"Gelme!"dedim sadece. Ama o duymamış gibi ağır adımlarla yürümeye devam ediyordu. Sonunda sırtım pürüzsüz duvara çarptığında durmak zorunda kalmıştım. Dibimde bittiğinde oda durmak zorunda kalmıştı. Gözleri gözlerimdeyken elini kaldırıp yanağıma getirince şaşkınlıktan ağzım aralanmış ne diyeceğimi bilmiyordum. Gözleri hiçbir duyguyu barındırmazken başını hafifçe eğip aramızdaki boy farkını kapatmaya çalıştı. İpeksi bir sessizliğe büründük ikimizde. Sessiz ,mahcup ve duru.. Karşımda duran adam belalı bir medcezirdi. İçindeyken kendimi ondan uzaklaştırdığım örselenmiş bir aşk gibi. Daimi bir çekişme, didinme ve mücadele....

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Sen Azra Arslan, bundan sonra ruhunla, kalbinle hatta bedeninle bana ait olarak yaşayacaksın. Bunu o küçük kafana sok. Sen var ya sen. Zavallının tekisin neden biliyor musun ? Ruhumu, kalbimi hatta bedenime bile ancak kumar karşılığı zorla sahip olacak kadar zavallısın Barlas KARAHAN. Ama ben senin aksine öyle güçlüyüm ki asla hiçbir şeyi sana severek vermeyeceğim ve her seni görmem ile sana olan nefretim kat kat artacak. Bir gün kendi ellerinle bırakacaksın beni.

(Completed) "If I can't have you, no one else will." **** He lived in my shadow. Guarding. Watching. Waiting. I never knew him but he knew everything about me. He was a Lycan with the strength of a thousands soldiers. His command was like thunder--loud and merciless. In his wake was a trail of chaos. I should be afraid of him but I was drawn to him. He was mine as I was his. Pulled into an unknown world Diedre never dreamed of, she must fight for her life and decide if this was truly the fate she wants--a life full of chaos, betrayal, and war. Highest Ranking #19 werewolf

Bu bir sürükleniş hikayesidir.. Güneş, ablası Nisan'ın hayatının bedelini ödemesi gereken on yedi yaşında bir kız. Karanlık üstüne bir kez daha gölge gibi düştüğünde kaçmak tek çaresiydi. Ama kaçabilir miydi? Efgan'ın karanlığı peşinden gelirken, attığı her adımda yaralanıyordu. "Hastalıklı adamın tekisin sen." dedi önünde duran iri adamı iteklemeye çalışırken. Efgan, Güneş'in kolunu yakalayıp genç kızın beline sabitledi ve vücudunu kendi bedenine yasladı. Dudaklarını eğilip kulağına getirdi. "Hastalıklıyım ve bu bulaşıcı Güneş. Seni zehirlemek istiyorum. İstediğin kadar kaç, düştüğün her uçurum bana ait." dedikten sonra bıraktı. Bedeni korkudan titreyen Güneş, genç adamın gözlerine baktı. Asla vazgeçemeyecekti! +++ Dibi buydu, sona gelmiştim. Sadece sandım. Fazlasıyla inandım. Bedenimi bir veba gibi sardı inanmak. Bağlanmak ama tutunamamak aynı zamanda. Uyandım. Geç oldu biraz. Biraz kırıldım mühim değil. Çok yoruldum. Yolun sonu da değil üstelik. Kazananı başından belli bir savaştan yaralı çıktım. Kaçmak kurtuluş sanarken, daha çok kapıldım karanlığa. Sanırım ben biraz 'ziyan' oldum... 28.01.2017..

Raflarda

Genç kızın tek suçu tanımadığı bir adama çarpmaktı . Bunun bedeli olarak onun esiri olacağını nereden bilebilirdi ki ? Dahası bilmediği çok şey vardı Burçin'in. Ayaz'ın bildiği sırlar gibi ... "Nereye gidersen git seni bulacağım Küçük Şeytan !.." *** "Senden korkuyorum ." dedi Burçin . Bunun üzerine Ayaz ona daha fazla yaklaştı ve Burçinin yüzüne düşen saçları kulağının arkasına atarak Burçinin mis gibi papatya kokusunu içine çekti . Ardından bir fısıltı gibi şu sözcükler döküldü ağzından "Unutma Küçük Şeytan en çok korktuklarımız en çok istediklerimizdir ve bence sen de beni istiyorsun ..." BU İSİMLE YAZILAN İLK HİKAYEDİR ^-^

WATTYS 2017 KAZANANI✓✓ "Nefrete KURBAN Edilmiş Bir Aşk, Sizce Galip Gelebilir Mi?" Bir tarafta Toprak'a doğrultulmuş bir silah diğer tarafta ise Rüzgar ile evlenmek.... Bu nasıl bir ikilem. Bu nasıl bir çaresizlik. Korkuyorum , hem de çok fazla. Bir seçim yapmam gerekiyor ama biri diğerinden daha hafif değil. Biliyorum hangisini seçersem seçeyim yine yanacak olan benim. Biliyorum bu hikayenin tek kurbanı benim. Deniz bir karar vermek zorundaydı ve bunu acilen yapmalıydı.. Abisi Toprak için kendi hayallerinden kendi hayatından vazgeçebilecek miydi? Ne kadar korkarsa korksun fedakarlık sırası artık kendindeydi ve Deniz şeytanın inine bile bile girecekti... İntikam, nefret, gözyaşı ve bunlar altında ezilen bir AŞK... Her duyguyu iliklerinize kadar hissedebileceğiniz bir hikaye... "Acı" ya karşı dayanıklı değilseniz eğer bir sonraki sayfayı çevirmek sizin için kolay olmayacak ama yine de her sayfada "Umut" arayacaksınız....

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.