Ujrzałem ją tamtego dnia, gdy zza drzwi mojego pokoju dochodziły krzyki rodziców jak każdego dnia. Jednak ten dzień, nie był taki sam bo ona tam była. Tańczyła mimo tego, że za oknem z nieba lał się strumień łez. Tańczyła choć widocznie było jej zimno jednak jej to nie przeszkadzało. Tańczyła boso a jej suknia wirowała wokół jej bioder. Dzięki niej ja również zapragnąłem tańczyć w deszczu zamiast rozkładać parasol. Historia o dwojgu nastolatkach, których życie ciągle wystawia na próby. Hope - piętnastolatka, która za dnia samotna i cicha; idealny kąsek do wyśmiewania w szkole. Natomiast nocą robi rzeczy na które za dnia ogarnia ją strach przed innymi osobami. Patrick - siedemnastolatek z protezą kończyn, który wstydzi się wyjść do ludzi odkąd stał się ofiarą narkotyku, który ktoś mu dosypał podczas imprezy w wyniku którego stracił nogi i ręce. Jak potoczą się losy nastolatków, gdy jedno z nich odważy się przedstawić? Zapraszam serdecznie :]

Nikomu nieznana. Wokół sławna jako dziwaczka i nienormalna. Jednak ja chciałam by on po prostu zrozumiał. Chciałam by chłopak z mojej klasy, który szydzi z wszystkich, dziewczyny traktuje jako przedmiot na własny użytek a rodziców nie szanuje mimo tego, że chcą dla niego jak najlepiej. Mimo to ja wiem, wiem że ten chłopak za dnia silny to w nocy płacze. Płacze bo skrywa sekret o którym nie powiedział nikomu. On nie wie, że ja wiem. Ja wiem wszystko bo zesłał mnie...

Kiedy usłyszeli stukot moich obcasów odwrócili się w moją stronę. Zlustrowali mnie wzrokiem. Jeden z kolesiów szepnął coś drugiemu do ucha, na co ten się uśmiechnął. Kiedy przechodziłam obok nich, usłyszałam ciche pogwizdywanie. - Idiota. - mruknęłam na tyle głośno, żeby mnie słyszeli. Nagle jeden z brunetów zagrodził mi drogę. - Potrzebujesz czegoś? - warknęłam. Działał mi na nerwy. - Może tak grzeczniej? - wydawał się rozbawiony. - Chcesz coś, bo się spieszę? - odpowiedziałam zakładając ręce na piersi. Ten zignorował moje pytanie. - Masz tupet, że nazywasz mnie idiotą. - zmierzył mnie wzrokiem. - Jak chcesz to mogę nazywać cię padalcem. - odpowiedziałam słodko. Chłopak szybkim ruchem przyszpilił mnie do ściany. Był wkurzony. - Uważaj na słówka Kotku.

Bronte Davis to złote serce Worthington High. Cechuje ją charyzmatyczna i sympatyczna osobowość oraz chęć niesienia pomocy każdemu. Nie trudno więc zrozumieć dlaczego każdy ją kocha. Każdy, z wyjątkiem Blake'a Parkera; szkolnego nieuprzejmego i aroganckiego Bad Boy'a. I to również nie jest trudne do zrozumienia. O ile Blake jest wredny, podły i egoistyczny o tyle Bronte jest dobra, pomocna i czuła. Więc co stanie się kiedy Bronte zostanie zmuszona do mieszkania w domu Blake'a dopóki jej rodzice nie wrócą z delegacji z Afryki? Wraz z nagłą determinacją dziewczyny by zaprzyjaźnić się z aroganckim Bad Boy'em możecie wyobrazić sobie różne możliwości. Nie wykluczając dwustronnej chęci rozprucia sobie gardeł. Późne nocne konwersacje, bezlitosne psikusy, stałe kłótnie i sekrety które czekają by wyjść na światło dzienne. To cud że ta dwójka się nawzajem nie pozabijała..jeszcze. Jednak z drugiej strony, przeciwieństwa się przyciągają. * * * Jest to tłumaczenie opowiadania "Living With The Bad Boy" autorstwa crazycliche.

Co jeśli pewnego dnia dostaniesz wiadomość od nieznajomego? Co jeśli okaże się, że jest to twój idol? Marzenia czasem się spełniają, więc warto je mieć.

zapraszam speszyl for @zelazkokun

Przed użyciem skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż nie właściwe stosowanie może zaszkodzić twojemu życiu lub zdrowi.

Mina - Przyjacielska, radosna, z kilkoma zmartwieniami. Nie pozwoli skrzywdzić swojego oczka w głowie zwanego: Bambam Bambam - Kiedyś słodki chłopaczek, a teraz (jak to mówi Mina) zło wcielone. Nienawidzi być nazywany uroczym. A co gdyby tak, dwoje przyjaciół z dzieciństwa zaczęło coś do siebie czuć?

Mam 16 lat i niedawno wprowadził się do nas nowy sąsiad. Cieszę się i mam nadzieję, że będzie miły, bo kto wie może zostaniemy przyjaciółmi, ponieważ w całe nie jest jakiś stary czy coś, ma 20 lat. Czy to będzie tylko przyjaźń? Czy któryś z nich zrobi pierwszy krok do czegoś większego?