SERİNİN İLK KİTABI 🌿 Biraz karamsar olduğu için şimdiden özür dilerim...

" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

17 yaşında sakin ve başarılı bir kız..-dı. Taki hayatının yıkılış noktasını yaşayıp rüyadan uyanana kadar. Hayat onun için önce toz pembe gibi görünüp daha sonra ters köşe yaptığında Yaprak için pembeden ziyade sadece toz yığını kalmıştı. Artık o toz yığınının içinden çıkmaya çalışan bir sonbahar yaprağı olmuştu. Yanında her zaman yanında olan Rüzgar ile... Rüzgar onu yeri geliyor sağa sola savuruyor yeri geliyor gideceği yolu gösteriyordu. Birlikte uyum içinde haraket ederler ise yapamayacakları yoktu. Uyumu sağladıklarında ne pembe, nede tozlu bembeyaz bir sayfa açacaklardı kendilerine. Peki o uyum ne zaman sağlanacaktı? "AŞK" Birbirlerine sımsıkı bağlanmaları gerekliydi. Tabii işin içinde kendine bunu kabullendiremeyen Yaprak olunca birhayli zor olacaktı. Asla rastlayamayacağınız bir aşkın hikayesini okumaya hazır mısınız? Dikkat edin üzerinize toz parçaları bulaşmasın... Birlikte kocaman bir Sonbahar Yaprağı ailesi olmaya varmısınız? Öyleyse ne bekliyoruz haydi Yaprak ve Rüzgar'la tanışın. ???? İyi okumalar dileriz..❤❤❤

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

MUM OLMAK KOLAY DEĞİL KİTABININ DEVAMIDIR.

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

Tanrıça Serisi-1, devamı Buzdan Cehennem'de. Avcı ve element kullanıcıları olmak üzere ikiye ayrılıyorduk. Ben ikisine de dahil olamıyordum çünkü avcıların aksine bir element kullanabiliyordum ; Ruh. Element kullanıcılarına dahil olamayacak kadar hızlı ve çeviktim. Ben bir Tanrıça Çocuğuydum hatta bundan da fazlasıydım. Hades'in ihaneti sonucu yıkılan tahtına ben geçmiştim , ben Son Tanrıçaydım. Titanlar ve onlarla birlikte olan tanrılara karşı , Olimpos'u son nefesime kadar koruyacaktım. Sevdiğim kişilerin yaşamaları için ; ya ölecektim ya da öldürecektim. Fantastik'te #4

"Aslında oldukça basit," dedi Bennett. "Sen bizim iyi kızımız olacaksın," Declan başladı. Jordan gülümsedi, "Ve biz de senin kötü çocukların olacağız." Bir anlığına sessiz kaldım, bir onlara bir sözleşmeye baktıktan sonra tekrar onlara döndüm. Ardından kağıtları sakince masaya bıraktım. Sırayla üçüne baktıktan sonra yerimde yavaşça kıpırdandım. "Yani diyorsunuz ki," deyip sesimi yükselttim ve "Benimle Starbucks'ta buluşup muhtemelen son senemin kalanını ve belki de hayatımı mahvedişinizin sebebi olacak iffetsiz istekleriniz için sözleşme yapacaksınız." diye bağırdım. Bennett gözlerini kıprıştırdı, "İffetsiz?" Jordan Declan'a baktı, "İffetsiz ne? Bir yemek çeşidi mi?" - Naomi Lorraine ya da daha bilindik adı kalın çerçeveli gözlükleri ve hepsi A olan notları ile İnek Naomi okulundaki en az rağbet gören kızdı. Ve hatta iğneleyici hazır cevapları ve sağlam yumrukları bile Dartwell Lisesi'ndeki herkes tarafından zorbalık yaşamasını engellemiyordu. Çocukluğundan beri her gün ona zorbalık eden Raymond Meyers tam anlamıyla onu mahvediyordu. Gülüşler, hakaretler ve hırpalanışlar karşısında hayatta kalmaktan başka hiçbir şey yapamıyordu. Üç Silahşörler okulundaki en kötü çocuklardı: Bennett Frazier, Jordan Wallace ve Declan Lynch. Ve bir gün birden bire Naomi üçünün birden ilgisini çekti. Alaylı davranışlarına rağmen masum görüntüsü yüzünden Üç Silahşörler, Naomi'yi istediler. Ah, hayır sandığınız gibi değil, kesinlikle öyle değil. Hatta tam tersi. Oldukça basit. Naomi onların iyi kızı olacak. Onlar da Naomi'nin kötü çocukları olacak. Kitabın bütün hakları, yazarı @rubixcube89201 tarafından, Türkçe çevirisi hakları @badboysofgoodgirl tarafından saklıdır. Mizah #18

Polisiye roman yazmak için kendini tüm dünyadan soyutlayan bir kız, bir gün karşısındaki apartman dairesine taşınan fazlasıyla tuhaf olan adamdan ilhamla bir dedektif karakter yaratır ve bu sebeple adamı her gün izlemeye başlar. Ve bu, peşinden fazlasıyla ilginç, komik ve romantik olayları da peşi sıra getirecektir. "Masalın başında, zehirli elmayı onun avucuna bırakıp, kendi masalımı terk edeceğim." TÜM HAKLARI, EPSİLON YAYIN EVİ TARAFINDAN KORUNMAKTADIR. ÇALINTI DURUMUNDA, YASAL HAKLARA BAŞVURULACAKTIR.

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.