''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Kalbi acıyordu genç kızın. Hayatı yapboz parçalarına dönmüş, kaderin bu denli acımasız oyununa ağlıyordu. Genç kız ne yapacağını bilmiyordu. Bu yaşadıkları çok ağır gelmişti. O'nu öldürmek istedi. Ama kalbi buna izin vermedi. Kendi canını almak istedi. Bu seferde ayakları ona ihanet etti. Aklı onu affetmek istemiyordu. Ama kalbi hala onun için atıyordu. Bu durumda kızın aklı mı ağır basacak. Yoksa kalbi mi galip gelecek..!!!??

İmkansız bir aşka yazılmış şiirler.... "SEN" diye başlıyorum yazmaya, "BİZ" olamadan bitiyor şiir.... Yaşanmışlıklarım.... Yaşanmamışlıklarım....