seni kendimden tanıdım çocuk; yüreği sürekli çiğnenen bir yol. gövdesi acılardan acılara köprü. biraz öfke, biraz umut, çokça onur olan kendimden. eğildim, öptüm yıkık alnından. uzaktın, kıyamadım sessizliğine. biraz daha dedim, içimden. biraz daha. gün olur onuru güzel çocuk, acı da yakışır insanın yüreğine.*

gökte bir ruhtu o, bir canlı güneşti öyle gördüm ben; öyle değilmiş şimdi one shot

yavrusuna benzetti âşığını.

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

Yıldızlar gözlerinde.

Neden öyle sessiz duruyorsun öyle? Şarkın mı tükendi dersin, biten günle, Yoksa gün mü bitti şarkınla beraber? Çığlıklar, içinde can verdiği bu an, N'olur, gözlerine geceler dolmadan, Bana altın gibi bakışlarını ver... -Cahit Sıtkı Tarancı

So Fell Winter

bir öğlen üstü, ölü bir çocuk beni öptü.

• Tristita: (Lat.) Keder. ah, ne de kederliydik o gece, parmakların benim ellerim yerine sigarana sarılmışken, yanıyorduk. iliklerimde bir sonbahar diriliyordu, ve adım hala aklımdaydı, sevgilim, çoktan tutuşmuştuk.

Jeongguk, vücutlar üzerinde çalışmak isteyen bir ressamdı.