Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Hayat kimini ölümün kıyısında alır Kimini de ölümün kıyısına bırakır. Ama seçim ve sorumluluk tamamen insanın kendisine aittir. Ben yaşamayı seçtim. Hayata inat, insanlara inat, ölüme inat seçtim bunu. Ve yaşıyorum düşe kalka güle ağlaya çünkü hayat bunlardan ibaret. Çünkü hayatın kendisi bu. Onunla karşılaştığımda ölümü kıyısında seçimin arafındaydı. Bana tutundu fark etmedim ona tutundum yanlış yaptım. Çünkü benim sorumluluklarım var. Boş bir hikayenin baş rolü olmya hakkım yok. Derin Güray ben onun değişiyle ölümü unutmuş hayata tutkun kelebek Ben Burç. Soyadımdan nefret ederim o yüzden boşverin. Şunu bilin ölümle üzere olan bir aptalın yapabileceği en tehlikeli şeyi yaptım; aşık oldum...