Dwoje ludzi, pozornie niezdolnych do miłości, pokochało. Co będzie dalej z nami niezdolnymi? Przetrwamy? ' Wszystkie użyte fragmenty należą do J. K. Rowling i zostały wykorzystane na prawach cytatu ' Kurwa popularność tego ff dziwi mnie z każdym dniem i kolejnym wyświetleniem. Serio ludzie są wartościowsze rzeczy, ale okay. Ej dobra bo straszny macie bulwers, że oni tam mają nwm 14/15 lat chyba i "robią miłość" otóż moje drogie dzieciaczki tak ludzie w takim wieku TO robią i zachodzą w ciążę i robią nielegalne skrobanki i wg masakra a w niektórych krajach to są przymuszani do tego w wieku nawet 10/11 lat i to bez świadomej zgody która tu dość jasno podkreśliła wydaje mi się

''Jeździliśmy po całym mieście, słuchaliśmy hip-hopu i rocka, paliliśmy fajki i całowaliśmy się na tylnych siedzeniach mojego samochodu.'' Uwaga: relacja bohaterów rozwija się dość szybko. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Jest to kontynuacja opowiadania ''Kochamy siebie'' z perspektywy Sebastiana. Znajomość poprzednich części nie jest wymagana!!!

Adam Farrow to gwiazda szkolnej drużyny hokeja. Tajemnicą nie jest to, że w oczach innych posiada plakietkę szkolnego łamacza serc, czy też chodzącego obiektu westchnień. Każdy jego ruch wydaje się niemalże idealny, każde słowo, które wypłynie z jego ust wydaje się tysiąckroć razy przemyślane. Dlaczego Adam Farrow nienawidzi właśnie mnie? _ książka zostanie wydana jeszcze w 2021 roku! większość rozdziałów cofnięta ©birdvv 2018/2020

▪️Heaven #1, pierwszy tom▪️ Hope Ciredman kroczy przez życie, jakby nie miała nic do stracenia. Oziębłość i beznamiętna twarz to jej maska. Arogancja to sposób bycia. A buntowniczy charakter to prawdziwy magnes ściągający kłopoty. Może właśnie dlatego już pierwszego dnia w nowej szkole Hope wzbudza sensację i wplątuje się w grę, której zasad nie zna. Dziewczyna jak zwykle pragnie zwycięstwa, ale jest nieświadoma, że w tej rozgrywce stawką okaże się jej serce. Asa McLean to wyrafinowany drań uosabiający wszystko, przed czym Hope chce uciec - brutalną siłę, niebezpieczeństwo i nieziemski tupet. To typ chłopaka, który wyciąga z niej to, co ona pragnie najgłębiej ukryć - prawdziwe uczucia. Przy Asie Hope czuje, że naprawdę żyje. Oto opowieść o miłości która jest tak silna, że pod jej wpływem nawet anioł pójdzie za diabłem do piekła.

Lubię słuchać Spotify, kiedy czekam na metro rano. Boję się królików i obcych psów. Kocham lody miętowe z kawałkami czekolady, w połączeniu z gasnącym upałem letniego zachodu i zimnym Somersby wprost z lodówki - mój opis raju. Do matury jeździłam na łyżwach obsesyj-nie, ale potem studia i praca sprawiły, że odłożyłam swoje Jacksony do pudła. Takie jest życie. Nawet jak cię kopie po dupie i tata zmusza cię do złożenia pozwu o pobicie na swojego chorego psychicznie byłego, trzeba się ogarnąć i odbić od dna. Nawet jeśli będzie ciężko. Ale przecież przynajmniej jedzie się dalej, prawda? Cover by @wilkohiena No Dalej® Zofia A. Mackiewicz 2017-2018

Kto nie marzy o przeżyciu historii rodem z wielkiego ekranu? Gorzej kiedy twoje życie faktycznie zaczyna przypominać film, ale okazuje się on tandetnym melodramatem, a ty - gratulacje! - zostałeś obsadzony w roli głównej... Lacey Gabriels ma swój melodramat już dawno za sobą. W wyniku kulminacji nieszczęść z pozytywnej i zakręconej nastolatki zmienia się w trzymającą się z dala od wszystkiego i wszystkich outsiderkę, która jest święcie przekonana, że największe życiowe wartości - przyjaźń i miłość - można odnaleźć jedynie w bajkach. Czekająca ją wakacyjna praca nie wydaje się niczym trudnym, do czasu gdy na jej drodze nie staje osoba o zupełnie odmiennym zdaniu. To ktoś, kto wyznacza sobie za główny cel, żeby ją zmienić i w jego dopełnieniu nie cofnie się przed niczym. Nawet jeśli ma na to wszystko zaledwie trzydzieści jeden dni.

Żyje w dziwnym świecie, w takim gdzie liczą się tylko pieniądze, wygląd i popularność. Nie ma tutaj nikogo kto wyróżniałby się czymś nadzwyczajnym. Nie ma Sabriny nastoletniej czarownicy, nie ma Edwarda, który jest wampirem i zawsze mnie obrobi, nie ma również żadnego nastoletniego wilkołaka, który walczy ze złem. Jestem ja, nudna nastolatka i ONI, ci co mają wszystko. A rzeczywistość tak naprawdę jest wstrętna i przytłaczająca, nie taka jak w tych wszystkich książkach, czy filmach. Nie jestem Bellą, mnie nikt nie ocali. Od dwóch lat Kristen Blue zmaga się ze swoim ciężkim losem. Dokładnie siedemset trzydzieści dni minęło od tragedii, która bezpowrotnie zmieniła dziewczynę. Od niedawna mieszka razem ze swoją ciotką w Los Angeles, gdzie przeprowadziła się z małej prowincji Ohio. Jej planem jest odizolowanie się już na samym początku. Wszystko poszłoby dobrze, gdyby nie pewien chłopak ze złą reputacją, który wzbudza w niej emocje. Emocje, które dziewczyna chciała ukryć nawet przed samą sobą. Opowiadanie bierze udział w konkursach : -splątane nici -skrzydlate słowa

Elle to dziewczyna, której obiecano słońce. Niemal miała je w garści, ale zanim uśmiech zdążył pojawić się na jej twarzy, nagle zgasło. Nie poddała się jednak, po omacku szukała przebłysku, jednego, ciepłego promyka nadziei. Dostała go, ale zanim zdążyła ogrzać w nim twarz, zniknął. Walczyła zawzięcie, błądziła, podnosiła się i upadała, gubiąc po drodze to, co miała najcenniejsze - serce. Weź ją za rękę, poprowadź przez labirynt ludzkiej obłudy i kłamstwa. Jest szansa, że znajdziesz wyjście, a wtedy nie zastanawiaj się długo, idź, biegnij, pędź! Puść jej rękę. Nie pytaj, dlaczego jest tu tak ciemno. Nie powiedziano ci, że to właśnie ten dzień? Dzień, w którym zgasło słońce? Uczestnik konkursu "Skrzydlate słowa" Za przepiękną okładkę z całego serca dziękuję @ZoeRenneeMorin

Niemal cztery lata na walizkach. Dwanaście przeprowadzek. Dwanaście nowych domów i osiem do złudzenia podobnych szkół. Sześć krajów i setki poznanych osób. Ciągłe życie w drodze sprawia, że chcąc nie chcąc zaczynasz nazywać swoją rodzinę stadem, a samego siebie samotnym wilkiem. Wiesz, że nie warto rozpakowywać swoich rzeczy, bo za chwilę rodzice i tak ogłoszą wyprowadzkę. Nie przywiązujesz się do nikogo ani niczego, ponieważ to wszystko jest dla ciebie jak śnieg, który prędzej czy później roztopi się i zniknie. Każde miasto to nowa i jednocześnie ta sama historia. Te same ulice przepełnione samochodami, kawiarnie wieczorem oblegane przez grupy przyjaciół i zakochane w sobie pary. Centra handlowe, dworce, lotniska, parkingi, szkoły, biblioteki, do znudzenia przypominające te, które już poznałam. Nazywam się Debra Moquin i właśnie przeprowadzam się po raz trzynasty. Po raz kolejny wniosę walizki do swojego tymczasowego pokoju i pójdę do nowej szkoły, którą pożegnam zanim zdążę się obejrzeć. Trzynasty raz poznam kolejne, nudne miasto tylko po to, żeby za kilkadziesiąt dni pożegnać się z nim na zawsze.

Ashley płakała do torebki Gucciego. Willy płakał do paczki fajek. berry; 2018