busexd88 adlı kullanıcının Okuma Listesi
116 stories
Zombi İstilası by yunusemre29
yunusemre29
  • WpView
    Reads 58
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 4
Hikayem,bir çocuğun zombi kıyametinde baya hayatta kalıp,sonra da zombi olması.
+4 more
-Sadrazam- Zombi İstilası by Sergeen
Sergeen
  • WpView
    Reads 2,857
  • WpVote
    Votes 145
  • WpPart
    Parts 12
Çok keyifli olacak Hergün yeni bölümler gelecektir gelmezse eğer ya canım istememiştir yada ölmüşümdür. Her Gün 3 Bölüm kesin olarak gelecek bölüm sayısı artabilir.
Zombi Okulu 1 by EmelKayaci
EmelKayaci
  • WpView
    Reads 86,524
  • WpVote
    Votes 3,857
  • WpPart
    Parts 32
İnsanların birçok duygusu bulunur. Bunlar sevinç, öfke, korku, karamsarlık, bencillik ve sevgi olabilir. Buraya ilk geldiğimizde uzun duvarlar arasında güven içinde yaşayacağımızı sanmıştım. Devletimizin koruyucu kanatlarının bizleri dışarıdaki insanları katleden delilere karşı savunacağını. Ailem bana ne hissettiğimi sorduklarında güven, sevgi ve mutluluk demiştim. Şimdi ise kafamda birden fazla duygu var. Bunları sayabileceğimi bile sanmıyorum. Sadece hissediyorum. En başında hissedemediğin o yalancı duyguların aksine bunlar gerçek. Belki de en başından beri gerçektiler. Tek anladığım insanların duygularına derin bakmadıkları. Sadece hissetmek istediklerini söyledikleriydi.
GENÇ ZOMBİ AVCILARI by ErayKarakus
ErayKarakus
  • WpView
    Reads 9,523
  • WpVote
    Votes 294
  • WpPart
    Parts 10
Zombi dolu bir Dünya'da nasıl yaşanır 2014 - 2015
İŞARETLENMİŞ by seppimac
seppimac
  • WpView
    Reads 453,662
  • WpVote
    Votes 32,482
  • WpPart
    Parts 61
Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...
Zamancılar: Sonun Başlangıcı (II. Kitap) by seppimac
seppimac
  • WpView
    Reads 23,859
  • WpVote
    Votes 1,648
  • WpPart
    Parts 10
Önemli not: Birinci kitabı okumayanlar için önemli spoilerlar içerir. Aman dikkat. . . . . Öldüğünde, başkalarının hatıralarında yaşamaya devam edeceğini söylerler. Yani September'a her zaman söylenen buydu. Devamında neyin geleceğini kimse bilemez. Ölümsüzlük mü? Araf'a takılı kalan bir yaşam mı? Veya Cennet- Cehennem mi? September kendini feda ederken olacaklardan habersizdi. Zaman Arafı'na gideceğini ve onu oradan kurtarabileceklerini umuyordu. Beklenilmeyen olaylar yaşanırken Zamancılar bununla baş etmenin bir yolunu bulabilecekler mi? Hiç tahmin edemeyecekleri olaylar zinciri belki de Espozo'ya karşı kazanmalarını sağlayabilir. Adımlarını dikkatli atmak zorundalar.
ZAMANCILAR ( THE TIMERS) I.Kitap by seppimac
seppimac
  • WpView
    Reads 1,144,714
  • WpVote
    Votes 74,295
  • WpPart
    Parts 80
Bir doğum lekesi. Dört Zamancı. Ben sıradan biriydim. Hayatım boyunca büyük beklentilerim olmadı. Kalabalıkları sevmeyen, sessiz, kendi içine kapanık biriydim. En iyi arkadaşım Essie dışında neredeyse kimseyle konuşmazdım. Kitaplar dünyam, müzik ise sığınağımdı. Ama bir gecede hayatım altüst oldu. Artık zaman doğrusal değil. Günün 25. saatinde, çürümekte olan Kara Delik adlı paralel bir boyutta, başka kimsenin göremediği yaratıklarla savaşıyoruz. Gölgeden, kâbuslardan ve açlıktan doğmuş canavarlarla. Ve tüm bu karanlığın kalbinde açılmak için fısıldayan bir kapı. Ama o kapı açılırsa? Her şeyin sonu gelecek. Biz, Zamancılarız. Dört seçilmiş. Dört zincirle birbirine bağlanmış kader. Ve içimizden biri; dünyanın son umudu, ışığın kendisi. ********** HİKAYEM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR. BOŞUNA YAZMAYIN SİLİYORUM. ☆ ZAMANCILAR ADINDAKİ İLK VE TEK HİKAYEDİR.
Rövanş by ozybozy
ozybozy
  • WpView
    Reads 118
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 4
intikam icin herseyi yapabilecek bir adam. zengin bir adam... onunde hicbir engel yok ve tek dostu silahlar. bu yolda guvenecegi kimse yok. uzun bir yol bu. kat etmesi gereken cok yol var ve neler olacagini kimse bilmiyor
Bir Kadının Günlüğü- BİTTİ by galarus61
galarus61
  • WpView
    Reads 10,322
  • WpVote
    Votes 286
  • WpPart
    Parts 25
Hayat aslında üç kelime. Bunu anladığında bir kadını da anlayacaksın. Günlük iki bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölüm evli bir bayanın, ikinci bölüm ise genç bir kızın dilinden ve kalemindendir. 1. Bölüm - tamamlandı- '' Benim sana olan aşkım seni unutturmuş aslında bana. Ve şimdi senin bana ihanetin aşkımı dize getirdi usulca.'' 2. Bölüm - devam ediyor- '' İşte benim aşkımı hak eden bir adam. Gece’nin içinde parıldayan siyah yıldız…'' Bir yıldır hayatımdaki tek erkek, İki yıldır sevdiğim tek kişi, Üç yıldır aşık olduğum ilk ve son erkeksin. Şimdi, benimle tanışmaya hazır mısın, sevgilim?'' Not: ikinci bölümü artık ayrı bir kitapta yayımlanacaktır.
SAPLANTI by mysaddnestear
mysaddnestear
  • WpView
    Reads 1,286,672
  • WpVote
    Votes 50,675
  • WpPart
    Parts 52
[tamamlandı] Uyanacaktı. Başını oynatıp yatış pozisyonunu değiştirdi. Sanırım gitme vaktim gelmişti. Ona son kez bakıp odasının açık kapısından koridora çıktım. Ses çıkarmamaya özen göstererek aşağı kata indikten sonra çıkış kapısına doğru adımladım. Çok az kalmıştı. Artık karşısına çıkmam gerekiyordu ve zamanı gelmişti. Bunun bilinciyle istemsizce kendi kendime mırıldanmama engel olamamıştım. "Çok yakında bebeğim...çok yakında!" ➰ Salona kısa bir göz gezdirirken birden kahkaha atmasıyla kaşlarımı çattım. Karşısındaki televizyona dikkatli dikkatli bakıyor, arada da kahkahalarla gülüyordu. Korkmaya başlıyordum. Bana televizyonu işaret ederek "Görüyor musun Perri? Kadın kayak yaparken düştü ve kocası da onu kurtarmaya çalışırken kara bulandı. Bu televizyonda bu kadar komik şeyler olduğunu tahmin etmiyordum," dedi. Tamam, bu sefer gerçekten korkmalıydım. Sorun şu ki; televizyon açık değildi ve burada ikimizden başka hiçbir kimse yoktu.