„Był pierwszą osobą, która wydawała się mnie rozumieć. Pierwszą, której byłem w stanie okazać uczucia słowami." Jeongguk miał duszę impresjonisty, który uwielbiał malować zachody słońca, a Taehyung był zagubionym pisarzem poszukującym inspiracji. Oboje potrzebowali zrozumienia, które znaleźli wspólnie w otoczeniu złotego piasku, nieba pokrytego kolorowymi chmurami i szumu morza.

Aleksytymia (rzeczownik; psychologia) - niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania; Gdzie jedynym powodem do życia Yoongiego jest niewyróżniająca się niczym z tłumu osoba, która nadała jego światu nowe, nieznane mu wcześniej kolory.

„Zawsze znajdzie się gdzieś jakaś nadzieja, a jej najmniejszy płomyk jest w stanie rozpalić w nas ogromne pokłady energii i dać motywację do działania." Taehyung od zawsze był bardzo uparty. Naprawdę rzadko odpuszczał. A tamtego dnia, gdy do jego uszu dobiegła z pozoru głupia historyjka, chwycił się jej jak tonący brzytwy. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: to była jego ostatnia nadzieja. Zainspirowane legendą o tysiącu papierowych żurawi.

„- Nie wyobrażam sobie, żeby pracować przez całe życie bez pasji - powiedział, przeczesując ręką szare kosmyki. Jego oddech zmienił się w parę, która pofrunęła w stronę gwiazd świecących nad Nowym Jorkiem. - Ważne jest, żeby zawsze mieć jakieś marzenia, bez tego życie byłoby zbyt nudne, prawda?" One-shot o marzeniach, nocnych spacerach i iskierkach w jego oczach. Zainspirowane dramą „While You Were Sleeping"

"Zawsze zastanawiałem się, jak mógł mnie kochać. Takiego zepsutego i zagubionego chłopaka jak ja. Teraz już wiem, że nie mógł" Kiedy grunt zaczął usuwać mu się spod nóg, wpadł w panikę. Panikę tak wielką, że nawet butelka alkoholu nie była w stanie mu pomóc. gaeul (han.가을) - upadek

„Nawet nie wiesz, jak bardzo chciałbym znajdować się daleko od innych ludzi. Najlepiej tak daleko, jak Słońce od Ziemi" Jego fascynacja Wszechświatem zaczęła się nagle, niespodziewanie. Nigdy, tak właściwie, nie istniała. Była raczej efektem ubocznym, którego nie mógł wyeliminować. Zupełnie, jakby zamiast fascynować się tym, co znajduje się nocami na niebie, fascynował się osobą, która się w to niebo wpatrywała.

„Byliśmy zbyt delikatni, zbyt dobrzy, żeby żyć na tym świecie. Dlatego Bóg skalał nas chorobą, pozwalając posmakować cierpienia i szaleństwa w najczystszej postaci." Historie siedmiu nastolatków, którzy zgubili się we własnych umysłach. BTS mental disorders AU

„Dlaczego dołeczki w twoich policzkach mogą tak łatwo przyprawić mnie o zawał serca?" Szczęście nie może trwać wiecznie, a Jin dobrze o tym wiedział. Nie sądził jednak, że zakończy się tak szybko i to jeszcze w momencie, kiedy najmniej się tego spodziewał. Przecież gdyby miał kilka sekund na reakcję, zapobiegłby temu wszystkiemu. A mimo to nie mógł zrobić nic, tylko czekać. Czekać, aż wszystko samo się ułoży. nunsongi (han. 눈송이) - płatki śniegu

„- O czym chce pan, panie doktorze, porozmawiać? - zapytał chłopak, wciąż lekko zachrypniętym od milczenia głosem. - O tym, że moje życie zmieniło się w piekło w ciągu kilku sekund?" Kiedy świetlana przyszłość Jungkooka kończy się zbyt wcześnie przez nieszczęśliwy wypadek i chłopak musi poradzić sobie z nowymi przeszkodami, które stawia na jego drodze życie. Lub Kiedy Taehyung dostaje się do wymarzonej pracy i jego pierwszym pacjentem jest chłopak z trudnym charakterem, któremu młody lekarz postanawia pomóc za wszelką cenę.

„Upadłem i nie umiałem się podnieść, sam nie wiedząc, kiedy to się stało." Sądził, że go rozumie. Każdego dnia czytał kolejne zdania wyświetlające się na jego telefonie, niemalże czując to, co on. Wydawał się być taki kruchy i delikatny, tak bardzo podobny do niego. Do chłopaka, który nawet nie wiedział, po co żyje. hoheub sipji anha (han. 호흡 싶지 않아) - pol. nie chcę oddychać