Viktor Nikiforov - światowej klasy reżyser filmów pornograficznych - szuka twarzy (a raczej tyłka) do swojej nowej produkcji. Przez jego sprawne ręce przewija się portfolio inne niż wszystkie. Nieprofesjonalne - to słowo trafia w samo sedno. Intrygujące - bije na głowę wszystkie epitety w każdym języku. Historia dwóch zupełnie różnych, niezwiązanych ze sobą światów. Jedyne co ich łączy to porno, ale kto wie, czy kiedy się poznają, nie będzie to coś jeszcze? Pieniądze na przykład? Przygoda? Przymus? Przyzwyczajenie? Coś innego na "P"? Uwagi: Paring: Victuuri Gatunek: smut, angst, comedy Data rozpoczęcia: 17 sierpień 2018 Data zakończenia: 12 kwiecień 2019

"I take this magnetic force of a man To be my lover..."

Konsekwencje słów Victora. Kiedy siwy dziad powie o dwa słowa za dużo. Pisane z nudów. Nie poprawiane. Na początku inspirowałam się piosenką, ale potem coś nie wyszło i tak oto powstało to opowiadanie.

Yuuri Katsuki jako uczeń Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwartu. No cóż, główny motyw, to Turniej Trójmagiczny. IDK WHT I WRT THR

ZAPOMNIAŁAM FABUŁĘ Hm, akcja po finałach GP, ogólnie kilku rozdziałowiec Katsuki po wygraniu srebra robi sobie przerwę od jazdy figurowej, czego jednak nie popiera Victor. Sam Rosjanin zrywa kontakt z chłopakiem. Jednak co tym razem się stanie?

"- Victor! Proszę, zostań ze mną przez jeszcze rok! Tym razem na pewno zdobędę złoto!" Wspaniała historia łyżwiarza, który chcę dotrzymać wypowiedzianej obietnicy...

[Zakończone] Na turnieju w Chinach doszło do pocałunku. Cóż, zdarza się. Jakoś trzeba teraz z tym żyć. Nikt nie narzeka. No... Może trochę rodzina i znajomi Najsłodszej Pary Łyżwiarstwa. Ale jak tu nie rzucać sobie Spojrzeń i opierać się przed słodkim słówkiem, niewinnym dotykiem, jednym czy drugim całusem... Takie prawo świeżo zakochanych par! Miłość, jak i łyżwiarstwo, też trzeba w końcu trenować~ Dużo domowego fluffu (i troszkę hurt/comfort w dalszych rozdziałach), literatury rosyjskiej, parę fetyszy i dwójka zauroczonych sobą łyżwiarzy~ Art okładkowy od Kasi Olbromskiej <3 - http://owlbromskie.tumblr.com/post/154133844748/i-have-heard-some-christmas-songs-at-work-and-my

[One-shot] Gdy Yuuri wrócił do rodzinnego miasta jako wielki przegrany i po raz pierwszy od pięciu lat próbował zasnąć we własnym łóżku, ostatnim, czego spodziewał się od życia, było otrzymanie kolejnej szansy. A właściwie - tego, że będzie w stanie taką szansą podjąć. Ale potem przydarzył mu się Wiktor i nie wiadomo kiedy wszystko zaczęło się zmieniać. Powoli, powolutku... I chyba na lepsze? (Pisane przed 10 epem, dlatego dwa-trzy zdania mogą nie być już aktualne)

[One-shot] "To nie tak, że wcześniej się nie kłócili. No, dobra. Wcześniej kłócili się tak naprawdę tylko raz, wtedy w Barcelonie [...] Choć nie, też nie do końca... Yuuri był opanowany. Przygotował sobie plan na tamtą noc i choć gwałtowna reakcja Wiktora go zaskoczyła, nie wyszedł ze swojej roli. Wtedy to raczej Rosjanin kłócił się do niego. Teraz jednak spór był bez wątpienia dwustronny. Długi, wyczerpujący i zakończony trzaśnięciem drzwiami. " Czyli o tym jak ciężko tym dwóm egoistom żyć ze sobą, ale bez siebie nie są zdolni żyć w ogóle.

[One-shot] Otabek słucha relacji z tego jak w Petersburgu doszło do małej apokalipsy. Czyli dzień jak co dzień u rosyjskich łyżwiarzy. Uszek żal, pudla żal, Yuuriego żal, Jakowa chyba najbardziej i tylko Wiktor sobie zasłużył, ale mu oczywiście oberwało się najmniej.