Okulun veliahtı olan EREN'in, okulun burslu kızı Melis'e olan aşkının hikayesi...

Aralarındaki yaş farkı hiç bir şeye engel olamayacaktı. "Anlamayanlara ve anlamak istemeyenlere dip not ; bu bir yaş farkı hikayesidir. Yaş farkı günümüzde olan 6-7 yaş gibi sıradan bir fark değildir. İdrak edecek olgunluğa erişmemiş okuyucular lütfen hikayeyi okuyarak değerli vaktinizi harcamayınız."

13 yaşında ailesini kaybeden ve amcasının yanında yaşamaya başlayan kızın 5 yıl boyunca yengesinden çektiği acılar. 18 yaşına geldiğinde hayatın gerceklerini öğrenen ve babasının isteğini yerine getirmeye çalışan Hayal'in hayatı... ☆☆☆☆☆☆ 5 yıl sonra birisi gelip size benimle evleneceksin dese evlenir misiniz? Ben evlendim niye ama babam vasiyet etti diye evlendim ve iyikide evlendim ki hayatta bir insana değer vermeyi öğrendim, kendi ayaklarım üzerinde durmayı öğrendim nasıl mı ? Sadece 2 çift mavi göze bakarak ve o gözlerini dediğine inanarak. "Benim mavişim benim Aras' ım"

Gerçek bir hikayeden esinlenmiştir.

Başlarda aptal bir çocukluk aşkı gibi gelmişti. Diğerlerinden farksız gibiydi. Önemsememiştim. Önemsenecek bir yanı olduğunu düşünmemiştim ya da. Fakat zamanla hissettiğim duygular benimle birlikte büyüdü. Kalbimi, aklımı ele geçirdi aşkın. Gözlerim senden başkasını görmez olmuştu. Ah ne klişe değil mi? Değil be sevdiceğim. Seviyorum işte. Sen bunu göremesen bile. Bazen akşam yatmadan önce seni düşünüyorum. Sesini, yüzünü, gülüşünü. O saçma sapan yürüyüşünü bile düşündüm bazen be sevdiceğim. Neden görmüyorsun ki? Ya da; Neden görmek istemiyorsun? Sen de biliyorsun; Kalbimin sana ait olduğunu. Senin için çarptığını. Gör artık be sevdiceğim...

Ummadık bir gün, ummadık bir zaman, ummadık iki insan. Bir anda gelen beklenmeyen misafir misali sevda da bu iki insanın yüreğine beklenmeyen bir anda yerleşti. Mardin'in en heybetli, ayağı yere değdimi yeri, göğü inleten ama aynı zaman da yufka yürekli Yusuf ağa ile vatanından bi hayli uzakta olan, Ezan sesinden mahrum kalıp namazlarını aksatmayan güzeller güzeli Hifa'nın hikayesi. ______________________________________________ Selâmün aleyküm sevgili okuyucular. Öncelikle beni yazmaya cesaretlendiren ve beni bu yolda yalnız bırakmayan aileme ve arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Ben de yurtdışında yaşayan biri olarak bu hikâyeyi gözlemleyip sizler için kaleme almaya çalıştım. Umarım sizin yorumlarınız ile daha çok cesaretlenip hayırlı bir sonuç elde edebilirim. Kapak fotoğrafımı hazırlayan biricik arkadaşım Rabia'ya da teşekkür ediyorum. BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM... //Miss_Esmerice//

"Sevgisiz büyüyen her çocuk, 'Seni seviyorum' diyen herkese inanabilecek kadar çocuk." derler. Hayatım henüz çözülmemiş bir olay yeri gibiydi. Yaşanmamış çocukluğumun kanıtları sarı bantlarla çevirili alanda dağınık bir şekilde duruyordu. Bir yerde beyaz küçük oyuncak ayımın boğazına babamın intihar ettiği ip sarılıydı. Diğer yerde renkli tokalar birbirine düğümlenmiş, yerin tozuyla kirlenmişti. Annemin saçımı taradıktan sonra onlarla bağlamasını hayal ederdim ama kırık tarak da tokaların hemen yanındaydı. Hiç uyumamı beklerken okunulmamış hikaye kitapları parçalanmış bir şekilde olay yerimin zeminini süslüyordu. İnsanlar acımasızdı, insanlar dışarıdaydı. Hayatımda ruhuma karşı işlenen bütün cinayetleri izliyorlardı ve beni dışlıyorlardı. "Senin annen deli!" "Senin annen seni öldürmeye çalıştı!" Sevgisiz büyüdüğüm kesindi. Ama 'Seni seviyorum' diyen hiç kimseye inanmazdım. Zaten birinin de bunu söylediği yoktu ama söyleseydi de bu cinayetlerin arasına aşk acısını da ekleyemezdim. Belki de olay yerime dışarıdan bakmak yerine bana yardım etmeye kalkışmış Barlas'ı hayatımdan çıkarmam bu yüzdendi. Kendime ayıracak vaktim yoktu. Ben sadece benden alınan kardeşimi yetiştirme yurdundan kurtarmak için gereken parayı bulacaktım. Bunun için bir hırsızlık çetesine katılıp, Siyah'ın Çırağı olmam gerekse bile.

"Aşk sarmaşık demektir. " der İskender Pala ve sonra devam ettirir cümlesini "Bahçeye düşen sarmaşık tohumu nasıl bahçeyi sarıp sarmalar hatta dışarı taşarsa gönüle düşen aşk tohumu da bütün bedeni sarıp sarmalar... Sarmaşığın özelliği sarıldığı ağacı içten içe kurutması, bitirmesi, sonunu hızlandırmasıdır. Aşk da insanı sarınca onu içten içe kavurup yok eder. Dıştan görünen yalnızca aşktır ve aşkı da çevresini göremez olur... " Ve sen kirpiklerinin her bir zerresine aşık olduğum adam, şiirimin öznesi,celladım... Sarmaşık tohumları kalbine ok gibi düştüğü gün aşkımın miladıdır. Ve imkansızı bile bile sevmek aşığın yarasını kapatan sarmaşık yaprağıdır.

Ben Hira Özer. Annesi ölmüş ve babası tarafından takılmayan bir kızım. Yaşama amacım yok gibiydi. Bazen oluyor bazen olmuyordu. Kolay kolay yüzüm gülmezdi zaten. Sevmek istedim. Sevilmek istedim. Gülümsemek istedim. Çok büyük şeyler değildi. Ama benim gibi bir kızın hayatında gülümsemek anormale bile kaçıyordu. Ama ben onun dikkatini çekmiştim. Egehan Demir. Yeraltı mafya birliğinin en güçlü mafyasının biricik oğlu. Beni gıcık etti. Sinir krizine soktu. Ama buna rağmen beni bir tek o anladı. Kimsenin anlayamadığı kadar iyi. Kollarını açtığında belkide koştuğum tek kişiydi o. Beni yaşama bağlayan şeydi o sanırım. Benim gibi bir karamsarı gülümsetti bu mafya. Mutlu etti,ağlattı,hayatımı kurtardı,yaşama umudumu gösterdi. Kısacası beni hayata sil baştan başlattı. Mutlu muydum? Evet. Aşık mıydım? Deliler gibi! Eğer maceramızı merak ederseniz önce bir imza alalım. Sorumluluk alamayabilirim çünkü her yerde silah bomba ve tuzak var... Dikkatli olun! ----------- "Ben bu hayattan yoruldum Egehan. Bırakıp gitmek istiyorum. Ağlamaktan sıkılmaktan bıktım. Acılar çok geliyor. Ölmek istiyorum" Egehan kafasını kaldırdı ve yüzümü ellerinin arasına aldı. "Her sıkılan her ağlayan senin bir gün deliler gibi mutlu olacağına inanıyorum. Bunun için ölmene izin vermeyeceğim güzelim" 5 Şubat 2016 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır Yeni bölümler: Cuma BU KİTAP BASTIRILMAYACAKTIR. MAFYA ÇETESİ GİZEM/GERİLİM ALANINDA İLK DEFA 25 HAZİRAN TARİHİNDE BİRİNCİ OLMUŞTUR. Kapak=> @ruhsuzkalemler

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."