''İnsanlar birbirine yasaktır çocuk '' Canım çekiyor diye öpemem seni .

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

-"Seni haketmek için ne yapmış olabilirim ki?Sen benim mecburiyetimsin güzel adam..Beni hayata bağlayan,nefes almamı sağlayan mecburiyetim.. Seni sevmiyorum..Her nefeste biraz daha sen oluyorum..Beni,senle dolduruyorum." -"Minik kalbine benim gibi bir adamı nasıl sığdırdın?Ya benim buz tutmuş kalbimi,nasıl senin yapabildin?Ölene kadar benimsin,mecburiyetimsin inci tanesi.. Seni sevmiyorum..Seni iliklerime işliyorum ben.Yanarsan,bende yanayım diye..."

"Sen naptığını sanıyosun " dememle yüzüme dahada yaklaştı nefesini yüzümze üfleye üfleye konustu "Bu saatte bu sokakta sen napıyosun " demesi kanımı dondurmuştu "B-ben marketten dönüyodum " dedim keske kekelemesydim Çocuk yüzume yaklaştı ve eliyle yanağımı okşadı "Bu saatte burada gezmenin sonuçlarını ağır ödiceksin " dudağını yanağımda gezdiriken kulağımın altına bir öpücük kondurdu bana dokunması midemi bulandırıyodu pis sapık daha fazla dayanamzdim. Bacak arasına güçlü bir tekme atmamla yere düştü elimdeki yoğurdu yüzüne fırlattım ve koşmaya başladım . Bu kadar hızlı koştuğumdan haberim yoktu Resmi insatgram sayfası : tehlike_wattys

Masmavi güzel ve donuk bakan gözler... Tam karşımda durmuş, benim gözlerimin içine bakıyordu. Gözleri o kadar güzeldi ki, içinde hapsolmuştum adeta! Yavaş adımlarla bana yaklaşınca tedirgin olmaya başladım. Yine varlığımı belli etmiştim sanırım! Aramızda elli santim mesafe kaldığı esnada, heyecanım iki katına çıkmıştı. Bakışları sadece benim gözlerimde sabitlenmişti. Sanki... Sanki beni görüyor gibiydi... ''Demek konuşmamakta ısrarcısın... Sandığımdan daha zeki çıktın.'' Sesini ikinci kez duymuştum ve yine derinden etkilenmiştim. Ama yine de ne olursa olsun kimliğimi belli etmemek için sessiz kalmalıydım. Ne olursa olsun benim kim olduğumu bilmesini istemiyordum. Aramızda sadece bir adam sığacak kadar mesafe kalınca kaçmak için çok geç kaldığımı anladım. ''Sana bilmediğin bir şey söyleyim mi? Beş yüz kişi, hatta bin kişilik bir topluluğun içinde bile olsan seni tanırım. Sadece kokun ve...'', diyerek sağ elini kaldırarak yüzümü okşadı. ''Tenin yeter!''

Her şey o notla başlamıştı.İlk önce beni mutlu etse de,sonradan hayatımın kabusu oldu.Ondan kurtulamıyordum.Her an peşimdeydi.Aldığım nefesten bile haberdardı.Her adımımı takip ediyordu.Bu beni gerçekten korkutuyordu.

"Otur" dedi sert ve bir o kadar uyarıcı bir sesle Söyleneni yaptım ve gösterdiği koltuğa oturdum, Oturduğu sandalyede dikleşip beni süzdü daha sonra konuşmaya başladı "Ben Demir, Demir karel ismin ne?" "Sevda" "Kaç yaşındasın?" "Yirmi iki" "Okuyor musun?" "Evet, yani aslında geçici süreliğine dondurdum" "Çocuklarla aran nasıl?" "Oldukça iyidir fakat neden sordunuz?" "İşe alındın, ama sekreter olarak değil." "Ama ben..." "Biliyorum sekreterlik için geldin ama ben sekreter buldum fakat kızıma bakacak bir bakıcıya ihtiyacım var." "Fakat..." Lafımı sözleriyle böldü direnmek istemedim sözlerine devam etti "Bir hafta deneyelim eğer olursa işe başlarsın, Maaşın dört bin tl, kızımın adı Alya pek uysal bir kız sayılmaz ama eğer sana alışırsa sorun çıkarmaz sabah saat sekizde kahvaltı hazır olsun ben saat akşam dokuzda gelir sabah onda giderim anlaşıldı mı?" ...........................

Adımlarım hızlanmaya başlamıştı. Korkuyu iliklerime kadar hissederken ne yapacağıma karar veremiyordum. Uzun zamandır peşimdeydi, sadece arabayla takip etmesine rağmen artık beni ürkütmeye başlamıştı. Kim olduğunu benden ne istediğini bilmiyordum. Sadece hayatımda benden habersiz var olduğunu biliyordum. Ve olacağını!

Telefonum titrediğinde arka cebimden aldım ve açtım.Tanımadığım bir numara whatsapp'tan mesaj göndermişti. Hemen açıp ne gönderdiğine baktım. Koray'ın hapşırdığı ve benim başımın onun burnuna çarptığı zamanda çekilmiş bir fotoğraf vardı. Ama çarpmadan çok az önce çekildiği için benim anlım onun ağzının önündeydi ve refleks olarak gözümü kapatmıştım. Yani sanki Koray benim anlımı öpecekmiş gibi bir görüntü vardı. Fotoğrafın hemen altında da 'Bu fotoğrafı abilerinin görmesini istemezsin değil mi? Özellikle Kaya abiciğinin çok sinirli olduğunu duydum. Acaba görürse sana ne yapar? Hadi seninle bir oyun oynayalım sana iki ay süre veriyorum. İki ayda benim kim olduğumu bulur ve bana söylersen fotoğrafı silerim. Ama eğer bulamazsan fotoğrafı çok sevgili abilerine ulaştırmak zorunda kalırım 'yazıyordu.

"Kaç kadınla birlikte oldun bilmiyorum ama ben onlardan biri değilim tamam mı!" sinirden ağlıyordum,savaş sabır diler gibi yukarıya bakarken sakin olmaya çalışıyor gibiydi. "Ben seni hiçbir zaman aynı kefeye koymadım, ne tür şeyler düşünüyorsun bilmiyorum ama böyle şeyler düşünme derin" "Ben sadece buradan gitmek istiyorum" "İstemiyorsun"sakince fisildarken tüm gücümle bağırdım. "Ben bu kahrolası yerden gitmek istiyorum anladın mı?" Savaş bana biraz daha yaklaşırken yumruk attığı elini umursamayip kalbimin üzerine koydu. "Ne olursa olsun,ne yaparsan yap sen benden gidemezsin stajer" yumuşacık çıkan ses tonu beni daha çok kendine çekerken daha çok ağlamaya başladım. Elleri belimi sararken kafamı göğsüne koydum. Göz yaşlarim gömleğini islatmişken saçımı yavaşça okşadi. Her seferinde yelkenleri suya indiriyordum. Neden söz geçiremiyordum kalbime! Ne yapacaktım ben? Onsuz da olmuyordu onunla da olmuyordu. Belki de aşk dedikleri şey tam olarak buydu.