+18 ve üzeri içindir.

Her şey Sasha'nın barışmak için erkek arkadaşına attığını sandığı fotoğrafın Profesör Evans'a iletilmesiyle başlıyor. Günler sonraysa Sasha kendisini, anlam veremediği bir karmaşanın içinde ve okuldaki en iyi matematik öğretmenine aşık hâlde buluyor. "Pisliğin tekisin." Kumral saçları farklı yönlere dağılmış, mahçup bakıyor. Gözleri karanlık. Hiç olmadığı kadar. Yerden çantamı alıyorum ve gitmek için kapıya yöneliyorum. "Bunu düzelteceğim." diyor ben çıkmadan önce. "Birimiz bunu düzeltmek zorunda." Bu hikâye; belirli bir yaş farkı, uygunsuz kelimeler ve olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar içermektedir. Rahatsız olacağınızı düşünüyorsanız okumamanızı öneririm. Chris Evans ve ailesi dışındaki hikaye kahramanları ve olaylar tamamen kurgusal olup bazı basılı romanlardan esinlenilmiştir. Bahsedilen romanla isim benzerlikleri olabilir. Bu romanda okuduğunuz hiçbir şey gerçek değildir. Russian 17.8.19 - 12.4.20 01.44 Tüm hakları saklıdır. -capchame

"Teknik olarak benimle yatman yasal bir suç biliyorsun değil mi?" "Peki sizin benim adımı inlemeniz ne Bay Hood? Ulusal bir kahramanlık mı? Belki de size bir ödül verirler yada belki de heykelinizi falan dikerler." "Evet ama artık çimentonun nereye yetmeyeceğini biliyorsun güzelim." |Calum Hood Fanfiction| Yazan&kurgulayan : @deathbreathx

Hayatım boyunca birçok kez hata yapmıştım; iki, üç veya belki de binlerce kez. Her seferinde de hata olduğunu bile bile yürümüştüm o dikenli yolları, canım yana yana. Üstelik biliyordum, hatalarım işin sonunda canımı daha çok yakacaktı fakat bu beni yolumdan döndürememişti. Bu sefer, farklıydı. Bu yol gittiğim diğer tüm yollardan farklı ve güzeldi, hak etmediğim kadar güzel. Ben yıllarca kendi kazdığı kuyuda boğulmamak için savaş vermiş bir adamdım, çiçekler bana yabancıydı. Betonların arasından yeşeren otlar, taşların üzerini kaplayan yosunlardı benim payıma düşen. Güller, laleler değildi. Bencildim, o yolu seçtim. İlerlerken tüm çiçekleri soldurdum belki ama, yolun sonunda inanılmaz bir hediyeyle karşılaştım. Sen, sevgilim. Sen benim hayatımda aldığım ve alabileceğim en güzel hediye olmakla beraber, bedenime ruh katan şeysin. Her duyduğum ses, sensiz yapamayacağımı fısıldıyor kulağıma. Bir kuşun cıvıldaması, ağaç yapraklarının hışırtısı, hepsi seni söylüyor bir şarkı gibi. Seni, sen olduğun ve beni ben yaptığın için seviyorum. Belki bu kadar sevgi benim gibi ruhunu sonradan kazanmış bir adama fazla ama, yine de seviyorum. Öyle seviyorum ki, bencilce daha çok sevmek istiyorum. Seni bana katmak, bir daha ayırmamak istiyorum. Ömrünün sonuna kadar benimle kalmanı, ruhumu taçlandıran varlığınla bana, seninle geçecek bir ömür bahşetmeni istiyorum. Şimdi, söyle bana; benim gibi bir adamı, her şeye rağmen o küçük kalbine sığdırabilecek misin? • #1 in #harry #1 in #harrystyles #1 in #styles #3 in #teacher