Ağzından"Belli çok yorulmuşsun sen."sözleri çıktı,haklıydı. Kafamı yukarı aşağı sallayıp"Aynen"dedim. "Peki sen?"demeye yeltendiğimde hava kararmaya başlamıştı. "Aklımdaki yorgunluk duygumdu, Hep bilmekti benim sanısızlığım. Aklım anılarla yorgunluğumdu. Uykumda bile bu yalnızığım Vardı, anlamadıklarını duydumdu. Ne kadar geçmiş varsa orada oldum. Aramak, hep alnımda bulduğum, Hiç usanmadan duyduğum duyu Ve bütün gelecekler için kurduğum düş, Yüzyıllar ötesinde uyuduğumdu." Şu durumda bile gülerek"Ooo,Özdemir Asaf'çısın." "Severim."

~ Devam kitabı olan Soğuk Cesetler'e profilimden ulaşabilirsiniz. ~ Yüzü , saçları ve elleri kırmızıya boyanmış bir kız. Yeşil gözlerinde ölüm taşıyan bir kız. • Kendimi karanlığa bıraktım ait olduğum yere. ©2016 | cerenbrbr8