Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Kalbin gizli bir sandık,bana anahtarını verir misin?

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

→tamamlandı İki kişi. Birbirini delirtmeye çalışan, birbirlerinden nefret ettiklerini sanan iki kişi. Bol derecede küfür içerir.

Direttiğiniz güzellik anlayışının kurbanlarından sadece birisiydim.

nochujk: Senin gibi özgüvensiz biri umrumda değil. mjjung: Yüzümü gösterdiğim gün peşimde koşacaksın, ama sana yüz vermeyeceğim Jeon Jungkook!

Anonim: Naber? Doruk: Kimsiniz? Anonim: Ben mi? Doruk: Yok eben? Anonim: Ebemin adı Nurgül. Anonim: Hey yazsana Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Niye ya gıcık işte? Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Salak domates 🍅. Doruk : Domates mi gerçekten mi? Anonim: Evet çünkü basket oynarken, terleyince,kızınca ve ağlayınca yüzün kızarıyor ve aynı domatese benziyorsun. Ama ben senin bu halinden hoşlanıyorum. Sen benim domatesimsin. ••

"Salmıştım öfkemi, acımı ve üzüntümü. Bundan sonrası ise bir gemiydi. Kendimden arta kalanların hepsini o batmaya ramak kalmış bir gemiye yüklemiştim. Kaptanı ise bu öleyise değer verdiğim aptal yedi çocuktu. Bu gemiyi ya batıracaklardı, ya da kurtaracaklardı." ©️20180101

''çok yakınsın bacaklarımı hissedemiyorum. Ellerimin soğukluğunu veya bu odanın boşluğunu hissedemiyorum çünkü hissettiğim tek sensin''

tamamen can sıkıntısı ile yazılmış sakat bir fiction