Η Αλίκη δεν ανήκει στον κόσμο του Άρη. Και ο Άρης δεν είχε ποτέ θέση στον δικό της. Εκείνη μεγάλωσε με κανόνες, ασφάλεια και επιλογές. Εκείνος έμαθε να παλεύει για καθετί που έχει - και το ποδόσφαιρο είναι η μόνη του διέξοδος. Το μόνο που τους ενώνει; Είναι ο κολλητός του αδερφού της. Και το γεγονός ότι δεν μπορούν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλον. Στο ίδιο κολλέγιο, σε γήπεδα γεμάτα πίεση και βλέμματα που κρατάνε λίγο παραπάνω απ' όσο πρέπει, η ένταση ανάμεσά τους δεν λέει να σβήσει. Κάθε λέξη είναι πρόκληση. Κάθε άγγιγμα, λάθος. Και κάθε φορά που πλησιάζουν... κάτι τους τραβάει πίσω. Όσο κι αν προσπαθούν να το αγνοήσουν, όσο κι αν παριστάνουν πως δεν σημαίνει τίποτα... υπάρχει κάτι ανάμεσά τους που μεγαλώνει. Αργά. Επικίνδυνα. Αναπόφευκτα. Γιατί κάποια συναισθήματα δεν έρχονται απότομα- σε διαλύουν λίγο λίγο. Και όταν τα όρια αρχίσουν να θολώνουν, όταν το "δεν πρέπει" γίνει "δεν μπορώ να σταματήσω"... Στο τέλος, δεν είναι θέμα ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι- αλλά ποιος θα αντέξει

''Θα παίξω μαζί σου σαν να είσαι παιχνίδι. Θα διασκεδάσω μαζί σου σαν να είσαι βιολί . 'Επειτα θα σε σπάσω σαν κλαδί. Και εσύ θα το λατρέψεις μέχρι το τέλος.'' Αυτά ήταν τα ακριβή του λόγια. Written by: Ximone Mareigh Translated by: Dimitra Koutsopoulou & Mairouboo Me and Mairouboo, devote this to you @XimoneMareigh ! Thank you for giving us the pemission to translate your story! :)

To the world he was a beast but for her he would do anything. He could have the world but all he wanted was her. They say the things we want most are the things we can't have. For she was so afraid of him that even the thought of him could have her running for the hills. Little did she know that she was the only one who didn't have to be afraid of him. Credits for the cover go to @Chatachino for the amazing cover.

«Και, υπόκλιση!» Τα νούμερα της Ίριδας είναι πολύ συγκεκριμένα. Είναι μόνο τρία: το ένα, το πεντακόσια και το σαράντα-πέντε. Ούτε μισό παραπάνω ή λιγότερο. Αυτή την πραγματικότητα έχει δημιουργήσει και δεν την αφήνει πίσω. «Το μπλε είναι το αγαπημένο μου χρώμα» «Απεχθάνομαι το μπλε» Ο Παγκόσμιος διαγωνισμός φαίνεται σαν μια ακόμη δοκιμασία. Η Ρωσία, ωστόσο της επιφυλάσσει τον μεγαλύτερο χορό που θα κάνει ποτέ. Τα δεδομένα αλλάζουν, τα νούμερα αλλάζουν, τα χρώματα αλλάζουν (;), ομοίως και εσύ. Ίρις-Άλεξ ! Το βιβλίο βρίσκεται υπό έκδοση από τις εκδόσεις Booking Hill. Τα λέμε ξανά στις 15 Ιουλίου ! ||2023-2024||

Εκείνος νόμιζε οτι τα είχε ζήσει όλα. Μέχρι που την γνώρισε.

Μέρος 1ο "Ο έρωτας" --- Κεφάλαια: 1-28 Πνίγομαι, πνίγομαι στα συναισθήματά μου για αυτήν την κοπέλα. Δεν αντέχω άλλο θα το πω. Και ότι είναι να γίνει ας γίνει. "Είμαι ερωτευμένος μαζί σου" Αμέσως την νιώθω να παγώνει. Γυρίζει στο πλάι και σβήνει το τσιγάρο στο τασάκι. Σηκώνεται από το πάτωμα και ακόμη δεν με έχει κοιτάξει. "Είναι αργά, καλύτερα να πάμε μέσα να κοιμηθούμε" και με αυτό με αφήνει και κατευθύνεται στο δωμάτιό μου. Μέρος 2ο "Η προδοσία" --- Κεφάλαια: 29-47 "Θέλεις να έρθεις και εσύ μωρό μου?" η φωνή του ακούγεται αισθησιακή. Δεν μπορεί να είπε κάτι τέτοιο. Δεν μπορεί. Όχι το αρνούμαι. Δεν είναι ο Άρης μου αυτός. Δεν είναι. "Άρη αν περάσεις αυτήν την πόρτα, τελειώσαμε. Αλήθεια σου λέω. Αν φύγεις τώρα, εμείς οι δύο τελειώσαμε" "Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν θα φύγω?" "Άρη σ'αγαπάω. Μην φύγεις μωρό μου. Μείνε εδώ. Μείνε μαζί μου. Μην πας. Σ'αγαπάω. Μ'ακούς? Σ'αγαπάω!" Μέρος 3ο "Η απιστία" --- Κεφάλαια: 48-65 "Με κεράτωσες?" Σιωπή "Σε ρώτησα κάτι... με κεράτωσες?" Σιωπή "Απάντησε μου σε παρακαλώ πολύ.. δεν είναι δύσκολο.. θέλω ένα ναι ή ένα όχι.. Με κεράτωσες?" Σιωπή "ΜΊΛΑ ΓΑΜΏ ΜΊΛΑ.. ΜΕ ΚΕΡΆΤΩΣΕΣ?" cover by -jashton

"Πες το ξανά"

Οι καταιγιδες του φθινοπωρου ερχονται απο εκει που δεν το περιμενεις. Το ιδιο ξαφνιξα θα μπει και η Αννα στη ζωη του Ορεστη ενα φθινοπωρινο βραδυ που η βροχη φανηκε σαν να ξεκινησε απο το πουθενα... Το ι διο απροσμενα ομως θα τους χτυπησει την πορτα το παρελθον... Ενα παρελθον γεματο πονο και οδυνη και για τους δυο. Θα μπορεσει η αγαπη τους να το αντιμετωπισει και να γιατρεψει τις πληγωμενες τους καρδιες ή θα τελειωσει οσο απροσδόκητα ξεκινησε... σαν φθινοπωρινη καταιγιδα που ερχεται και φευγει; Cover made by BlueFoxTattoo

Η Έλλη, μια δυναμική ψυχολόγος. Ο Νεκτάριος, ο καλύτερος μηχανικός του νησιού. Δύο ψυχές που η μοίρα τους ανάγκασε να συναντηθούν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της παντέρμης Κρήτης , τον Ξερόκαμπο. Δύο άνθρωποι που η ζωή υπέγραψε την ιστορία τους , πριν την ζήσουν οι ίδιοι. Μυστικά και πάθος : δύο πρωταγωνιστές που υφαίνουν έναν δεσμό ανάμεσα σε μυαλό και λογική. Γιατί μερικές αγάπες δεν εμφανίζονται για να σε λυτρώσουν. Αλλά για να σε καταστρέψουν.