımlının günlüğü değil bu, ne de bir şizofrenin. Bir kulak verin: Duyuyor musunuz, yakıcı bir notanın yankısında uluyan bu şarkıyı? Devam kitabı vardır.

1. Kitap ; BAĞIMLI - Yeşilin Siyahı 2. Kitap ; TUTUKLU - Yeşilin Matemi Ben, Efser. Efser Gece Şen. Zehre bulanmış bir aşkın damarlarımda kaynayan öldürücü varlığıyla sonsuzluğun pençesinde kıvranıyorum. Ölüyorum, aynı zamanda yaşıyorum da. Yaşıyorum, aynı zamanda ölüyorum da. Efser, benim adım bu. Yakıcı bir aşkın matemi filizleniyor içimde. Öldürücü bir yara bu. Öldürüyor beni gün geçtikçe. Çığlıklarım sönük ama sağır eder seni, beni dinleme. Acım, mutluluğumu yırtar ama sakın küçümseme. Az gittim, uz gittim, dere tepe düz gittim. Bir yolun sonunda, bir uçurumun varlığını fark ettim. Ve o uçuruma bir el tarafından itildim. Şimdi düşüşümü izleyin. 05.09.16