Μία σύντομη, αυτοτελής ιστορία για μία εποχή που σημάδεψε τον κόσμο του Λάθραγκαρ.

Εκείνος ήταν συγγραφέας, έγραφε για αυτά που του τραβούσαν το ενδιαφέρον. Αυτή ήταν το πιο υπέροχο πράγμα που είχε δει. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως την είχε δει μόνο στα όνειρα του. WATTPAD STORY 2016 - 2017 BY: ARTBLUED 1η θέση στα vilvasawards 2017 Διάκριση στα Royal Awards #1 in spiritual

Ιστορίες μικρού μηκους διαφόρων θεμάτων. Αυτοτελή κομμάτια φαντασίας περιπέτειας και μυστηρίου ραμμένα μαζί σε ένα αναμαλλιασμένο ανθολόγιο.

Το πρώτο μου διήγημα που διακρίθηκε σε διαγωνισμό το 2011. Μια παράξενη, σκοτεινή, ιστορία γεμάτη τραγωδία για ένα μωρό έκτρωμα που δεν έπρεπε να γεννηθεί ποτέ σε εκείνο το χωριό! Απόκτημα μιας τρομερής κατάρας εξαιτίας των σοκολατοφάγων κατοίκων. *Είναι παραμύθι για μεγάλα παιδιά! ;)

Μια μίνι ιστορία μιας γυναίκας που έζησε για λίγο σαν πρωταγωνίστρια σε μια ταινία τρόμου....για πόσο λίγο?

Η Νεφέλη περιπλανιόταν από πόλη σε πόλη, με σκοπό να βρει κάποιον που είχε χάσει. Στον ώμο της ήταν περασμένη μια παλιά κιθάρα. Αναζητούσε στα τυφλά και άφηνε τη ζωή να την παρασύρει, όπως ένα φτερό παρασύρεται από τον άνεμο. Μέχρι που πήραν βίαια μακριά της τον μοναδικό άνθρωπο που στάθηκε δίπλα της. Μέχρι που ανακάλυψε πως τίποτα δεν ήταν αυτό που φαινόταν και τα μυστικά ανέβηκαν ένα ένα στην επιφάνεια. Μέχρι που ήρθε εκείνος. Εκείνος, που βασανιζόταν από το παρελθόν του. Που άλλοτε έσπρωχνε το φτερό προς όλες τις κατευθύνσεις και άλλοτε το στριφογύριζε στην αγκαλιά του, κρατώντας το σχεδόν ακίνητο. Εκείνος, που ήταν ομορφότερος από όλες τις τέχνες. Που της έμαθε τον έρωτα χωρίς τραγούδια και ποιήματα. Εκείνος, που ήταν επικίνδυνος ακόμη και για τον εαυτό του, αλλά όχι για εκείνη. Εκείνος, που της έδειξε τη σκληρότερη πλευρά του κόσμου. Τη δική του σκληρότερη πλευρά. Και τη φυλάκισε στον κόσμο του. Σε μια φυλακή από την οποία η Νεφέλη δεν μπορούσε να αποδράσει. Από την οποία δεν ήθελε να ξεφύγει. Ακόμη κι αν κινδύνευε. (Εξώφυλλο: i_seira_mou_tora_ )

Μια συλλογή flash fiction που περιέχει κυρίως ιστορίες τρόμου και φαντασίας αλλά μπορεί να περιέχει και άλλα είδη λογοτεχνίας. Copyright © 2019 by Nikolina_Ch

Τις μισούσα τις πεταλούδες. Τόσο εύκολο να τις δελεάσεις και να τις πιάσεις με μια σου μόνο κίνηση. Και ύστερα να τις λιώσεις μέσα στο χέρι σου, αφήνοντας τη σκόνη τους να την παρασύρει ο αέρας και όλοι να ξεχάσουν πως υπήρξαν ποτέ. Μα αυτό δεν έγινε με σένα, βλέπεις. Όχι....εσύ ήσουν κάτι το διαφορετικό. Εσύ ήθελες ακόμα να πετάξεις, παρόλο που τα φτερά σου είχαν κοπεί. Και στο τέλος, τα κατάφερες.

Οι δολοφόνοι δεν ερωτεύονται,μονάχα μισούν.Είναι κυρίαρχοι των πάντων,δεν έχουν αχίλλειο φτέρνα. Κυκλοφορούν ανάμεσα μας,πολλές φορές τους ερωτευόμαστε,τους αγαπάμε,είναι οι άνθρωποι μας.Είναι οι Los Soberanos .

Πρόκειται για αληθεινούς εφιάλτες που έχω δεί,και μεταφυσικές εμπειρίες που έχω βιώσει. Πολλοί ξαφνιάζονται όταν τους ακούνε,παρόλο που εγώ πλέον τα θεωρώ ρουτίνα.