Vervolg op Don't let go Dit is het verhaal over Samantha Jamie Weasley. Het derde jongste kind van Audrey en Fred. Ze gaat eindelijk naar Zweinstein en kan niet wachten om in Griffoendor te komen en de beste zeven jaar van haar leven te hebben. Ze heeft verhalen gehoord van haar ouders en haar broers en zussen en is dus heel nieuwsgierig. Maar gaat het wel zijn zoals Sam wil dat het is?

Ik ben Audrey. Ik ben de enige persoon in mijn huis dat geen ros haar heeft, ik ben ook de enige dat geen familie is. Ik ben Audrey en ik leef bij de Weasley's, ik ben even oud als Fred en George, al pesten ze me graag dat ze meer als een halfjaar ouder zijn. Ik doe mee met hun grappen, ik hoor bij hun, dat vertellen ze me toch. Soms voelt het alsof ik te veel ben, er niet bij hoor. Molly en Arthur zijn geweldige ouders, maar niet de mijne en dat doet pijn. Bill, Charlie, Percy, Fred, George, Ron, Ginny, het zijn geweldige broers en zus, maar ze zijn ook niet mijn broers of zus en ik kan er niet aan doen dat dat aan me knaagt. Van wie heb ik mijn donkere haar en mijn blauwe ogen? Van wie heb ik mijn karakter? Welke twee personen hielden zo veel van elkaar dat ze mij kregen? Ik weet niet eens of dat dat het verhaal, ik weet niet eens of ik een heks ben en als ik een heks ben, ben ik dan een halfbloed, volbloed of stam van dreuzels? Het is raar om in onwetendheid te leven. Het is raar dat niemand je begrijpt. Ik ben Audrey Turner, geen idee of die achternaam klop of die voornaam, maar ik ben ik.

'Florence' roept Remus. Ik huppel de trap af met mijn rugzakje en ga voor hem staan met een grote glimlach. 'Klaar' vraagt hij. 'Waarom moet ik altijd een weekend weg' vraag ik zielig aan hem. 'Omdat ik moet werken, Starlight' zegt hij terwijl hij voor me bukt. 'Maar ik wilt niet weg Remus' zeg ik. 'Je vindt de Weasley's geweldig Flor. En over een weekendje ben je terug bij mij' zegt hij. 'Vertel je dan iets over mam en papa' vraag ik. 'Florence' zucht Remus voor de zoveelste keer als ik die vraag stel. 'Ik begrijp het' zucht ik en ik loop pak zijn hand en krijg dan een misselijk gevoel en moet bijna kotsen als ik met beide voeten op de grond sta. 'Ik hou van je Florence' zegt hij. 'Ik ook van jou' zucht ik en dan verdwijnt hij weer. Dit is een verhaal over Florence Petunia Potter, kleine zus van Harry Potter, al weten ze beiden dat niet. Florence weet niks over haar ouders aangezien Remus het haar nier verteld heeft, niet kan vertellen. Florence leefde tot haar negen bij Remus en als het volle maan was ging ze naar de Weasley's tot Dumbledore besloot dat het te gevaarlijk was en Florence naar een pleeggezin ging waar ze niet gelukkig was, want alles wat ze wou was terug leven bij Remus. En dan gaat ze naar school, waardoor alles nog vreemder wordt.