"Sakın mumyalar piramidine girme! Ya da gir.En fazla ne olabilir ki?" Yeni arkeolog olmuş Almira Karayel ve onun en yakın dostu Aral Soykan.Yüzyıllarca aranan mumyalar piramidi sonunda bulundu.Bu piramidi araştırmak için birçok ülkeden arkeolog bekleniyor.Burada ki korkunç gizemleri çözmek için cesaretiniz var mı? "Evet benim var.Ben kim miyim? Ben Almira Karayel.Nefertiti'nin kızına tıpa tıp benzeyen kopyası Almira Karayel" Hiçliğin sesini duyan ALMİRA KARAYEL

Ben Asenath. Prens Seth'in biricik hizmetkarı. Bir Firavun olduğunda, uğruma kendi kız kardeşini öldürdü. Ben Asenath. Canı beş para etmez bir köleyken, Mısır'ın Kraliçesi olan Asenath. & Binlerce yılın sonunda lahiti ilk kez aralayan kişi olma şerefine nail oldum. Görüş alanımı bulanıklaştıran toz bulutu ancak dakikalar sonra çekildi gözlerimden. Lahit boştu ve karşımda duran kişi, bir mumya ve aynı zamanda canlı bir mumya olan Firavun Seth'ti. Bezlerle sargılı olan elini yüzüme götürdü ve yanağımı okşadı parmaklarının ucuyla "Asenath... Benim uğruna canımı verdiğim sevgilim."

"Bazı zincirler kanla kırılır. Bazı lanetler aşkla." Bin yıl önce tanrıların soyundan gelen bir savaş prensi, kardeşinin ihanetiyle lanetlendi. Gücünü değil, adını unuttular. Ama küllerin altındaki ateş, asla tamamen sönmezdi. Lyra, annesini kraliyet cellatlarına kurban vermiş genç bir cadı. Kaçarken sığındığı karanlık mağarada, kanıyla eski bir laneti uyandırdı. Uyandırdığı şey ise bir adam değildi , bir efsaneydi. Zincirlerle mühürlenmiş, gözleri külleri andıran bir tanrı: Azeron. Soyuna nefret kusan Lyra, bu adamdan tiksinmeli... Ama kalbi nefreti her zaman taşıyamaz.

"Çok yakınımdasın kedicik. Dikkat et, ısırabilirim." "O halde sana yeni bir bilgi daha çıngıraklı." Öfkesi birden çekilmişti. "Bir Aslanın dişleri de çok keskindir. Dikkat et. Ben sadece ısırmam, parçalarım." "Vay be!" dedim hiç oralı olmadan. "Nasıl korktum fark ettin mi? Titriyorum yine." Sessiz kaldı ama hala belimde duran eli sıkılaştı. Birden tüylerimi diken diken edecek bir şey yaptı. Dişleri boynuma sürttü. İnce derisini çekip örseledi. "Ödeşelim ister misin..." dedi, nefesi boynumu yalayıp geçti ve Lian ekledi. "...çıngıraklı?" --- Assra Marian Sallister... Bir Ak Yılan prensesiydi ama ummadığı bir ihanetle kendini bir Aslan prensin pençeleri altında buldu. Şimdi ya o Aslanı öldürecekti ya da... Hayır, başka bir seçenek yoktu. Onu öldürecekti! *Ejder Ateşi Serisi 1. Kitap: Yılan Yuvası (Tamamlandı) 2. Kitap: Kartal Kanadı (Tamamlandı) 3. Kitap: ... (Yakında) 4. Kitap: ...

+18 detaylar, cinsel içerik, uygunsuz sözler, küfürler, argolar ve rahatsız edici detaylar bulundurur. Rahatsız olacaklar okumamalı. (Fantastik - geçmiş zaman kurgusu) 🕯️🕯️🕯️ Yaklaşık bi' on dakikanın ardına doğruldu ve dakikalar önce ateşin içine koyduğu kılıcı çıkarttı alevlerin içinden. Yarısına kadar kızıla bulanmış çelik kılıçtan dumanlar çıkıyordu. Bir an göz göze geldik. "Ne yapacaksın bana?" "Ölmemeni sağlayacağım." Eliyle beni kendine çekti. Neredeyse dip dibeydik. "Neden? Ne saçma! Siz esirlerinize böyle mi yapıyorsunuz? Önce yaralayıp ölüm eşiğine getirip sonra iyileştiriyor musunuz?" İsyan ederken aynı zamanda bu durumdan da memnundum, ne yalan söyleyim. Eğer kaçmaya çalışacaksam en azından tedavi edilmiş olmalıydım. "O, göğsündeki lekeyi görmeden önceydi." Dedi ve güzel yüzünden beklenen bir çapkınlıkla güldü. Karanlık Prens, doğum lekemden bahsediyor olmalıydı.

Bazı bölümler +18 içerik olacaktır. Rahatsız olanlar atlayarak okuyabilir. Kocam olmayan birinin yatağında uygunsuz bir şekilde uyandım. Üstelik karısı olduğumu ve karnımda çocuğunu taşıdığımı iddia ederek. Fantastik bir evrenden başka bir fantastik evrene geçmem de cabasıydı... İlk geldiğim evrende zamanın çok gerisinde bir köle olup satılırken, yolculuk yaptığım diğer evrende başka bir bedende uyanmam kaderin cilvesiydi. Kabuğunu doldurduğum bedenin bir kocası ve karnımda çocuğu vardı, alfanın çocuğunu taşıyordum. Yetmezmiş gibi kadın ateş grubuna aitti, bu da bir ejderhası olduğu anlamına geliyordu... Bölümler kısa kısa sayısı gözünüzü korkutmasın. Ne zaman bittiğini anlamayacaksınız bile❤️

Dmitry Tvardovsky, geçmişi karanlık anılarla dolu, gizemli ve acımasızlığı ile tanınmış, bir diğer namı Ölüm olan o adam. Her kesin korkması gereken, biri. Tüm dünyayı yöneten ve kurduğu imparatorluk altında olan beş aileyi kontrol ediyordu. Yaptığı küçük bir değişiklik ve onun ağızından çıkacak iki cümle, dünyanın sonunu getirirdi. İmparatorluğu onun gücüydü. Peki ya bu kadar gücü elinde tutan, her kesi bir kukla gibi yöneten iplere sahip olan adam, bir kız çocuğunu yönete bilecek mi? "Deliriyorum, beni o küçük parmağına sardın, kendi etrafında döndürüyorsun."

Gerçekten bir yamaçta ekin olur muydu? Veteriner bir kadının hikayesi...

Züleyha, abisini hapishaneye görmeye gittiği zamanlarda sadece göz göze geldiği bir adamın hayatını değiştireceğini bilmiyordu. O göz göze geldiği adamın kendisine takıntılı olacağını da bilmiyordu... Mübrem: çok gerekli olan şey anlamına gelir. *Zaman kurgusudur.

Asena sıradan bir hayat sürüyordu... ta ki bir gece, komşusunun kapısından gelen sesler tüm geleceğini paramparça edene kadar. Bir çığlık. Bir tehdit. Bir isim: Arel Hanzade. Bir anda kendini, adını fısıldamaya bile kimsenin cesaret edemediği bir adamın karanlık dünyasında buldu. Tanık olduğu şeyleri unutması mümkün değildi; kaçması imkânsız, yaşaması ise sadece onun izin verdiği sürece mümkündü. Arel'in gölgelerle dolu hayatında Asena artık bir misafir değil... bir tutsak. Ve bu kapana kısılmışlık, belki de onun kaderini sonsuza dek değiştirecek. Bir adam... Bir kadın... Karanlık, şiddet ve nefes kesen bir gerilim. Her adımın ölümle sonuçlanabileceği bir dünyanın kapısı aralanıyor. Bu ev artık onun değil. Bu hayat artık sadece Arel'in kurallarına bağlı. Asena'nın tek şansı: Arel'in karanlığını çözmeden o karanlığa yenilmemek.