Çoğu hikâye ve roman kitabının arka kapağında yazdığı gibi sıradan, normal bir insandım. On sekiz yaşında, uyku problemi ve gelecek kaygısı olan çoğu gençten bir tanesiydim. Rutinleri olan ve monotonluk içindeki karmaşadan oldukça keyif alan biriydim. Ne olursa olsun yanımda olan bir aileye ve beraber vakit geçirmekten hoşlandığım bir grup arkadaşa sahiptim. Şu anda gelecek kaygım yüzünden gençliğimin tadını çıkarmak ve üniversitede istediğim bölümü kazanmak dışında doğru düzgün bir hedefim yoktu. Nihayetinde, herkes gibi olmanın en belirgin örneğiydim ve bunu değiştirmek gibi bir derdim de yoktu. Ama bir gün; Lousios Vadisi'ndeki kimin inşa ettiği bilinmeyen ve birçok esfaneye sahip olan bir konağın, Evimizin yanına taşınan yeni arkadaşımın, Ve büyükanneme benim hakkımda gelen "görüş" olarak adlandırdığı ve benden sakladığı rüyaların, Benim gördüğüm ve anlamını çıkaramadığım, gerçekmiş gibi gelmeye başlayan rüyalarımın, Ve merakımın, Geçmişime açılan pencerede karanlık bir manzara göstereceğini nereden bilebilirdim ki? Geçmiş yer değiştirmiyordu belki, ama büyükanneme gelen görüşlerle görmeye başladığım kâbuslar, asıl sınavımın geçmişin ta kendisi olduğunu ve çoktan bana doğru yürümeye başladığını yavaş yavaş fısıldıyordu. Madem bilinmeyen bir oyun içine giriyoruz, o hâlde ben hazırım! Ha, bu arada tanıştığımıza memnun oldum! Ben Edis STARK. ϟ BU BİR VİZYON KIZI HİKAYESİDİR. ϟ

"Kapımın önünden başka bayılacak yer bulamadın mı?" "Sen ne kadar kaba bir adamsın ya? Sanki ben seçtim bayılacağım yeri! Hatta inanır mısın? Kapının önünden geçerken dedim ki burası bayılmak için çok uygun bir yer. Burada bayılırsam dağdan inen bir takım elbiseli ayı gelir ve beni kurtarır! O ayı da sen oldun!" "Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Bana ayı mı dedin sen?" "Ben sana takım elbiseli ayı dedim. Sadece niye bir kısmını alındın ki?" * "Bu yazı da ne?" "Dikkat! Mafya var!" "Hadi ya! İyi ki okudun! Benim okuma yazmam yoktu zaten" "Sen kültürsüz bir mafya mısın? Hiç yakıştıramadım! Çok ayıp! İstersen öğretebilirim!" "Hay Allah'ım sen bana sabır ver! Sülük gibi yapıştın bir de gitmiyorsun ya! Ben sana ne yazıyor demedim! Niye arabamın camındaydı bu?" "Hani bebek olan arabalara yazıyorlar ya 'dikkat! Bebek var!' ben de düşündüm ve dedim ki mafya olan arabaya 'dikkat! Mafya var' yazmak gerekir? Kötü mü düşünmüşüm?"

"Bazen her şey planladığımız gibi gitmez. Belki de bazı şeyler planlanamadığındandır. Aşk gibi..." ≈ Batmayan Güneş © Tüm Hakları Saklıdır. **İsim benzerliği olan başka bir hikaye ile alakası yoktur.

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!