Daha dokuz yaşında annemi kaybettim. Abim ve babam tek dayanaklarımdı. Abim benden bir yaş büyük olduğu için arkadaş gibiydik. Abim romaya gitmişti onun dönüşü ile bayram etmiştim ama nereden bilebilirdim ki abimin dönüşünden 1 ay sonra babamın ölüceğini. Babamı çok severdim fakat mafya olması işi bozuyordu ona kaç kere söylemiştim bu işi bırakmasını zaten çok zengindik ama babam illa kafasının dikine gitti ve vuruldu. Babam mafyalığı ve şirketleri bana okulları da abime bırakmıştı. Bu işin altından nasıl kalkıcağımı düşünüyordum.

"Alo " "Bu yaptığını sana çok pis ödeteceğim bayan mafya " " elinden geleni ardına koyma bay mafya " Bi düşmanlık sayesinde yaşanmış yaşanacak 70 bölümlük kocaman bi hikaye

→İki mafyanın aşkı← Ama kader onlara pek gülmez. Onları ölüm bile ayıramadı. Çünkü ülkü ölünce tuğrada dayanamayıp öldü.. ♥Ülkü ♡ Tuğra ♥ → Mutlu son değil , sonsuz mutluluk ← T ♥ Ü

lara 18 yaşında asabi sinirli sadist mafya bir kız evet mafya kız olmaz ama oluyormuş demekki😊😊😊

******** Herkes ölen mafya babasının yerine geçicek olan mafyanın kim olması gerektiğini tartışırken biri kendinden emin oturuyordu. Masada dönen genel isim onunkiydi zaten. Kapının gürültüyle açılması üzerine herkes sustu ve gelen kişiye baktı. Güzel kız soğuk bakışlarla babasının koltuğuna oturdu. Ona gözleri iri iri olmuş bir şekilde bakan mafyalara soğukça " babamın yerine ben geçiyorum " dedi. Bunu beklemeyen mafyalardan bir kahkaha koparken içeri giren ve koltuğa onun oturacağını idda eden kız sinirlendi ve elini masaya geçirdi. Masadan çıkan ses bütün odada yankılanarak gür kahkahaları bastırdı. Masadakiler kıza döndüğünde kızın önünüdeki, elini vurudğu yerin boyluca çatladığını gördüler kız soğuk ama bir o kadar tehtidvari bir sesle; - Buna karşı çıkan. dedi. Masanın en sonundaki 30 larındaki adam elini kaldırdı ve; - Bu saçmalık. dedi. Sözleri biter bitmez kız belindeki silahı çıkardı ve elini kaldıran adama doğtultup tek kurşunda kafasından işini bitirdi. Ona şaşkınlıkla bakan mafyalar bu güzel ve iki dakika önceye kadar masum gelen kız şimdi gözlerinde hiç de öyle değildi... DÜZENLEMEYE ALINMIŞTIR!

Tanışmaları değişik olmuştu biraz.Adamın düşmanının kendisine yaptığı saldırı sonucunda,sıyrılan kurşunun biri denk gelmişti genç kıza. Yan komşuları,yeni belalar,yeni olaylar ve yeni duygular getirmişti yanlarında. Birbirine kardeş kadar yakın dört kız,yoktu aileleri.İçlerinden birinin babası vardı sadece. Bekliyorlardı küçüklüklerinden beri,geleceklerdi diye. Onlar için yalan kelimesi farklı bir anlam taşıyordu. Gelmeyeceklerini bildikleri halde inanmışlardı ailelerinin geleceklerine. Umut etmişlerdi... Onlar için yalan kelimesinin anlamı umuttu. Geçmişlerinin tozlu ve karanlık sayfalarına rağmen hala ayakta ve hala güler yüzlüydü onlar. Çılgınlardı biraz,biraz manyak ve mükemmeliyet kelimesinin vücut bulmuş hali kadar da güzel... Dört yakışıklı genç. Geçmişlerinin tozlu ve karanlık sayfaları peşlerini bırakmamıştı,hala karanlık ve tozlu sayfalardan ibaretti hayatları. Bu sekiz kişi birbirini tamamlayan yapboz parçaları olacaklar mıydı? Geçmişinin tozlu ve karanlık sayfalarını atlatmış kızlar,hala karanlık olan bu dört kişiyi o karanlıktan kurtarabilecekler miydi? Her şeyi zaman gösterecekti. Sadece zaman,belki biraz da aşk...? Kapak tasarımı için theillegalturuncu'ya çok teşekkürler. *Küfür İçerir* 08.05.2018 Genç Kız Edebiyatı #3 24.04.2018 Genç Kız Edebiyatı #4 18.04.2018 Genç Kız Edebiyatı #5 ❗️TAMAMLANDI❗️

KARANLIĞIN ORTASINDAYIM AYDINLIĞI GÖREBİLİYORUM AMA GİDEMİYORUM. KARANLIKTA BENİ BAĞLAYAN BİRİ VAR. NE KADAR İSTESEM DE UZAK DURAMIYORUM. KARANLIĞIN DİBİNE ONUNLA GÖMÜLÜYORUM. HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMAKTAN YORULMUŞ BİR HALDEYİM. GÜÇSÜZ BEDENİM HER SEFERİNDE YANLIŞ YOLDA OLDUĞUNU BİLE BİLE O YOLDA İLERLEMEKTEN DAHA DA GÜÇSÜZLEŞİYOR. UÇURUMUN KENARINDAYIM AMA BİR ADIM DAHA ATMAKTAN KORKMUYORUM. VAZGEÇEMİYORUM , BİTİYORUM. MASUMLUĞUMU KAYBETTİM. ARTIK KOSKOCAMAN KARANLIĞIN İÇİNDEKİ KÜÇÜK BİR BEYAZ TANESİ DEİLİM. ARTIK O BÜYÜK VE ZİFİRİ KARANLIĞI TAMAMLAYAN BİR NOKTAYIM. BENİM İÇİN ARTIK SADECE İNTİKAM VAR.

''Bana masal okur musun ?'' her şey üç kelime, tek cümleyle başladı. Araf'ta kalan bir Masal ... Masal'da kaybolan Küçük prens... Prensese ihtiyacı olan bir Prens... *** ''Neden aşık olmazmışsın sen ?'' ukala bakışlarını üzerimden bir saniye olsun çekmedi. ''Çünkü ben odunum !'' sert yüz ifademi bozmadan çemkirdim .Üstüne basa basa söylemiştim. Ama o , yine hayran kaldığım gülüşünü sergilemişti gözlerimin önünde.Gülüşünü sevdiğimin öküzü! ''Kağıt da odundan yapılır ama üzerine şiirler yazılır.'' Gülüşünü unutup sözlerine hapsoldum.Gözlerinde boğulup bakışlarına tutuldum. İguana kılıklı şempaze , yaptı yine yapacağını. Gözlerimiz birbirine mühürledik. Artık bu mührü kimse bozamazdı. *** Küllerinden doğan hayatlar...