"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

"Senden nefret ediyorum Jungkook, her zaman senden nefret edeceğim." Sıcak nefesi boynumdan çıktığında, herkesi yerle bir eden gülüşüyle bana baktı. Büyük ve parlak gözleri, gözlerimin derinliklerinde ki ona ait olan aşkı bulmuştu. Bu gülüş onun zaferiydi. "Benden çok güzel nefret ediyorsun Taehyung, benden nefret ediş biçimine her gün tekrar tekrar aşık oluyorum." Dudakları bu sefer kulağımı bulmuştu. Yine başlıyorduk. Sıcak nefesini kulağıma verdiğinde, kollarımı çekiştirmeden edemiyordum. "Dünya'nın en güzel nefret eden insanı sensin. Umarım bu nefretin her geçen gün katlanır sevgilim."

"Bilir misin Jeon? Yazdığım bir kitap var. İnsanlar o kitabı çok gizli bir yere sakladılar. O kitapta bir cümle var. Bir emir." Ayakkabımın ucuna değen ayakkabıyla birlikte yutkunmuş, bal rengi gözlerden gözlerimi ayırmamak için bütün çabamı sarfetmiştim. Titrediğime ve bedenimin bu titremeye bağışıklık kazandığına emindim. Karşımdaki adam bana daha da yaklaşıp, yüzünü kulağıma getirdiğinde, gözlerimi kapattım. Olacakları görmemek sanki daha iyiymiş gibi hissettirirken, fısıldamasıyla kapanmış olan gözlerim aralanmıştı. "Zina yapın."

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

"Seninle biz mucizelere inanmayı unutmuştuk."

faustusjj Şimdi yalnızca, silikleşmiş bir anıdan ibaretsin.