Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

Siedemnastoletnia Cassandra Murei mieszka sama z ojcem. Kiedy ten musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację, dziewczyna ma spędzić ten czas u przyjaciółki Rose. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie starszy brat Rose - Collin Thompson. Collin to kapitan drużyny futbolowej i... zarozumiały dupek, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki. On i Cassandra od razu zaczynają pałać do siebie niechęcią. W dodatku chłopak postanawia uprzykrzyć jej życie. Okazuje się, że nie bez powodu jej nie lubi - chce się zemścić za to, co matka Cass zrobiła w przeszłości. Wydaje się, że dla tej dwójki nie ma szans na pojednanie i te dwa tygodnie będą dla Cassandry udręką, a nie posmakowaniem wolności. Jednak sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy podczas gry w butelkę Collin dostaje zadanie, by pocałować Cass. Premiera 26. Października 2022! #papieroweMBFBB

„- Ale ona jest gorąca. - Tak, wiem. Jestem trochę zazdrosna... - Zamierzam się z nią umówić. - Zwariowałeś? Prosisz się o śmierć. - Cokolwiek! Po prostu nie możesz. - Czemu!? - Ponieważ ona należy do króla." ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ Mia White była zwykłą dziewczyną, która chodziła po ziemi. Była tą, za kim ludzie się oglądali. Miała dobre oceny. Była najmilszą osobą, jaką kiedykolwiek można by było spotkać oraz była oszałamiająco piękna. Wszyscy w ClearHills Academy kochali ją. Ale, byli też tacy, którzy się jej bali i gardzili nią. Niektórzy ludzie nienawidzili Mii ponieważ była znana jako 'mała miss idealna' i dlatego, że została uznana przez tego, który praktycznie wszystko posiadał. Poza jej najlepszą przyjaciółką, Sarą, niewiele osób się do niej zbliżyło. Większość ludzi obawiała się, że jeśli zrobią jej coś złego, to Go to ze złości. A to była ostatnia rzecz, której ludzie chcieli. Ace King był kimś, z kim nie można było zadzierać. Jego ojciec posiada potężną firmę, którą wkrótce przejmie. Był tym, kim rodzice powiedzieli aby się nie stał. Był złym chłopcem w ClearHills Academy. Od kiedy Ace po raz pierwszy zobaczył ją kiedy była dzieckiem, stała się tym, czego najbardziej pragnął. Mia była jedyną osobą, której upadł na kolana i ukłonił się. Była jedyną osobą, której nie chciał się obawiać. Tylko ona mogła go oswoić. ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ „- Co jest kochanie? Chcesz czegoś innego? - spytała jego mama, spoglądając w dół, by skupić uwagę na czymś. A raczej na kimś. - Ją. - powiedział, wskazując na dziewczynę, siedzącą na małym drewnianym stołku z książką w rękach - Chcę ją." „Wszyscy wiedzą, że ona należy do niego." Okładka wykonana przez : @NiczymZBajki14 Oryginał: @crystal5466

OPOWIADANIE WYMAGA GRUNTOWANEJ KOREKTY- NIE MAM BLADEGO POJĘCIA KIEDY TO ZROBIĘ. - Naprawdę mi na tobie zależy. Jesteś moim małym promyczkiem. Moją odskocznią w tym pieprzonym świecie. Ty jedyna we mnie wierzysz, bez względu na to co robię. - Wziąłem głęboki wdech i odwróciłem się tak, aby patrzeć w jej piękne oczy. - Pocieszasz gdy jest mi smutno. Opiekujesz gdy jestem chory. Martwisz się gdy nie wracam w nocy. - Spuściłem wzrok na swoje białe superstary aby nie zauważyła, że moja twarz przybrała kolor dojrzałych buraków, jednak po chwili ciszy podniosłem go. W jej pięknych oczach ujrzałam stres pomiaszaną z troską. Moja kochana.- Kocham gdy się śmiejesz. Gdy się uśmiechasz. Gdy się rumienisz z powodu moich głupich tekstów. - Parsknąłem gromkim śmiechem. - Kocham twoje włosy, oczy, usta, po prostu... Kurwa, pewnie brzmię jak pieprzonym romantyk, a-ale... K-kocham Cię, Rosenthal Jennifer Kylie Thompson. Tak mocno cię, kurwa k-kocham. - Wyznałem łapiąc oszołomioną dziewczynę za rękę. Patrzyłem na Rose z ogromną nadzieją, nadzieją na to, ze mnie nie odrzuci. Że być może, nawet odwzajemnia w skrycie moje uczucia i, że nie uzna mnie za głupca. - C-co? - wydukała, patrząc na mnie szklanymi oczami. Cholera - T-ty, c-co? Nate, czy T-ty w-wiesz c-co mówisz? - zapytała, niedowierzając. - Oczywiście - odparłem. - Właśniewyznaję ci wieczna miłość. Kocham cię, kochanie.