Size bu kitapta hiçbir şeyin garantisini veremem. Bazen sizi güldürebilir yada hüzünlendirebilir , bir karaktere aşık edip bir anda soğutabilirim. Tek bir şey var kiii.. Bu kitapta bir mafya var! Evet kapakta da yazdığı gibi başrollerimizden biri mafya! Çok saçma oldu değil mi? En iyisi ben susayım yazdıklarım konuşsun.. :)

Her şey o gün değişmişti...Evet o gün üniversite bitiyordu mezun oluyordum!İste en kötü günümde o gün bizim kaza yaptığımız gün.Ailemin öldüğü gün Canımdan can Gittiği gün.Ailemden kalan para da bitince is aramam gerektiğini anladım.Sonra iş aramaya başladım.BAKALIM KAHRAMANIMIZIN BULDUĞU İŞ ONUN HAYATINI NASIL DEĞIŞTIRECEKTİR?

Yaralı bir kızın ve mafya bir oğlanın aşk hikayesi

Bi uçaktayım aşkımız işte orda başladı. Bir adam düşün mafya ama sevdiklerine karşı iyi bir kız düşün bu mafyaya aşık Biliyorum klasik whatpadd hikayeleri ama şans verin derim

-Yeter artık...yeter! Gecenin esir almış karanlık sokağında avazı çıktığı kadar bağırıyordu genç kız. Karşısındaki genç adam ise onun aksine çok sakin bir şekilde; -Kaç ,belkide bu son şansındır... Bunu o kadar sakin bir şekilde söylemişti ki fırtına öncesi sessizliğe benzetti genç kız,arkasına bakmadan koşmaya başladı dediği gibi ilk ve belkide son şansıydı. Ne kadar koştuğunu bilmese de ayakları artık yenilgiyi kabul etmiş gibi yavaşladı.Koşturmaları adımlara adımları ise yavaş yavaş yürümesine sebebiyet olmaya başlamıştı. Ne olursa olsun düşmemeliydi onun cehennemine. -Artık zaman doldu. Benden kaçamazsın ve bundan sonra emin ol buna bile cesaret edemeyeceksin! Adamın sert sesi tüm mahallede yankılanınca genç kız arkasına baktı. Gecenin karanlığında mahallede bulunan titreyen ışıkta bile gözlerindeki alevi görüyordu genç kız. Korkuyordu... -Çok bile bekledim... Bu güzelliğinden beni mahrum ettiğin için seni zor günler bekliyor küçüğüm. Artık ayakları dayanamadı ve kendini yere bıraktı... -Lütfen yalvarırım bırak beni...lütfen. Kızın yalvarışlarını duymuyordu genç adam. -Asla... Asla bırakmam seni. Genç adam son sözlerini söyledikten sonra yorgun olan küçük bedeni kucağına zorlanmadan aldı. Kucağındaki küçük bedene , eterli mendili burnuna tuttu ve bayılmasını bekledi. Bayılınca arabasına taşıdı ve son kez baygın olan küçüğünün kulağına fısıldayarak: -Seni asla bırakmam. Ne sen kaçabilirsin ne de ben seni bırakırım. Damla ve Ferman'ın aşkıydı bu... Zor da olsa bu onların hikayesiydi.

Bir çığlık daha özgürlüğe kavuşmuştu o gece. Duvarla bulanan çığlıklar karanlığa hapsetmişti ikisinide Geri dönüş yoktu bugün. Acı iliklerine kadar sinirken Pişmanlık vurucaktı gün yüzüne. Acı ikisinide yok etmek için emir almışken Toprak iki can daha emrediyordu gökyüzünden.... ...... "Ben istersem nefes alır,ben istersem yaşayabilirsin güzelim, sen diye birşey yok ilya,sen ve sana ait olan herşey bana ait küçüğüm" Acı oydu, acı adamın duygusuzluğuydu,acı daha o doğmadan emanet edilmişti ellerine... "En acı ölüm ruhunun öldürülmesidir" Onunda ruhu ölmüştü ardından bedeni esir olmuş gücünü yitirmişti yavaşça... İLYA SOYKIR; Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmiş,bu koca dünyada Onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir olmuştu... ölümü tatmak için çırpınıyordu ilya,her gece gözlerini parçalayan damlalar akmak için emir almışken, ölümü kara kalemle kalın bir kitaba not edilmiş. gerçekleşmeyi bekliyordu sadece... ATEŞ KARAHANLI; Acının, duygusuzluğun, ölümün beden bulmuş haliydi.. O acıdan yaratılmış,intikam ateşiyle büyümüş içindeki acımasızlığa tutunarak gelebilmişti bu yaşına kadar... İçindeki intikam ateşini bu minik bedenden çıkartmak için üstüne acımasızca abanırken,güçsüz çığlıklar duvarlara çarparak isyan edercesine Kaçıcak yer arıyordu. daha fazla direnememişti küçük bedeni... Kaderle iş birliği yapan ölüm emri,küçük kızı bu hayattan silmek için adamın Emirlerine itaat ediyor,onun gölgesine boyun eğiyordu tam anlamıyla... +18 bölümler olucaktır lütfen bunun bilincinde olarak okuyunuz

SEN BENİMSİN TAMAM MI BENİM BUNU O KAFANA SOK VE BEN BENİM OLANI PAYLAŞMAYI SEVMEM . BENİM OLANA DOKUNULMASINI SEVMEM. Emir ona aşık olmuştu. Onu kimseyle paylaşmaya niyeti yoktu. O Emir Atahan 'ın kadını olucaktı. Melis 'te o aşk denen ateşin içine düşmüştü. Ona adamıştı kendini. O her şeyiyle kabullenmişti bu aşkı. Bu aşk ya onları kavuşturacak yada kökünden koparacak.

Onun ateş saçan gözleri vardı Farklı olmak zorundamıydı? Evet zorundaydı O Farklıydı ÇÜNKÜ BENİ KAÇIRMIŞTI

Kafamdaki çuvalı çıkardığında, gözlerim karanlığa alıştığı için önce karşımdakini tam göremedim sonra tam bağıracakken ağzımda bant olduğunu fark ettim. Ellerim ve ayaklarım bağlanmış bir şekilde eski bir sandalyede oturuyordum. Karşımda kini tam göremesem bile kim olduğunu adım gibi biliyordum. Ağzımdaki banttan rahatsız olmaya başladığımda fark etmiş olacak ki yanıma yavaş, yavaş geldi. Onu görünce az önce varsaydığım tezim doğrulanmış oldu. Yanıma geldi. Yavaşça (!) ağzımdaki bandı çıkardı. Çıkardığı an "İmdat yardım edin kimse yok mu? Gül gibi kızı kaçırdılar imdat" diyince kendine yakışır bir şekilde gülümsemeye başladı. "Sence bu depoda ya da bu arazide bizden başka biri var mıdır? Ayrıca gül gibi kız ha senden olsa, olsa gülün dikeni olur" diyince sustum. Sesimi ciddileştirerek "Ne istiyorsun benden, dediklerini yapmadım mı?" diyince yandan bir sandalye çekti tam karşıma oturdu. "Sana bu kadar meraklı olmamayı ve her işe o küçük burnunu sokmamayı öğreticem." dedi ve arkasına yaslandı. Ben korkuyorum cidden korkuyorum. Allah'ım sen koru amin. "N-Nasıl yani" diye sorunca "Onu da sonra öğreneceksin MERAKLI" MERHABA ARKADAŞLAR HİKAYEYİ DÜZENLİYORUM. UMARIM BEĞENİRSİNİZ. HEPİNİZİ SEVİYORUM. ♥♥♥♥♥♥ KENDİNİZE İYİ BAKIN. OKUYANLARIN YÜZÜ HEP GÜLER İNŞALLAH. OKUYUP VOTE VERENLERE ÇOK TEŞEKKÜRLER ŞİMDİDEN. ♥

annesini kısa bir süre önce kaybeden Alya halasının yanına taşınır. yeni okul yeni insanlar ve yeni bir hayat. Alya sürekli karşılaştığı biri tarafından kaçırılıp gözü önünde adam öldürülür. Alya polise gider ama Kaya'ya kimse bir şey yapamaz