Üç gündür hiç bir şey yiyememiştim. Ve ondan önce de düzenli yemek bulamıyordum. Kimse beni işe de almıyordu. Yaşım küçüktü. Hırsızlık yapmak istemiyordum diğer çocuklar gibi. Bu yüzden son seçenek buraya gelmiştim. Ama bu duruma nasıl mı gelmiştim? Tam on iki yıl önce bir bebeğin vücudunda uyanmıştım. Bir kadın bana bakıyor ve güzel bebeğim diye seviyordu beni. Daha sonra o kadını hiç görmemiştim. Ama bana onun annem olduğunu ve beni doğurduktan bir gün sonra öldüğünü söylemişlerdi. On yaşıma kadar yetimhanede büyümüştüm. Ama sonra o yetimhane yanmıştı ve çocuklar sokakta kalmak zorunda kalmıştı. Bende o çocuklardandım. Eğer gerçekten zor durumda kalmasaydım zaten babamı bulmaya çalışmazdım. Çünkü o Günah ve Güzel'in kötü karakteriydi. Tirandı. Kitap ana karakterlerin mutlu sonunu yazamamıştı çünkü o tiran her şeyi mahvetmişti. Ve ben onun kızı olarak uyanmıştım.

Adel Velina, uzayın en tehlikeli gezegenlerinden biri olan olan Vert'te 22 yıldır yaşayan bir dil bilimcidir. Yıllar önce içerisinde yaşadıkları uzay üssü yörüngeden çıktığında bu gezegene düştüler ve yıllardır onların kurallarına sadık bir şekilde yaşamak zorunda bırakıldılar. Vert'te hayatta kalmanın kuralları basitti; yer altında yaşamaya devam et, asla yeryüzüne çıkma, yeryüzündeki canavarlarla savaşma, Vert halkıyla iletişim kurma ve asla yerin bir kat altına inmeye çalışma. Yeryüzündeki canavarlar tehlikelidir ama yerin en altında yaşayan canavarlar öldürücüdür. Onlarla konuşma. Onlarla göz göze gelme. Onlara asla dokunma. Çünkü zehirlidir yılan dilleri, Ve bakışları öldürür o saf kalbini. Ancak Velina bu kuralların hiçbirine uymadı, bir gün adım attığı yer çöküp kendini yerin en alt katında bir mezarlıkta bulduğunda yapması gereken tek şey oradan kaçmaktı ama bunu yapmadı... Bunun yerine açık mezarlardan birine yürüyüp canavarlardan bir tanesine dokundu ve parmağındaki ihtişamlı yüzüğü çıkarıp aldı. Mezarlıktan uzaklaşıp evine geri döndüğünde arkasında kendisini izleyen kızıl gözleri hissetti. Yüzyıllar önce lanetlenmiş Duat ırkının baş muhafızı şimdi karşısındaydı. Başlangıç tarihi: 25 Ekim 2024

"Gitmek mi istiyorsun?" diye sordu. "Evet," dedim. "Gözlerime bak," dedi. Baktım. Ve saatler sonra bakışlarında ilk kez, ufacık bir ihtimalle cebelleşen şüpheyi gördüm. "Ben sana her şeyimsin dedim. Ama sen hiçbir şeyimmişsin." Artık yapabilecek hiçbir şey kalmamıştı. Yolun sonu burasıydı ve o ne yaparsa yapsın, gidişime engel olamayacaktı. Saatler içinde çökmüştü güzel yüzü. Bomboştu karanlık gözleri. Bana öyle bir bakıyordu ki, sanki bıçağı kalbine saplamışım da geri çekmek bilmemişim gibi. "Bu bir son değil," dedi sadece benim duyabileceğim bir sesle. "Gideceksin ve ne yazık ki ben seni bırakmayacağım. Daha önce de söylediğim gibi, istersen dünyanın öbür ucuna git, yine de bulurum seni. Ama eğer seni bulduğumda, bir şeylere mecbur kalmadığını anlarsam, ikimize de geçmiş olsun. Eğer ki gerçekten benden intikam almışsan..." Gözlerine uzun uzun bakmak, dakikalarca nefes tutmakla eş değerdi. "Dua et ki Allah seni karşıma çıkarmasın."

Hayatta kalmak sandıkları kadar zor değildi. Asıl zor olan, kime güveneceklerini bilmemekti. Her gün biraz daha çoğalan hastalıklılar, tükenmek bilmeyen kaçışlar, açlık, ihanet ve her köşe başında bekleyen ölüm... Bu dünyada güçlü olan değil, vazgeçmeyen hayatta kalıyordu. Ama kimse bilmiyordu ki, onları bekleyen en büyük tehlike dışarıdaki canavarlar değildi. Çünkü bazı gerçekler, insanın bütün hayatını tek bir cümleyle paramparça edebilirdi. İdil ve arkadaşları, birbirlerini koruyabilmek için savaşırken aynı zamanda geçmişleriyle, pişmanlıklarıyla ve kalplerinin en derin yaralarıyla yüzleşmek zorunda kalacaklar. Bir yanda ilk aşklar, yarım kalan duygular, kardeşlik bağları ve uğruna ölünecek insanlar... Diğer yanda ise her adımda biraz daha yaklaşan karanlık. Bazen sevdiğin insanı kurtarmak için ölmen gerekir. Bazen de yaşamak, ölmekten çok daha ağır bir bedel ister. Ve bazı kapılar vardır... Bir kez açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bu hikâyede kimse güvende değil. Çünkü her seçim, yeni bir kayba dönüşebilir. Ve bazen en büyük savaş... İnsanın kendi zihninin içinde başlar. 🧟‍♂️ İlk yayın tarihi- 08.02.2020 Düzenlenmiştir.

Evlatlık olarak verilen bir çocuk 18 yıl sonra üvey ailesini trafik kazasında kaybeder. Bundan 2 yıl sonra ise kendi öz ailesi olan Nicole ailesi çocuklarını aramaya başlar.

Bu kitap Nemesis Yayınevi tarafından kitaplaştırıldığı için bölümler kaldırılmıştır. *** Ve bir gün susmayı öğrendim, kimse farkına varmadı. Söylemek istediklerimi gömdüm ruhumun en ücra köşelerine ve çıkmak için direndiklerinde yutkundum onları. Bir daha kırılmamak, acı çekmemek için. Sonra o geldi ve bana bir öğretmenin bir öğrencinin hayatını nasıl değiştirebileceğini gösterdi. ***KLASİK BİR ÖĞRETMEN-ÖĞRENCİ HİKAYESİ DEĞİLDİR! *** Yazar : Büşra Yörük Yayım tarihi : 28.01.2019 Bitiş Tarihi : 26.03.2020 Kapak Tasarımı : Büşra Yörük ~Tüm hakları saklıdır. ~