Anonim: Selam güzelim gel atla gezelim.(16.22) Yiğidim: Huh, bu neydi şimdi? (16.24) Yiğidim: Fazla klişe. (16.24) Yiğidim: Ah her neyse. (16.24) Yiğidim: Amacın ne? (16.25) Yiğidim: Kimsin sen? (16.25) Anonim: Bir amacım olduğu söylenemez, yaptığım tek şey seni sevmek. Ayrıca kim olduğumu söyleyecek olsam niye anonim olayım yiğidim? (16.26) Yiğidim: Pekala, haklı sayılabilirsin fakat kelime oyunu yapma, bundan hiç hoşlanmadım. (16.26) Yiğidim: Ayrıca gezmekten de pek hoşlanmam. (16.26) Anonim: Ha şu an aramızdaki tek engel gezmekten hoşlanmıyor olman yani? (16.27) Görüldü | 16.28 - - - Hani ergenlik çağlarınızda (bedensel olan değil, ruhsal olan) hemen herkesin aktif kullandığı Wattpad'de bir kitap yazayım da paylaşayım diye düşünüp paylaştıktan -ve kurgunuz hemen hemen tuttuktan- yıllar sonra aslında ne kadar çocukça ve aptal bir şey yazdığınızı fark eder fakat artık iş işten geçmiş diyerek silemezsiniz ya, hah işte o durum.

Benimle Yan Wattys 2014 adlı bitmiş olan hikayenin özel bölümlerinin toplanacağı kitaptır. Kapak yapımı; @RUROGRIME

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

DÜZENLENİYOR! -YENİDEN YAZILIYOR.- •••• Kalbinin duvarlarını hiç kimse için yıkma! Sana gerçekten gelecek kişi o duvarları aşmasını bilecektir. ~~~~~~~~~~~~~~ Kız kurnaz, Adam saf. Kız ve adam karşı karşıya, Kızın elinde silah, Adamın elinde çiçek. Kız adamı gördü, Adam kızı gördü. Silah ateşlendi, Çiçek kurudu. Ve bir hikayenin son cümlesi; Adam ölünce, Kız da öldü... ••••••••••••••••••••••••• Hayat her zaman kısadır. Neden mi? Bize tanınan anın tadını çıkarmak için. Çünkü; Ne dünü bir daha yaşayacağız ne de yarını. •••••••••••••••••••••••• Bu hayatı ben seçmedim. Bu aileyi, bu anne-babayı ben seçmedim. Ama bana bu şansı verselerdi doğmamayı dilerdim. ••••••••••••••••••••••• Bir kız ne kadar güçlü olabilir. Peki ya bir mafya kızı ne kadar güçlü olabilir. Herkesin bir zayıf noktası vardır benimki ise duygusuzluğum. •••••••••••••••••••••• Umarım beğenirsiniz. Yazım hatası olabilir. Şimdiden sizlere teşekkür ediyorum. ❤️ Not: Bu benim ilk hikayemdir. Beklentilerinizi düşürerek okumanızı tavsiye ederim. *Küfür ve argo kelimeler mümkün olduğunca az kullanılmıştır.* "Mrs. KIZIL" adındaki ilk hikayedir! ✔️İlk yayınlanma tarihi = 18 Kasım 2016✔️ Tamamlanma tarihi = 4 Mayıs 2018

İntikam almak isteyen bir insan sınırları ne kadar zorlayabilir? Her şeyini kaybeden bir insanın artık durma sınırı var mıdır? Peki bu işin içine masum bir kız ve diğerleri girerse?Sonuç ne olur? *** Herkes kendi içinde oyunlar peşindeydi. Kimi cesaretinin kurbanı olacaktı kimi ise aptallığının. Bu oyun herkesten bir şeyler alacaktı. Hayatın neler getireceği veya neler götüreceğini kimse bilemezdi. Çünkü hayat hiçbir zaman planlara göre ilerlemezdi. Sırlar açığa çıktığında kazanan kim olacaktı? *** Bu sıradan bir intikam hikayesi değildi. Bu hikayenin sonunda tüm suçlular cezalarını çekecekti. Herkesin kendisinden bir şeyi savaş alanında kaybedeceği bu sahnede kurtulan kim olacaktı? © Tüm Hakları Saklıdır.

"Her şeyin bittiğini düşünüyorsun değil mi?" diye sorduğunda kaşlarımı çattım. "Hazal intikamını aldı. Defne'yi hapse tıktı ve şimdi mutlu, öyle mi? Öyle değil Hazal, öyle değil" dediğinde ise dişlerimi sıktım. "Ne geveliyorsun?" "Bitmedi Hazal, hiçbir şey bitmedi. Asıl oyun şimdi başlıyor. Sen oyununu oynadın, hemde çok güzel oynadın. Ama sıra bende" dedi Defne bozuntusu, sesinde intikam barındırıyordu. "Bitmedi Hazal, oyun bitmedi!" --- INTIKAM OYUNLARI hikâyesinin devamıdır. İyi okumalar dilerim.

Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

"Kalbin tek hastalığı nedir bilir misin?" Adam,cevap vermeyince genç kız titrek sesiyle, "Kibir mi?" Adam,soğuk bakışlarını sesin geldiği tarafa çevirdi. Sert bakışları ilk önce genç kızın biçimli kaşlarına,ardından kehribar rengi gözlerine takıldı. Topuzundan kurtulan bir kaç tutam saç rüzgarla oynaşırken,manzara büyüleyici gözüküyordu. Genç kız ise adamın bakışlarından rahatsız olmuş bir şekilde bakışlarını adamın dışındaki her yerde gezdiriyordu. Adam kaşlarını çatarak, "Kim bu baba?" Bey amca,adamın sorusunu duymazdan gelerek, "Doğru,kızım. Kibir,kalbi hasta eden tek zehirdir." "Kibirden daha büyük zehir var baba;nefret." "Yanılıyorsunuz. Nefret,kibirden güçlü bir duygudur,zehir değil. Kabil,Habil'den nefret ettiği için değil,kibrinden öldürdü."

O, uyuşturucu içerek kendini acılarından kurtardığını sanıyordu. Ama yanılıyordu. Yanıldığını o da biliyordu. O, uyuşturucu içerek kendini başka insanlardan soyutluyor, kendini karanlığın dibine çekiyordu. O, kendini kurtaracak, o derin kuyunun dibinden başını yukarı kaldırdığında göreceği ufak ışığı bekliyordu. Her ne kadar umudu olmasada... Ama bir gün tesadüfen başını yukarı kaldırdığında gördüğü ufak ışıkla tekrardan yeşerdi umutları. O küçük ışığın onu kurtaracağına inandı. Gün geçtikçe ışık ona yaklaşmaya başladı. Mutlu olmuştu. Fakat sonradan fark etti ki ışık yaklaştıkça küçülüyordu. Işık yaklaştıkça o, onu kendi karanlığına, kendi dünyasına davet ediyordu istemeden. Işık ise ona olan aşkından sesini çıkaramıyordu. Kapak Tasarımı:yagmurkosee