"Bakma bana komutan. Kirliyim ben. Görmesin kirli bedenimi senin güzel gözlerin.." "Sen dünyadaki en temiz insansın Nefes. Sen benim gördüğüm en mükemmel yaratıksın. Dünyanın sekizinci harikasısın sen." diye fısıldadı genç kızın kulaklarına. Hem ona, hem de kendisine güç vermek ister gibiydi. Yaraları vardı onun.. Sarılması zor, iyileşmesi imkansız yaralar. Sihirli sözcükleri vardı onun.. Kadının yaralarına merhem olup iyileşmesi imkansız yaralarını iyileştiren... Onlar hem bir oldu, hem aşk oldu.. İmkansız diye bir şey olmadığını herkese gösterdiler..

Süveyda... Kalbimin yarası, Kalbimin karası. Adı günah, kendisi yasak, aşkında tutsak.. Süveyda... Kalpte gizli kalan, Aşkta yasak olan. Yüzü masum, kalbi madur, kendisi günahkâr. Aşkı bulduğu gibi onu kendisine tutsak kılan riyakâr... *Gerçeklerden ilham alınarak kurgulanmıştır. *Bölüm günleri Çarşamba. Başlama tarihi 01.01.2021 .

Karadağlı serisi 2. Kitabıdır "Ben bir kadın sevdim. Karalarına tutuldum. Sonra bana kalbini açtı. İşte orası bembeyazdı.." Grileri okşar gibi bakıyordu. Elleri ellerimde, nefesi nefesimdeydi. O sadece benimdi. Bedeniyle aşkıyla benim. Üzerime gelmeye başladığında geri geri gittim. Dudakları belli belirsiz dudaklarımı okşuyor, soluğu aşk niyetine içime süzülüyordu. Ciğerlerim aşkını deviniyor, kalbim kan değil onu pompalıyordu. Sevgiden de öte bir bağlılıktı bizimkisi. Birbirimize bağlı, muhtaçtık. Boyun oluğuma gömdü başını. "Karaları güzel," diye hırladığında anlamalıydım sertleşeceğini. Dudakları dudaklarımı kavrarken, biz yine aşkın gölgesinde güneşlenen şehvetin tablosu olduk. Gri siyaha bulandı. Bembeyaz tuval şehvetin resmi oldu...

Sevda ikilemesi.. Hikaye iki kitaplık bir ikileme olacaktır! İki hikaye de bu başlık altında toplanacaktır.. AŞK & DEVRİM Size bir sevda vereceğim, ama mutluluk vaat etmeyeceğim. Çünkü bu hikaye, gerçekliğin satırlara dökülüşü.. "Sen hiç nurilerin hikayesini duydun mu büyük bey." * "Hayır küçük hanım. Kim onlar?" "Ayakları patlayana kadar sopa atılan, aç susuz bırakılan, kendi sidiğinde yatan, belki de çoğu tecavüze uğrayan; halkın deyimiyle, siyasiler." Durusunun dikleşmesini hazla izledi. İçindeki kin asla sönmeyecekti. "Neden biliyor musun?" Sesindeki hüzün, suya dokunduğunda oluşan titreşimler gibi, dalga dalga yayıldı. Ömer Barış kalbinde hissetmişti en büyük halkayı. "Neden?" Sormaktan alamadı kendisini. Kadının gözleri öyle bir sanki gözleriyle savaşıyordu. İçinde yanan ateşi, parıltılarında saklı zafer hayalini görebiliyordu. Eylem bir savaşçıydı. Özgürlüğü için çetin bir mücadele veriyor; gerçek bir demokrasi istiyordu. "Adalet Ağaoğlu, Sevgi Soysal, Pınar Kür, Âttila İlhan, Can Yücel okudukları için. Yasakları kitaplar okudukları için." Nefes alışverişleri hızlandı. Sanki uzun bir yol koşmuş gibi hissediyordu. Yasaklı kitaplar." Sesi inanamayan bir fısıltıya dönüştü. Son kez tekrarladı. "Kitap!" Adamın gözleri kadını sarar gibi bakıyordu. Kadın yaklaştıkça kokusu burnuna sızdı. İris çiçeği gibi kokuyordu. İris çiçekleri eski yunanca da gökkuşağı anlamına gelirdi. Eylem mavi bir iris çiçeğiydi; umut ve inancın sembulüydü. "Hani bana küçük hanım diyorsun ya," dedi kadın adamın düşüncelerini duymuşçasına ve ekseriyetle devam etti, "bu küçüklüğüme inat büyük işler başaracağım ben!"

Ben Aşkı Arayan Bir Gezgindim. Gezmek yaşamaktı benim için. Duran bir dünya nasıl tükenmişse ben de keşfetmediğim her anda ölümcül bir hastalığım pençesine yakalanmış gibi tükenirdim. Alıntılar için instagram hesabımı takipte kalın ❤