Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★

Yıllar sonra abisinin düğünü için Fransa'dan Mardin'e geri gelen genç adam abisinin cansız bedenine sarılır. Bir cinayete kurban giden ağabeyinin sır dolu ölüm perdesini aralamak zorundadır ve abisinin evleneceği kadını kendisine eş yapmasını isteyen töreye boyun eğmekten başka çaresi yoktur. Töre ile yolları kesişen ve kaderin bir araya getirdiği iki insan. Bu iki insanı bekleyen sınavlar ve bu sınavlardan her zaman galip gelecek olan aşk... Aşk her şeye rağmen varlığını sürdürür müydü buz tutmuş kalplerde? Bir hüküm değiştirir miydi olmazları? Bu hikaye büyük bir sabırla sona ulaşabilenlere ithaf edilmiştir. Yayınlanma Tarihi: 3 Eylül 2016 Bitiş Tarihi: 1 Aralık 2020

Her insanın hayalleri,umutları vardır.Ve bu hayalleri gerçekleştirecek bir şehir... Peki ya bu hayallerin yanına psikopat bir aşk da eklenirse ne yapardınız?

Adam istemeye istemeye geldiği düğünde sıkıntıyla rastgele bir masayı seçip oturdu. Gözleri gelin ve damada kaydığında bir süre onların dansını izledi. Tam bakışlarını çekecekti ki gördüğü altın sarısı saçlarla birlikte adeta dili tutuldu. "Anneciğim?" Annesinin sesini bile zor duydu genç adam. Bakışlarını genç kızın üstünden çekti ve derin bir nefes aldı. Kalbinde oluşan bu ağrı da nereden geliyordu? "Oğlum iyi misin?" Diye sordu annesi, o cevap vermeden istemsizce yeniden genç kıza baktı. Yanında bir kadınla hararetli bir konu konuşuyor gibiydi, gözlerinin ışıltısı uzaktan bile belliydi... Genç adam görür görmez tutuldu genç kadına, ne de güzel bir kızdı bu böyle... Gözleri Trabzon'un denizini andıracak kadar güzel ve kusursuzdu. Saçları sapsarıydı ve upuzundu. Genç adamın aklını adeta başından almıştı, kimdi bu kız böyle? Onu bu kadar çok etkilemeyi başaran kız kimdi, kimlerdendi? *** Adam çok sevdi, genç kız ise inatçıydı. Bir Laz kızıydı o, bu inadından nasıl vazgeçecekti ki? İnatçı olduğu kadar hırçın ve deliydi de genç kız, adam bu kıza nasıl dayanacaktı? BİR KARADENİZ HİKAYESİ... *** Karadeniz Serisi 2. Kitabıdır. İlk kitabı okumadan okuyabilirsiniz. Hikayelerdeki kişiler birbiriyle bağlantılıdır. İlk kitabı okuyarak da başlayabilirsiniz, bu tamamen sizin tercihiniz.. İyi okumalar... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Tutaste:Lazca" ay ışığı" demek. Kız grubu erkeklerden ne kadarda haz etmesede erkekler kızlara hep ilgi duyuyor. Aralarında arada sırada tartışmalar, minik tatlı kavgalar oluyor ama her defasında erkekler kızlara dalaşmaktan vazgeçmiyor. Her ne kadarda istemeselerde zamanla birbirlerine aşklarını haykırmaya başlayacaklar. ✔HİKAYEDEN KESİT✔ "Tahir" "Efendim?" "Bana çok farklı şeyler oluyor Tahir. Ben daha önce hiç böyle hissetmemiştim." Kafasını bana çevirdi ve güldü. "Ne gibi mesela?" Anlasana be adam seviyorum seni. "Hani derler ya, gözler kalbin aynasıdır. Gözlerim sana birşey anlatmıyor mu?" Gözlerimin içine baktı. "O kadar çok şey anlatıyor ki..." Vücudumu iyice ona çevirdim ve ellerini tuttum. Artık söyleyecektim. Cesaretimi toplamışken olanlar olsun. "Tahir," "Nefes" Dedi ellerimiz birbirini sıkıca tutarken. "Seni hiç terk etmeyeceğimi söylesem... Beni sevebilir misin?" Biraz duraksadım ve devam ettim "Seni seviyorum..." Şaşırmıştı. Herhalinden belliydi. Yüzünü en sıcak gülümsemesiyle doldurdu. "Seni, senden bile daha çok seviyorum Nefes'im..."

Zorlu İnşaat'ın veliahtı Nefes ve Kaleli Kum'un veliahtı Tahir. Kardeşini denizlerden koparamayan Mustafa Kaleli ve kızının hayallerini hiçe sayarak onu Kaleli ailesine casus olarak yollayan Yavuz Zorlu. Peki deniz sevdasından vazgeçirilmeye çalışılan Tahir, nasıl bir sevdaya düşecek? Ya Nefes, hayallerinin elinden kayıp gideceğini sanarken o hayallere kimi katacak?

"Şey buralarda deniz var mı?" tabi ki de var gerizekalı, karadeniz burası sonuçta of adamda diyecek ki bu ne gerizekalı bi kız böyle diye. "Var, hatta çok güzel bir yer biliyorum. Pek kimse gitmez oraya, denizin rengi.." dediğinde biraz daha yaklaştı bana doğru. Boyumun fazla uzun olmadığından dolayı burnum anca göğsüne geliyordu, biraz daha yaklaşsaydı değecekti. "Denizin rengi aynı gözlerin gibi.. tam yeşil değil, mavi hiç değil.. karışık biraz.. ama çok güzel.."

Nefes ve Tahir çocukluktan beri en iyi arkadaşlar.Kim bilirdiki birgün o arkadaşlığın sevdaya dönüşebileceğini.......

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017